terrabelle - tuinen en schilderijen / Jardins et Poèmes en tableaux
over rozen,en andere bloemen, geneeskruiden, maar ook over gedichten en aquarellen, zelfs een dagboek.
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Dagboek 2018

2


resultaat van harde windvlagen


9 augustus 2018


Appels

Toen we dit oude boerderijtje kochten, bleken er ook een aantal fruitbomen bij te horen, voornamelijk appelbomen, enkele pruimenbomen en een heel oude perenboom.

We hebben als het "weer" meezit, dus in de herfst fruit voor de wintermaanden.

Er mag dan nìet gebeuren:

- vorst in het voorjaar, want dan komen de bijen niet.

- te weinig regen, want dan vallen de appels en pruimen voortijdig uit de bomen.

- teveel wind, want ook dan vallen de appels en pruimen.

- weinig zon, dan rijpt het fruit niet. Dit laatste komt zelden voor, het is meestal warm en zonnig in deze streek.

Dit jaar zag het er veelbelovend uit, maar de harde wind - voorafgaand aan enkele onweersbuien - heeft vele appeltjes voortijdig uit de bomen gerukt.

Nu maar hopen, dat de rest blijft hangen en we nog mogen genieten van een paar rijpe rode appels in oktober.


 


tamme kastanje van Luther Burbank, nog in een pot


1 augustus 2018

 

Andere kastanjes


Het is alweer vier jaar terug dat we in de tuinen van Luther Burbank liepen, in het verre Californië. Mijn vriendin Winnie, die ik al vanaf de HBS ken, was daar gaan wonen in de jaren zestig. Wat is leuker dan oude vrienden opzoeken?

In Santa Rosa, haar woonplaats, bevinden zich ook de tuinen van Luther Burbank, die in de 19de eeuw wereldfaam oogstte met zijn vele nieuwe variëteiten aan planten, zoals 113 soorten pruimen en rozijnen, aardappelen, kersen, appels, rozen en papavers (poppy's) etc. Bij elkaar zo'n 800 soorten kruiste en veredelde hij. Ik kende zijn naam uit de Autobiografie van een Yogi, van Paramahansa Yogananda.

In zijn tuin in Sebastopol was er een open dag, waar wij natuurlijk heen gingen. Van de te koop aangeboden plantjes kon ik helaas niets meenemen omdat we in het vliegtuig aan bagagebeperking waren gebonden. Maar rond wandelend in deze oktobertuin (droog, heel erg droog, het had in Californië de laatste paar jaar niet geregend....) zagen we fraaie kastanjebomen waarvan de (tamme) kastanjes ook op de grond lagen. Ik heb er een handvol opgeraapt en in onze Franse tuin in de grond gestopt.

Het resultaat is een klein boompje dat met goede verzorging hopelijk uitgroeit tot een statige boom. Het blad is heel sierlijk en de kastanje zelf bijna hartvormig.

Een blijvende herinnering aan een prachtig land en een bijzondere gardiner! Luther Burbank tuinierde met intuïtie, hij stond open voor ingevingen en blijkbaar waren dat goede ingevingen want zijn planten waren gezond en hadden belangstelling in vele landen. Op zijn grote kwekerij had hij enkele helpers, maar er waren in die tijd geen grote tractoren, en evenmin chemische voedingsmiddelen of bestrijdingsmiddelen.

Hij bewees dat je óók en misschien zelfs beter kunt kweken met "commom sense", op een natuurlijke manier.





25 juli 2018


Bijen en bijenplanten


Natùùrlijk hebben we onze appels te danken aan de bijen, die in het voorjaar de mooie bloesem in onze boomgaards bezoeken. Twee ja, één boomgaard, die bestaat uit een aantal oude appel rassen, een meikers en pruimenbomen, was er al toen we hier kwamen in 2001.

De tweede boomgaard bestaat uit 6 fruitbomen (appel, kersen en peer), die we meebrachten uit Nederland in augustus 2008, de maand dat onze kleinzoon Gijs werd geboren en we zòmaar middenin de zomer in de Gelderse Achterhoek waren!

Bijen, een ijverig volkje en zo onmisbaar ......

Op welke bloemen ze met name afkomen?

Er is vast een toptien, maar in werkelijkheid zijn er véle bloemsoorten waar je ze op ziet. Waar ze niet van houden zijn narcissen en ook aan de prachtige hortensia's gaan ze voorbij. Madeliefjes en klaver in het gras zoeken ze wèl op. Zelf hebben we heel bewust die planten uitgekozen voor onze tuin, die van het vroege voorjaar tot in de late herfst bloemen hebben, die nectar bieden aan de bijen.

Het begint met de bloemen van de gele dovenetel, het longkruid, de ajuga's en de bloesems van kersen- en pruimenbomen.

Daarna volgen ossentong, ereprijs, vele akeleien, de weigelia's, en de appel bloesem.

Na de vele zomerbloeiers, zoals rozen, betonie, moerasspirae, lavendels, hyssop bonekruid, de zéér geliefde majoraan, de buddleya's en de lindeboom komen de - hibiscusbloemen, de hemelsleutels en de asters.

Het seizoen eindigt met herbloei van een aantal rozen (zoals de mme Alfred Carrière, de New Dawn en de Blush Noisette) èn de vele bloemen van klimop.

Er vliegen vele bijen in onze tuin, soms hoor je niets dan gezoem en een appel die - plof - uit de boom valt.

We noemen dit "onze oase".

 



20 juli 2018 - een vink op de vogeldrinkplaats

Water

Net als in Nederland is het hier erg warm. Maar het verschil is dat dat hier in de zomer meestal het geval is.

Je ziet de graspaden in de tuin geler worden en de planten hebben echt hulp nodig in de vorm van een dagelijkse plens water.

Ook de dieren zijn dorstig. Er staan bij ons twee drinkbakken, één op de grond voor poezen, vogels en mogelijk andere dieren, die in de rust van de vroege ochtend komen drinken. We vinden af en toe uitwerpselen met kersenpitten, die duidelijk niet van poezen zijn! Afgeknabbelde blaadjes van appelboompjes doen weer denken aan herten, die immers in deze omgeving leven. Het dassenspoor op ons veld wordt zichtbaar gebruikt, en ook van de das ligt er wel eens een zgn. "laissée", een uitwerpsel in onze tuin. Ook een mogelijke waterdrinker .......

De andere drinkbak staat op hoogte en dat is een echte vogeldrinkplaats. Zijn er veel vogels? De vaste gasten zijn al jaren: vinken, merels, duiven, roodstaarten en meesjes. Hoog in de lucht de buizerds. Andere vogels die we in 2002 hier vaak waarnamen, zoals de puttertjes, notarisvogeltjes, winterkoninkjes, zwartkopmezen, de hopvogel, koekoek en zelfs de nachtegaal, zijn in hoeveelheid afgenomen en ook zien we véél minder zwaluwen.

Het is dus belangrijk om wàt er nog aan vogels leeft, te koesteren en in ieder geval voor dagelijkse vers water te zorgen. 




17 juli 2018

Tuin-inspiratie

"Een tuin kan een vriend zijn en een leermeester", zei Juliëtte de Barclay-Levy. Ze is de schrijfster van het interessante boek over kruidengeneeskunde voor dieren, dat door Uitgeverij De Driehoek werd vertaald en nu helaas alleen nog "tweedehands" te verkrijgen is (met een beetje geluk....).

Ze was een vrouw die enthousiast begon met een studie diergeneeskunde aan de universiteit, maar al snel inzag dat hààr weg elders lag. Ze wilde dieren op een andere wijze genezen. Ze trok door vele landen, met o.m. haar honden, twee kleine kinderen en een geit. In die tijd - een kleine eeuw terug - kon dat nog: reizen met dieren en een grote hutkoffer, zonder al teveel formaliteiten. Ze ontmoette op haar reizen meerdere kruidengenezers (inheemse boeren, indianen, zigeuners) waar ze veel van leerde.

Ze woonde soms een tijdje op één bepaalde plek, waar ze dan direct een tuin aanlegde. Daarin stonden altijd geneeskruiden. Uit haar eigen tuin en uit de haar omringende natuur kwamen de planten waarmee ze zichzelf, haar kinderen en dieren behandelde, ook die van andere mensen.

Ze had het volste vertrouwen in hun geneeskracht omdat ze zag dat het werkte.

Bij ons in de tuin - die vrij groot is - hebben we in de afgelopen 18 jaar een vijftigtal geneeskrachtige planten verzameld (soms groeiden ze er spontaan....). Als we dus eens ergens last van hebben, is er altijd wel een kruid dat ons kan helpen.

Juliëtte kende een wereld zonder overvolle autowegen, en weinig vliegverkeer en weinig vervuiling. Ze heeft waardevolle 'informatie' verzameld en aan ons door gegeven en gelukkig zijn er nog steeds geneeskruiden, al moet je er soms echt naar zoeken.

En als je dan een tuin hebt - al is die misschien klein - beschouw het als een schatkamer en plant er vooral ook geneeskrachtige kruiden.

Enige suggesties -

Vrouwenmantel - te sterke menstruatie, e.a.

Citroenmelisse - rustgevend

Tijm - hoest, verkoudheid

Sintjanskruid - om olie van te maken tegen spierpijn

Brandnetel - als oppepper van het systeem, licht laxerend, geeft energie

Salie - keelpijn

Kamille - buikkrampen, ontspannend.




Koninginnepage


14 juli 2018

Vlinders

Het is 14 juli - nationale feestdag in Frankrijk. Bij ons - op het platteland - is daar niet veel van te merken, op een enkele straaljager na, die de afgelopen dagen - zoals altijd - vlak voor de 14de juli - de atmosfeer met een oorverdovend lawaai kwam verstoren.

In onze tuin is het vredig: Enkele kwetterende vogels komen kersen stelen, het gezoem van bijen gaat rond en dan onzichtbaar  - - - zijn er vele vlinders.

De 3 B's noemde Geoffrey Hamilton ze: The birds, the bees and the butterfly's.

We hebben inmiddels een tiental Buddleya's in onze tuin, de meeste heb ik zelf gestekt. Er zijn 3 witte, 2 pauwblauwe en de andere zijn lila en paars.

Ze worden terecht vlinderstruiken genoemd, want zodra ze gaan bloeien komt de een na de andere soort vlinder erop af. We zien dagpauwogen, pijlstaartvlinders, atalanta's, koninginnepages, tabac d'espagnes (keizersmantels), landkaartjes en koolwitjes.

Het zijn koninklijke bezoekers, deze kleurige en vredelievende wezentjes. Ze delen de buddleya's met bijen, die er ook graag komen.

Ook de lavendelbloemen, de marjoraan en de blauwe knoop zijn geliefd, later volgen bijv. sedums en asters. 's Avonds, als de geur van kamperfoelie in de tuin hangt, zie je nachtvlinders, die deze bloemen zo nodig hebben om te leven.

Het is stil in de tuin, een vink herhaalt zijn riedeltje, in de verte zingt een merel .....



Tabac d'Espagne (keizersmantel)




hommels houden van stokrozen


7 juli 2018 

Stokrozen

Ik zag ze voor het eerst in Giverny, waar de schilder Monet in het begin van de twintigste eeuw een prachtige tuin aanlegde: stokrozen in vele kleuren.

Ik ben ze daarna zelf gaan kweken en vooral in onze huidige, Franse tuin doen ze het goed. Ze kunnen - eenmaal goed beworteld - heel veel zon en droogte verdragen.

De watersproeier - daar houden ze niet van, bij veel vocht ontwikkelen ze snel roest op de bladeren (remedie: aangetaste bladeren verwijderen).

In Nederland zag ik menig straattuin waarbij in weinig grond prachtige stokrozen tegen gevels groeien: In de binnenstad van Haarlem, van Deventer, Amsterdam en Zutphen niet te vergeten.

De leukste tuin had de 87-jarige George Flatt, die behalve nog altijd een flinke moestuin, ook vele, vele Holly Hocks had, stokrozen dus. Hij is een van de boeiende personages in de serie Cottagetuinen die Geoffrey Hamilton maakkte in de jaren negentig. Nog altijd voor een klein prijsje te koop bij de BBC, internetshop.



Stokrozen naast de deur, in de volle zon. Zomer!




5 juli 2018

Midzomer

De zon staat op zijn hoogst eind juni en in die tijd wordt vanouds het Sint-Jansfeest gevierd.

In de natuur kun je dan met een beetje geluk (zeker in Nederland, waar veel wilde planten lijken te verdwijnen) de stralende gele bloemen van het Sint-Janskruid vinden.

Het is een een krachtig geneeskruid, gedroogd en vervolgens als thee gezet is het een opwekkend middel, het verdrijft zelfs depressieve gevoelens. Verder is het een goed middel om de maag een beetje te helpen, daarvoor drinkt men het in Midden-Frankrijk vanouds na de maaltijd.

Zelf plukken wij ieder jaar een grote bos om er Sint-Jansolie van te maken.

Bloemetjes, maar vooral knoppen worden in een grote jampot overgoten met een olijfolie van goedekwaliteit (eerste persing). De kruiden mogen niet boven de olie uitkomen!

Je zet de gesloten glazen pot(ten) een maand op een vensterbank waar geregeld zon op schijnt en schud het geheel af en toe voorzichtig om.

Als de olie rood gaat kleuren is het proces klaar.

Door een zeef afgieten en in één of meerdere kleine flesjes bewaren, op een koele, donkere plek (niet in de koelkast).

Bij rugpijn, andere spierpijnen, brandwonden en slecht helendenwondjes is het een pijnstillende en genezende olie.

Wat het plukken betreft: de kruiden mogen natuurlijk niet langs een drukken weg groeien en je mag niet te hebberig zijn. Laat wat staan, zodat de plant verder kan groeien en zich kan uitzaaien. Je kunt het ook in eigen tuin kweken.


 


28 juni 2018

Vergeten planten

Tja, nu raak ik aan een teer punt, want wat is "vergeten" en wat is min of meer "uitgeroeid"?

In het volle Nederland, waar de boeren de vrije hand hebben om te maaien waar en wanneer ze maar willen en waar langs de wegen voortdurend wordt veranderd en bestaande bermen vaak worden bewerkt zodat de oorspronkelijke planten dus verdwijnen, in dat tegenwoordige Nederland zie je nog maar weinig van de rijke flora die er vijftig jaar geleden nog was.

Op kwekerijen die zich toeleggen op geneeskrachtige planten, zoals de A. Vogel-tuinen van Biohorma er een is en ook op de Arnica-kwekerij van Henk Pleiter in Drente, kom je nog interessante dingen tegen. Deze Henk Pleiter, bij wie ik een paar jaren terug, een kistje kleine plantjes kocht, w.o. de Blauwe Knoop en de Betonie, die het hier in onze Franse tuin heel goed doen, Henk zegt dat de natuur in Nederland moet overleven via de tuinen. De tuinen van u en mij dus!

Hier in Frankrijk, waar we méér ruimte hebben en méér natuur, waar niemand iets mee doet, vind je nog allerlei planten die elders niet en nauwelijks voor komen. Maar zelfs hier ligt de onverschilligheid op de loer en verdwijnt er het een en ander.

Bij onze aankomst in wat onze huidige tuin is geworden stonden er meerdere Bardanes, grote planten met enorme bladeren en bloemen waar bijen op af komen.

De wortel en de bladeren van deze Bardane - in latijn Arctium Lappa genaamd - zijn zeer geneeskrachtig en vooral voor een geïnfecteerde huid een uitkomst. Zoals acne, roos en schubachtige aandoeningen, bacteriële aandoeningen en schimmelinfecties.

De plant stimuleert de galafscheiding en verwijdert urinezuur, zodat ook reuma en jicht erdoor verminderen. (ook dieet aanpassen!)

In Nederland zijn er capsules van deze Bardane of kliswortel te koop in de serie arcocapsules.

Het spreekt vanzelf dat deze fraaie plant zich vrijelijk in onze tuin mag uitzaaien. We zijn er zuinig op, want in de natuur zie je ze nog maar weinig.






Ons vorige Franse huisje


23 juni 2018

De kleine slang

Dat je met zogenaamde wilde dieren kunt communiceren mag blijken uit de volgende ervaring: Het is al een paar jaar geleden, we hadden ons eerste huisje in Frankrijk nog niet zo lang. Ik droomde over een slang, hmm, wat moet je daar nu van denken. Eenmaal wakker liep ik de deur uit en ontdekte - jawel - een slangetje, dat daar blijkbaar vlak achter had gelegen. Ik bezeerde het doordat de deur hem raakte, hij kronkelde van pijn.

O jee, wat nu? "Pak even de rescue-remedie (van Bach)", riep ik naar mijn man. "Het staat in het kastje in de badkamer."

Ondertussen bekeek ik het jonge dier en zag aan de ontbrekende zigzagtekening op zijn rug dat het geen addertje was, hoogst waarschijnlijk een couleuvre, een ringslang.

De slang liet het toe dat ik de verwonde plek achter op zijn lijf goed nat maakte met de "Bach"druppels en hij schoof langzaam terug de border in, onder de lavendelplanten.

We lieten hem daarna met rust en dachten "die verdwijnt straks helemaal", want slangen houden niet zo van mensen ......

De volgende dag keek ik of ik hem nog zag op dezelfde plaats. Niets te zien.

Maar tot mijn verbazing kwam van de andere kant langs de muur, de kleine slang weer aangekropen. Hij bleef vlak bij mijn voeten liggen. Ik dacht hem te begrijpen. Ik haalde het flesje rescue-remedie weer. Toen ik zijn "staartje" er nat mee maakte, bleef hij héél stil liggen, na een paar minuten verdween hij weer in het groen. Hij was gekomen voor een herhalingsrecept.

 

 


21 juni 2018

Bijen

Het gras stond kniehoog toen we in het late voorjaar hier in ons zomerhuis arriveerden. Maar niet alleen gras, ook wilde planeten groeien er dan volop, zoals de ereprijs die grote blauwe "vlekken" maakt. Het is een veelzijdig geneeskruid, deze veronica officinalis, ze stimuleert het gehele lichaam, en heeft een gunstige invloed op tal van kwalen: darmstoringen, huidklachten, reumatische pijnen, duizeligheid, etc.

Ik heb er veel van verzameld en in bosjes te drogen gehangen, zo'n beetje overal in huis.

Het meeste gras is inmiddels met de zeis kort gemaakt en vervolgens zijn we ieder geregeld met de grasmaaier in de weer om mooie strakke paden te krijgen. Maar er zijn nog wat vierkante metertjes in "wilde toestand", die geleidelijk ook kort worden gemaakt.

Vandaag ontdekte Eg - al zeisend - een nest met wilde bijen aan de voet van de oude perenboom. De zeis raakte het nest oppervlakkig en de bijtjes (of hommels?) vlogen verschrikt op. De schade viel mee en het nest - grotendeels onder de grond - wordt ontzien. Het zijn een klein soort grijze donzige (men zegt harig) bijen, een van de vele soorten die we hier aantreffen. Zo zijn er kleine bijen, grotere, gladde, met strepen, helemaal donker, en aardhommels.

Ik zat een paar jaar geleden in een wachtkamer van een Nederlands ziekenhuis. Naast mij was een imker aan het bellen met een collega - dat hoorde ik. Ik vroeg hem of hij behalve de gedomesticeerde honingbij ook andere bijen kende en vertelde hem over de diversiteit in onze natuurtuin in de Morvan. Nee, hij had nog nooit andere bijen gezien! En zelfs de 'gewone' bijen hadden het tegenwoordig moeilijk in Nederland, zei hij. Ik ben me sinds dat gesprekje nog méér bewust van onze "schat" aan insekten, hier in de rust van de natuur, want er vliegen behalve bijen ook vele vlinders, libelles, gouden torren en meikevers.




15 juni 2018

De tijd van de lindebloesem

Het is ochtend, we openen de luiken en vensters. Het is stil, maar nee, behalve de Merel die zingt horen we een enorm gezoem: In de 15 meter hoge lindeboom achter ons huis is een koor van honderden bijen nectar aan het verzamelen.

Een aantal dagen lang zullen we als we op ons terras zitten bijna in slaap vallen van de zoete en kalmerende geur van de lindebloesem.

Beter dan een slaaptablet kun je thee van deze bloesem drinken - chronisch slapelozen, nerveuze mensen, opgewonden kinderen en oude mensen die de slaap niet kunnen vatten kunnen weer lekker doorslapen.

Ook bij nerveuze darmkrampen en dito hartklachten is het gebruik van 3 kopjes lindebloesemthee verdeeld over de daag - een goede remedie.

Maurice Messegué - de Franse kruiden"specialist" schrijft in een van zijn boeken dat zijn vader van wie het vak leerde - hem als kind dat zeer veel moeite had met inslapen - 's avonds in een warm bad met lindebloesem zette. Het probleem was direct opgelost zonder moeilijke gesprekken met arts of andere hulpverleners ! ( in dit geval zet je eerst een vrij sterke pot lindebloesemthee die je na enige tijd trekken in het badwater afzeeft).

Het is ook de lindebloesen die de nodige rust geeft aan hen die hoesten en spanningshoofdpijn hebben.

Pluk lindebloesem op een "schone" plek, dus niet in een straat met veel verkeer en als je het koopt - weet dan zeker dat het niet ouder is dan het laatste oogstseizoen - anders zijn de geur èn de geneeskracht verdwenen !





13 juni 2018

Dakbedekking

Onder de vele soorten rozen die wereldwijd bestaan, is er ook een groep die men Ramblers noemt. Het zijn snelgroeiende rozen die in een paar jaar tijd voor een volle rozenboog zorgen, hele stukken muur bekleden of een schuur "overwoekeren".

Wij hebben er zelf drie: de Paul's Himalayan Musk (een boog), Bobby James (tegen een van de buitenmuren) en tweemaal de Kiftsgate, die hoog tegen de grote schuur opgroeit en ook onze houtschuur, zgn. Bûcher, een héél speciaal dak geeft!

Tijdens de bloei zoemt er een bijenkoor en daarna verschijnen er honderden rozebottels.

Dit jaar moet "de schaar" erin, want deze kiftsgate wordt nu echt te groot.

Het is nog even een puzzel hoe we dat gaan aanpakken .......... 





9 juni 2018

De deuren staan vaak open met dit zomerse weer. En natuurlijk vliegen er dan insekten naar binnen.Soms vlinders, bijen, een enkele hoornaar. Vandaag trof ik een grote libelle aan in de waterdrinkbak van de poezen, in de buurt van het keukenraam. Waarschijnlijk heeft hij door het venster willen vliegen en helaas... dat was dicht.

Hij klampte zich vast aan mijn vingers en bleef zo héél lang stil zitten. Ik herinnerde me dat ik in februari een vink die hard tegen de ramen was gevlogen en nog wel levend in de besneeuwde tuin lag - met arnica had genezen. Ik gaf hem (snel) fijn gewreven arnica C30 opgelost in een theelepel lauw water - héél behoedzaam langs (niet in) zijn snaveltje druppelend en hij reageerde onmiddellijk. Hij schudde zijn kopje deed zijn oogjes open en ging rechtop zitten op de hand van mijn man.

Waarom zou ik dit ook niet proberen met deze patient de libelle?

En ja, hij (of zij) reageerde onmiddellijk met bewegingen te maken. Ik had de arnica ch30 oplossing op mijn handpalm gesmeerd en zette de libelle erop. Na de eerste reakties werd zij toch weer rustig en heb ik haar  uiteindelijk op een aantal rozenblaadjes in de vensterbank buiten gezet. Het duurde vrij lang voor zij weer bewoog en daarom zette ik haar in de tuin in een grote pol met vrouwenmantel, om haar de tid te geven om zich te herstellen. Een paar uur later ben ik gaan kijken of ze al weg was, maar ik vond haar terug. Weer kroop ze op mijn vingers en ik liep even met haar rond. En toen opeens vloog ze op, hoog boven de beplanting weg. Dag mooie libelle, het ga je goed! 





7 juni 2018

We hebben twee vijgen, of moet ik zeggen vijgebomen? Een ervan, de grootste, groeit in een beschutte hoek op het zuiden, met als buur de roos Madame Alfred Carrière, de tweede - een zelf gemaakte stek van de eerste - heeft onze kas als behuizing. Voordat ik daartoe overging, had hij 2 andere plekken in de tuin, waar hij niet kon aarden. Hij bevroor namelijk bijna, d.w.z. boven de grond. Liep wel weer uit, maar het schoot niet op en vijgen kwamen er al helemaal niet aan.

In 1994, dus al 24 jaar terug, kocht ik in Zeist mijn eerste vijgeboompje. Ik aarzelde want zou hij het wel doen? En goedkoop was hij ook al niet. Toch maar gedaan en het toeval wilde dat we in datzelfde jaar van vrienden een kas konden overnemen. Hij stond bij hen in de weg, ze deden er niets mee. Als we hem zelf weghaalden hoefden we er niets voor te betalen.

De vijg belandde al snel in de kas en gaf jaar na jaar heerlijke vruchten, zo'n 40 per zomer.

Toen we een begin maakten met onze Franse tuin heb ik de vijg gestekt en eigenlijk zijn de vijgebomen die we nu hier hebben, afstammelingen van mijn allereerste vijg. Heb je een kas of een beschutte plek op het zuiden, plant dan eens een vijg. Je zult er geen spijt van hebben, want ze zijn overheerlijk.

De vijg buiten krijgt van ons in de winter een ruime hoeveelheid hooi aan de voet. In 18 jaar is hij één keer bevroren, maar hij liep gelukkig weer uit.


 


Albertine roos


4 juni 2018

Rozen, voor de sier en geneeskrachtig.

Rozen, vele rozen omringen ons nu.

Tegen het woonhuis: Madame Alfred Carrière, Constance Spry, Bobbie James, en Leander, en Maigold op de noordzijde.

Tegen de grote schuur Kiftsgate, enkele Bonica-rozen en honderden Albertine-rozen.

In de tuin nog vele andere.

Er zijn er bij die maar een keer per jaar bloeien maar gelukkig zijn er ook doorbloeiers die tot ver in de herfst steeds maar weer nieuwe rozen ontwikkelen. De New Dawn, de Blush Noisette, Madame Isaac Perrière, Zépherine Drouhin en vooral Madame Alfred Carrière zijn in dat opzicht heerlijke rozen die onze tuin langdurig verfraaien. De uitgebloeide rozen verzamel ik zoveel ik kan en laat ze drogen, uitgespreid op (schone) vensterbanken en schalen. Later meng ik dat in de dagelijkse thee, met andere planten zoals aardbeiblad, melisse hondsdraf e.d. 

De geneeskracht van met name de wilde roos - Rosa Canina - is al sinds de Grieken bekend. Als kruidenthee versterkt en geneest ze de slijmvliezen van de bovenste luchtwegen en werkt remmend op gewrichtsontstekingen. Ook tegen hoofdpijn, keel-, neus-, en oorpijn te gebruiken. De jonge knoppen zijn extra geneeskrachtig.

Maurice Messegué, de beroemde Franse kruidengenezer, beveelt de roos ook aan als uitstekend middel om de gezondheid van de lever, de ingewanden en het zenuwstelsel te verbeteren.

Je kunt als je zelf rozen in je tuin hebt en ze nooit maar dan ook nooit behandelt met chemische produkten (bijv. tegen vlekken op het blad) je eigen rozen gebruiken om zelf thee van te maken. Binnen 3 maanden gebruiken, daarna zijn kracht en geur aanmerkelijk minder.

In de jaren 90 was in Nederland de Rosa Canina als 1 D in zgn. gemmotinctuur te koop, gemaakt van de jonge knoppen (Bonusan VSM). Bij mijn weten is die serie verdwenen door het (vijandig) optreden van de concurrent, de pharmaceutische industrie.

Maar .... rozen kunnen we ten alle tijde in onze eigen tuinen kweken en genieten van de geur en de smaak! 



Constance Spry roos



3 juni 2018

Al weer enkele weken terug in Savault. Het lijkt alsof we niet weg zijn geweest, alles is er nog en groeit uitbundig.

De poezen Felix en Floor vermaken zich prima, rennen achter elkaar aan, klimmen in bomen en zoeken rustige slaapplekjes onder struiken.

Het is opvallend hoeveel bijen hier zijn, in allerlei soorten en maten. Er zijn óók - het hele jaar door - bloemen in onze gróte tuin, zodat er vanaf het voorjaar tot aan de winter voedsel te vinden is. Het begint met de gele dovenetel en de primula's, vele bloesems van pruime-, perzik-, appel-, kersen- en perebomen, en eindigt  met de bloemen van de klimop, als al het andere is uitgebloeid. Vaak hoor je alleen maar het zoemen van de bijen en vogelgezang. En ja, ergens hoog in de lucht - vliegverkeer - mensen op weg naar nog zuidelijker streken. 



19 februari 2018

Even buiten Heino, een dorpje tussen Raalte en Zwolle, ligt een lieflijk klein kasteeltje, Het Nijenhuis.

Er worden het hele jaar rond exposities gehouden van schilderijen en beeldhouwwerken.

Wij gaan er graag heen, en niet in de laatste plaats, om de sfeervolle tuin, die wordt omgeven door statige, hoge bomen. Tegen de muren die de tuin omringen groeien leibomen van peren en pruimen en ook een heuse moerbei van 90 jaar oud. De prille winterzon voelde warm aan toen wij er gisteren rondliepen. 

Over de muren hingen takken van een vlier die zijn eerste blaadjes al liet zien. Héél klein en bescheiden, maar als je er met je vingers over wreef rook je de karakteristieke geur. De vlier vergezelt ons al jaren in onze eigen tuinen. In Zeist hadden we er twee en eigenlijk waren ze meer voor de vogels dan voor ons! Zelf zochten we de omgeving tussen Zeist, Driebergen en Langbroek elk jaar af om de rijpe bessen te plukken. Op de meest verborgen plekjes was het dan een echte vondst. Thuisgekomen werden ze eerst "geritst" en daarna tot heerlijke compôte gekookt. Tegenwoordig hebben we in onze eigen grote Franse tuin meerdere vlieren, als grote struiken of zelfs als bomen.

De bloesem kun je drogen en in de winter gebruiken voor een smakelijke thee, een goed anti verkoudheidsmiddel.  De meeste bloesem laten we ongeplukt om des te meer bessen te hebben.

We waren in gedachten  dus al weer in de warme augustusmaand toen we bij kasteel Het Nijenhuis ronddwaalden.


 





14 februari 2018

In de omgeving van Lochem graast een grote kudde schapen. Ze lopen dan hier, dan daar, want al na een aantal dagen hebben ze het beschikbare weideland afgegraasd en krijgen ze een andere plek.

Op weg naar Zutphen kwamen we ze vandaag tegen, wat een prachtige dieren zijn het toch!

Wie de èchte warmte van èchte wol kent, weet dat ze het niet koud hebben. Menigeen heeft tegenwoordig alleen maar kleding van accryl e.d. , want in de winkels kom je wollen kleding nauwelijks tegen. En waarom? De bewerking van wol zal duurder zijn en omslachtiger dan het snelle procédé van de uit aardolie verkregen kleding. Wat een gemis! Trek een wollen trui of vest aan en voel hoe lekker warm het is!

Juliette de Baïracly-Levy heeft een uniek boek geschreven over de kruidengeneeskunde voor dieren (uitgave De Driehoek). Ze heeft ook een hoofdstuk gewijd aan het schaap. Ze schrijft dat het schaap van nature een dier is van het heuvelachtige land en een echte zwerver. Het dier is in de eerste plaats een knabbelaar, eet graag heide, brem en taai voedsel zoals riet, zeegrassen en zeewier. Maar ze zijn zò sterk dat ze kunnen overleven op kale weidegrond, hoewel ze er relatief veel kwalen van kunnen krijgen. Ze geeft op 18 pagina's kruiden adviezen e.d. voor allerlei problemen bij het schaap. Haar gehele boek, dat kruiden behandelingen geeft voor geiten, schapen, paarden, koeien en pluimvee is een interessante visie op natuurlijk genezen van deze dieren. Een aanrader.








12 februari 2018

Winterpracht en geneeskracht

In deze koude tijd van het jaar zijn er gelukkig niet alléén kale bomen en struiken. Nu de Viburnum bodnantense met haar roze bloemtrosjes is uitgebloeid en de pimpelmezen alle bloemen uit de Mahonia hebben gegeten, staat daar in volle pracht de gele toverhazelaar. Hij ruikt ook nog eens heerlijk.

In de kruidengeneeskunde maken we er nagenoeg geen gebruik van, maar in de homeopathie kennen we de toverhazelaar maar ál te goed.

Hij is als Hamamelis bekend om zijn bloedstelpende werking, bij bloedneuzen, maar vooral als genezer van bloedende aambeien en overgevoelige onderbenen waarbij spataderen opgezet en pijnlijk zijn.

Ik blijf me nog altijd verwonderen over de enorme hoeveelheid geneeskracht die voor handen is in de natuur.

Maar ook om naar te kijken en om aan te ruiken is menig plant een feest in de tuin.

Plant ook eens een toverhazelaar. Je hebt er iedere winter plezier van! 





4 februari 2018

Duizendblad, we vergeten je niet.

Een van die planten die je in Nederland niet zo veel meer ziet, maar die in onze Franse Morvan langs menig weggetje haar mooie witte bloemen toont, is het Duizendblad. Opvallend zijn de vederachtige stelen, die wel "duizend" blaadjes lijken te hebben, vandaar de naam. Ze heeft veel geneeskrachtige eigenschappen.

In de eerste plaats is het een bloedstelpende plant. Is er een spelend kind met een bloedneus, loop snel de tuin in en pluk Duizendblad, want ik hoop dat de lezer na deze kennismaking de plant een plekje geeft in zijn eigen tuin. Op elk bloedend wondje en huidaandoening kun je wat schoongespoeld Duizendblad binden, met een gaasverband of een reepje katoen (van een oud shirt of hemd) vastgezet. Bij verse wonden eenmaal per 2 uur verwisselen, oudere huidaandoeningen 2 x per etmaal.

U heeft hier de plant in natura voor nodig. - De volgende aandoeningen kunnen met 't gedroogde kruid worden behandeld, te koop in natuurvoedingszaken.

Bij onregelmatige of overvloedige menstruatie is een dagelijkse kop Duizendbladthee (van blad en/of bloemen, vers geplukt of gedroogd) een middel om de cyclus te verbeteren. Ook op de spijsvertering werkt het Duizendblad versterkend, het ontkrampt en verstevigt tegelijkertijd slappe darmen en opgezette maag - winderigheid verdwijnt en de pijn eveneens.

Wie pijnlijke en/of bloedende aambeien heeft, kan een verzachtend  en genezend smeersel maken. Dat gaat als volgt: Neem een kleine steelpan (geen aluminium), smelt er wat ongezouten plantenmargarine of roomboter in en zorg dat het niet gaat koken! Voeg dan enkele eetlepels fijngesneden Duizendblad toe en roer dit er zachtjes doorheen. Laat het geheel een kwartier op laag vuur smoren en giet het daarna door een zeefje in een superschoon potje van glas (bijv. jampot) email of aardewerk (met deksel). Eenmaal afgespoeld is dit in de koelkast een maand houdbaar. Smeer de aambeien er meerdere keren per etmaal mee in, niet te overdadig i.v.m. uw ondergoed. Pijn verdwijnt en de aambeien slinken!

Wie dit allemaal weet, kijkt toch met andere ogen naar deze in vele landen voorkomende plant ( in China wordt het orakel de I Tjing geraadpleegd met de gedroogde stelen van het Duizendblad).





3 februari 2018

Wandelend door het oude stadje Doesburg ontdekten we deze week een klein tweedehands boekhandel met een alleraardigste eigenaar. Ik vond er een boek dat ik ooit had gelezen, maar niet had gekocht. Het heet "Geneeswijzen in Nederland" en werd geschreven én uitgegeven in 1977, twee jaar voordat ikzelf mijn opleiding voor natuurgeneeskunde en homeopathie begon aan de Akademie in Hilversum. Het boek is geschreven door de arts Paul van Dijk, en het is een voortreffelijk overzicht van alle alternatieve vormen van geneeskunde, die in Nederland in die periode grote aandacht kregen, 21 in totaal. Ik noem er enkele: Acupunctuur, anthroposofische geneeskunde, chiropractie, homeopathie, hydrotherapie, voedingstherapie, kruidengeneeskunde. Over elk van deze vormen van geneeskunde staat iets over de geschiedenis, de filosofie, de diagnostiek, de therapie en de gebruikte geneesmiddelen en/of instrumenten.

Het is een heerlijk boek om te lezen.

Sinds een recente vrouwelijke minister héél eigengereid ervoor zorgde dat op homeopathische en kruidengeneesmiddelen niet meer vermeld mocht worden waar ze voor dienden (leven wij nog in een democratie?) is het voor de leek moeilijk geworden om zelf deze geneesmiddelen uit te kiezen. Maar gelukkig zijn er nog andere mogelijkheden: natuurgenezers, homeopathische artsen en acupuncturisten en een aantal boeken. Ik hoop zelf met mijn blog óók wat info en ervaring door te geven .....




































































Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl