terrabelle - tuinen en schilderijen / Jardins et Poèmes en tableaux
over rozen,en andere bloemen, geneeskruiden, maar ook over gedichten en aquarellen, zelfs een dagboek.
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Dagboek winter 2013/2014

8 maart 2014

 

         

 

In het belendende bos zijn vandaag en morgen motorcrosswedstrijden, met het daarbij behorende geluid. Wat zeg ik? Geluid?  Het is herrie! Dat ze dat toestaan in een bosrijk gebied begrijp je niet. Enfin, het komt niet vaak voor. We zijn op pad gegaan en namen een kijkje op kwekerij De Hessenhof in Ede. Een heerlijke plek om rond te lopen en de planten zijn niet eens duur. De voorjaarsgroeiers en bloeiers zoals vele tinten primula's, maagdepalm, maarts viooltje en helleborissen stalen de show, maar veel andere planten moesten nog beginnen, want eerlijk is eerlijk: het is nog heel vroeg in het seizoen. Ik heb bij de ingang een kleine mand meegenomen en nam me voor niet meer te kopen dan wat daar in paste.Dat werden enkele maagdepalmsoorten voor in de bostuin en een paar planten voor Savault, zoals een fraaie acanthus en een blauwe iris. Ook nog een mooi blauwpaars maarts viooltje, die ik maandag ga planten!

 

        

         Altijd leuk: nieuwe planten uitzoeken.....

 

 

4 maart 2014 

De Bilt beweert dat de lente op 1 maart begint, maar daar doen wij niet aan mee. Als de zon het teken Ram in gaat, op 20 maart, zal het voorjaar beginnen. Het weer is anders wel lente-achtig, hoewel het vannacht in delen van Nederland vroor.

De laurierhaag is  door Eg geknipt en op deze zonnige dag heb ikzelf weer een hele vracht mos verzameld. Bij alle buren hier zie je ook erg veel mos. Het moet een vochtig jaar zijn geweest in 2013. Ik heb eens terug "gebladerd" en gezien dat ik met een bijna dagelijks verslag dit dagboek nu al veertien maanden bijhoud. In de tijd daarvòòr  was de schrijffrequentie wat minder. Ik ben van plan om het in een wat lager tempo voort te zetten. Werken in de twee tuinen blijft heerlijk en gezond, maar reizen, teken en schilderen zijn minstens zo belangrijk. Het longkruid  in de tuin is vandaag een foto waard. Het blijft een fijne voorjaarsplant met bloempjes in roze en blauw.....

 

        

         longkruid( pulmonaria) , de bijen houden er ook van!

 

 

26 februari 2014

Ook in de maagdepalm de eerste lila bloempjes ontdekt. Wat is het toch bijzonder dat je elke dag buiten weer iets ziet waar je blij mee kunt zijn. Mijn gedachten gaan uit naar mijn  andere tuin die in ver Frankrijk ook in mooi lente-achtig weer haar eerste blaadjes ontvouwt. Ik hoop niet dat er vanwege de zachte en natte winter al teveel slakken rondkruipen. Enfin , we zien wel. Al te vroeg erheen gaan is geen optie. Vorig jaar was het er nog koud in maart. Bovendien: we doen beide aan een expositie mee in de Kunstfactor in Lochem. Eg met zijn plastieken en ik met fotocollages van schilderwerk met eigen gedichten en aquarellen. Dit duurt tot eind april en zo lang zijn we dus in Nederland.

 

              

               rozemarijn en tijm staan overvloedig in onze Franse tuin

 

 

25 februari 2014

Lekker buiten gewerkt. Er lag toch nog heel wat blad, voor een deel nog niet eerder opgeruimd, maar ook voor een deel op stormachtige dagen uit het bos naar het tuingedeelte  gewaaid. Het was wel uitkijken voor de vele knoppen die nog maar amper boven de aarde uitsteken. De roodborst is een echte gezelligerd, zodra we een werkje buiten komen doen, is hij er als de eerste bij en komt tot op een meter  van je vandaan, kijkt je met pientere oogjes aan en ja, dan praat je er natuurlijk tegen. Af en toe vliegt hij weer naar een tak hoog in een boom en gaat een mooi wijsje zingen. Toen ik de oude stengels van een oreganum afknipte, sprong daar opeens een gele kikker uit tevoorschijn !Ik knipte rustig door en hij bleef zitten. Pas nadat ik de afgeknipte kruiden achter op de composthoop had versnipperd en weer terug kwam, was hij weg naar een volgende verstopplaats. Ik verzamelde de eerste jonge blaadjes van de hondsdraf en deed het met munt in de theepot. We hebben nog steeds voorraad gedroogde muntsoorten uit de tuin en ook de vlierbloesem is nog niet op. Heerlijk, het hele jaar thee drinken van eigen planten.

 

          

         Crocussen zijn de eerste bloemen waar de hommels op af komen.

 

 

 

 

 

24 februari 2014

 

Elf graden en dan ook nog zon! Wat worden we verwend....De eerste hommel bezocht de crocussen en die worden al maar mooier. Eg heeft vorig jaar een aantal hondekopjes gemaakt om bovenop bamboestokken als oogbeschermers te dienen. Ze waren nogal wit uit de pottenbakkersoven gekomen, maar nu, na een jaar zie je dat ze er veel beter uitzien door de lichte aanslag. Weathered- down noemen de Engelsen dat. Ja, het vocht e.d. maken tuinornamenten veel fraaier.

 

       

        Is hij niet leuk, deze terriër?

 

 

23 februari 2014

 

De crocussen in onze bostuin gaan nu open en het is leuk om te zien dat ze in verschillende pastelkleuren ook heel mooi zijn, vooral naast een andere kleur.  Het blad van de lychnis blijft de hele winter grijs en staat aardig naast de zachtblauwe crocusjes.  Het is weer eens wat anders dan de paarse, gele en  lila tinten. In het Stedelijk Museum in Zutphen zagen we etsen van Rembrandt. Prachtig!  Het was wel komisch om te zien hoe de meeste bezoekers met instrukties op tablets in de weer waren. Als je nog niets over Rembrandt wist, moest je wel, want informatie op kaartjes onder of naast het werk was er niet. Gelukkig was het voor ons niet de eerste keer dat we naar het werk van deze zeventiende-eeuwse kunstschilder keken. Wij konden ons op de prenten concentreren.  Deze man kon etsen maken en wat een oog voor détail!  In onze bostuin werden we bij thuiskomst verwelkomd met vogelgezang.

 

                 

 

 

 

 

 

 

21 februari 2014

 

Het zijn er vele, de sneeuwklokjes op Rhijnauwen, het buitengebied bij het plaatsje Bunnik. De meeste Utrechters kennen het wel: je kunt er heerlijk wandelen en fietsen, maar ook het theehuis trekt vele bezoekers. De sneeuwklokjes waren er ook al in de zestiger jaren van de vorige eeuw, toen de in Utrecht wonende schrijfster Clare Lennart haar boek "Kasteel te huur"de entourage van dit Rhijnauwen gaf. Clare Lennart schreef ook wekelijks in het Utrechts Nieuwsblad en haar stukjes waren pareltjes  in het nuchtere dagblad. Het waren beslist geen columns, zoals we die nu kennen, nee, de toon was mild en de onderwerpen lagen in de sfeer van de verwondering.  Ze konden gaan over haar poezen, over de oude binnenstad van Utrecht, over een schilderachtige laan waar ze een oude Afghaanse windhond "ontmoette", over de bloemenmarkt naast de Janskerk, over bomen, oude tuinen en bijzondere mensen. Deze stukjes zijn later gebundeld in o.a. "Het paard lacht" en  "Een mus op je vensterbank." Ik ken maar weinig schrijvers die nog een dergelijke romantische ziel hebben. Die het vermogen hebben met een kort stuk proza je stemming in één klap goed te maken . Die een beetje kunnen toveren....

 

        

         torentje naast de toegangspoort van Rhijnauwen

         woont er ook iemand?

 

 

 

        13 februari 2014

 

        

 

Eucalyptusolie wordt gewonnen uit de bladeren van de gelijknamige boom. Deze boom groeit met name veelvuldig in Australië en kan door zijn hoge oliegehalte medeveroorzaker zijn van bosbranden, als de temperaturen hoog oplopen. Maar ook in Afrika  en de warme streken van Europa kent men  de eucalyptusboom. Als geneeskrachtige etherische olie is het een goede hulp bij het bestrijden van verkoudheden en griep, zoals ik deze dagen weer merk!  Maar daarmee houdt het niet op. De bladeren kunnen in zijn geheel of verpulverd gebruikt worden  bij tal van kwalen. Het is een antiseptische en desinfecterende plant, die de weefsels niet beschadigt, alhoewel je met de olie ervan een beetje zuinig moet omgaan. Maar als je er thee van trekt, is dat niet het geval. Bij alle kwalen van brochiën en longen, ook t.b. en  astma, een paar koppen per dag drinken.De Arabieren kennen hem als een anti-malariaboom en planten hem dichtbij hun huizen. Als insectcide worden de bladeren in de vacht van dieren gewreven. Om te inhaleren doe je 10 druppels in een kop heet water. Of je sprenkelt er een aantal druppels van op een zakdoek. Wij hebben hem in de Morvan geplant, aangemoedigd door onze perzikbomen, die immers ook warmte prefereren. Helaas heeft onze aanplant nog niet één winter overleefd....

            

 

 

12 februari 2014

 

 

 

Op deze zonnige bijna voorjaarsachtige dag hoorden we in het bos om ons heen talrijke vogelgeluiden. Gele en lila crocussen, de eerste narcisjes en her en der een toef sneeuwklokjes brengen ons allemaal in voorjaarsstemming. Jammer van die verkoudheid, maar dat gaat ook wel weer voorbij.In zuidwest- en zuidoost-Engeland staan grote gebieden onder water na een paar maanden regen. Er is al weer een nieuwe storm aangekondigd, het houdt niet op met de depressies uit het westen. Is het een gevolg van de klimaatsverandering? Hier in het oosten zien we ook vaak zeer natte landerijen. Onze tuin ligt op zandgrond, niet erg vruchtbaar, maar water zakt snel weg. Dat is weer een voordeel.

 

         

          Kleine grijze haartjes verraden zijn leeftijd

 

 

 

11 februari 2014

 

De tuinen van Ineke Greve waren prachtig om te zien en zelfs nu kan een ieder die het wil, haar boeken bekijken en zich laten inspireren. Ze is opgehouden met het openstellen van haar tuinen, vanwege haar leeftijd, maar omdat er geen koper voor het huis en de tuinen kwam opdagen, is ze wel doorgegaan met tuinieren, zij het op wat minder perfectionistische wijze. Zelf zal ik nooit een dergelijke tuin hebben, alleen al om het feit dat ik veel plaats geef aan wilde planten en met name de geneeskrachtige daarvan. Verder is het in de Morvan een ander klimaat dan we hier hebben. Soms zijn de winters zeer koud en bevriest er weer wat. Tot nu toe heb ik de ( eetbare ) laurier niet door de winter kunnen krijgen. Er staat weer een nieuwe en nu het dit jaar ook in Frankrijk niet koud maar wel erg nat is, zal hij het hopelijk nog doen. Van de rozen ben ik er maar een enkele verloren, de meeste weerstaan het landklimaat en houden bovendien van de warme zomers. Goed met hooi ingepakt laten we ze achter. De vijg heeft het soms ook heel zwaar, maar krabbelt er steeds weer boven op. Een stek van deze vijg staat inmiddels in de kas, die aan de bovenkant een kleine opening heeft om regenwater door te laten, maar door de beschutting tegen de wind deze plant een grote kans biedt om te overleven. Kortom, het is een geven en nemen.  In het Engeland van de negentiende-begin twintigste eeuw  kwam William Robinson in opstand tegen de  manier van tuinieren in de zgn, Victoriaanse stijl. Hij schreef een boek over de Wild Garden en behalve dat, is hij zijn 97  jaren lange leven bezig geweest met tuinieren en met er wekelijks  een kroniek over te schrijven. Hij had de volgende uitspraak: "Be good to your plot, make  it fertile and allow the flowers to tell their stories  to the  heart."

 

       

        an englisch cottagegarden

 

 

 

8 februari 2014

 

De roodbruine Hamamelis bloeit! Veel later dan de gele, die we hier ook in de tuin hebben en die nog steeds in bloei staat. Deze roodbruine heeft een veel intensere geur, echt lekker. De roodborst zit vandaag uit volle borst te zingen. En de eekhoorns? Die hebben de zomer al in het hoofd. We zagen er een met een bek vol verzameld mos. Lekker zachte bekleding voor in een nest. De natuur heeft een  eigen ritme en daar horen de meeste dingen uit ons menselijk bestaan niet bij.  Olympische winterspelen? Wijzelf kijken er af en toe naar en zeker de opening gisteren was weer een spektakel. Toch ligt die wereld van sneeuw en ijs, van willen winnen en gejoel, van chauvinisme , hier ver vandaan.....

 

     

 

 

 

5 februari 2014

 

Juist in deze tijd van het jaar is het zaak om de blik naar de naderende lente te richten, die over ruim een maand begint, maar soms zo ver weg lijkt. Het is dit jaar heerlijk zacht, dat wel. Het zonnetje was er ook vandaag. Maar de natuur is kaal. Veel winterbloeiers zijn nu uitgebloeid en behalve de sneeuwklokjes is er van de bolletjes niets anders te zien dan heel veel groene sprieten en neuzen. De narcisjes die ik in een mand heb gezet met salieblad ernaast zijn al iets verder en beloven binnenkort te gaan bloeien. Toen ik de eekhoornhuisjes aan het bijvullen was, vloog er een groep ganzen over ons huis. Gak, gak.....Dag ganzen,goede reis!

 

        

 

 

 

4 februari 2014

 

De Pieris Japonica is een heel aardig groenblijver, waarvan de knoppen decoratief zijn. Elders in dit bospark zag ik er een die wel meer dan twee meter hoog was. Ik denk dat we die van ons een andere plek moeten gaan geven, anders gaat hij ons uitzicht belemmeren. De rododendron die er naast groeit, heeft het ook naar zijn zin en kan wat extra ruimte gebruiken. Er is geen haast bij, maar het is iets om rekening mee te houden. Wat kan een tuin in zeven jaar tijd al zijn uitgegroeid tot een boeiend geheel. Het is niet waar dat je er bent met een eenmalige beplanting. Je moet erin meegaan en ieder jaar dingen veranderen, al is het nog zo weinig. Ruimte scheppen voor sommige planten en soms ook wegdoen wat niet echt lukt. Zoals de tulpen. Nee, die houden niet van bosgrond, één jaar waren ze schitterend, maar daarna werd het elk jaar minder. Weg ermee! 

 

       

 

 

 

3 februari 2014

 

We hebben al een merel heel zacht horen zingen, afgelopen zaterdag zat hij in een heester bij een van de huisjes in het hofje in de Utrechtse Wittevrouwen. En dat op 1 februari! Maar in de stad is het altijd warmer dan erbuiten. Vandaag heb ik oude , half opgegeten vetbollen vervangen door verse. De vogels zijn wat dat betreft kieskeurig, als het ze niet bevalt, eten ze het niet meer op. Je ziet  aan zo'n bol dat hij wat verkleurd is of de zaden zijn aan het ontspruiten. Met halfvolle netjes hebben ze ook moeite als de pinda's nat zijn geworden , ze komen dan moeilijk door de plastic buitenkant heen, heb ik de indruk. De boomklever jaagt met zijn wilde manier van eten de andere vogels uit de voederhuizen, maar zelf- zagen we- heeft hij ontzag voor mevrouw goudvink. Hij bleef netjes boven op het huisje zitten wachten tot ze vertrok, keek af en toe of ze er nog was..... Is het haar zwarte kop die indruk maakt? De goudvinken zijn er meestal als paar, zij in beige-zwart, hij in fel oranje-rose met ook een zwart hoofddeksel. Er zijn hier meerdere paren van, het zijn standvogels.

 

         

           ontspruitende vetbol

 

 

 

2 februari 2014

 

Een lichte dag, wat maakt het een verschil! Eg kreeg voor zijn verjaardag een prachtig boek met een soort  ingebouwde "cassette": Vogelgeluiden. Behalve een beschrijving van 150 vogels kun je er ook hun geluiden op horen, op soort. Ik ben er net zo blij mee als hij. Bedankt kleinkinderen en hun papa en mama! We kunnen er heel veel van leren. We horen  nog te  vaak een vogel zingen waarvan we dan maar raden  welke het is. Dat gaat nu veranderen. Het is een uitgave van de Vogelbescherming en Tirion natuur. Van harte aanbevolen. In de tuin rond kijkend zag ik vandaag teveel mos, o.a. in een bed met maagdepalm. Ook het grasveld is meer mos dan gras. Daar gaan we binnenkort iets aan doen. In huis fleurt de kersenbloesem de kamer op, ik kon ze niet weerstaan toen ik ze in de winkel zag. Vast een beetje voorjaar!

 

       

 

 

 

 

        1 februari 2014

 

          

 

Op deze eerste februaridag liepen wij in Utrecht, op weg naar een lezing. Aan de drukke singel zag ik een deur in een muur, waarover een winterse Blauwe Regen groeide. Zou het deurtje..... Even proberen en ja hoor...het was open en erachter zagen we een hofje met aan weerszijde beplanting. Ik herinnerde me dat er aan de andere zijde nog meer van dergelijke huisjes moesten staan. Vroeger liep ik hier aan de hand van mijn grootvader, die in Wittevrouwen woonde en met mij vele wandelingen maakte in het centrum van Utrecht. Het was natuurlijk veel rustiger dan nu en mijn grootouders liepen hele einden, zoals  gebruikelijk in die tijd. Ik klom stoep op, stoep af, liep over muurtjes , sprong van trapjes en vermaakte me kostelijk. Ik heb in die tijd aan Utrecht mijn hart verpand en ook nu we er ver vandaan wonen, komen we er ieder jaar wel een aantal keren. Het is er niet meer zoals vroeger, waar je als je op de fiets reed,  één van de vele carillons hoorde die zijn tonen over de  stad uitwaaierde. Maar er zijn nog altijd plekken die bijna onaangetast zijn door de tijd. Zoals dit hofje.

 

    

     Zelfs in de winter doet beplanting heel veel.

 

 

 

31 januari 2014

 

We hebben een eekhoornnest ontdekt dichtbij  ons huis. Op een meter of acht vanaf de oostkant liep een eekhoorn de boom in naar boven en bleef daar. Toen we goed keken zagen we een nest. Wat leuk te weten dat als wij slapen er vlakbij ons, hoog in de boomkruin , een eekhoorn slaapt.

Er zijn dit jaar nog maar weinig aanvragen voor zaden via de Nationale Proeftuin.Veel minder dan voorgaande jaren. Gaan mensen behalve minder boeken lezen, ook minder zelf planten uit zaad opkweken, of erger nog: minder tuinieren? Er zijn zaden waar nauwelijks naar wordt gevraagd, zoals die van de Paarse Morgenster. En het is toch zo'n aparte en fraaie plant! Bloeit alleen in de ochtend, tot aan het moment dat de zon op zijn hoogst staat. En de zaadbollen zijn ook bijzonder te noemen.

 

       

        de zaadbol van de Paarse Morgenster, als een mandala...

 

 

30 januari 2014

Weer boven nul vandaag! Koud is het nog steeds met die oostenwind, dat wel. De appelvink die tegen het grote raam vloog kon nog gereanimeerd worden. Dat was vorige week niet het geval met de "gewone"vink, die helaas op slag dood was. Er zitten plakkers op het raam, maar soms is de weerspiegeling toch te sterk.De appelvink was nog bij bewustzijn, al keek hij wat wazig. Maar dat ging vrij snel over en door de warmte van onze handen was het mogelijk om hem na een minuut of tien in het voederhuisje te zetten. Na enige tijd vloog hij op de grond en - we volgden hem met de verrekijker- na eerst van takje op takje te hebben gesprongen, vloog hij tenslotte weer als vanouds. Misschien een beetje hoofdpijn?

 

      

       beduusd van de klap....

 

 

 

28 januari 2014

 

In de Camargue kent men het spreekwoord:" Celui qui a de la sauge dans son jardin n'a pas besoin de médecin". Oftewel:" Wie salie in zijn tuin heeft, heeft geen andere medicijnen nodig." Het werkt op tal van organen, werkt de eerste plaats versterkend op  het verteringsapparaat en het zenuwstelsel. Stimuleert de lever en is goed te gebruiken bij misselijkheid en buikpijn.Ook tegen  overmatig zweten en onregelmatige menstruatie is zij goed werkzaam. Er zijn studies gedaan die uitgewezen hebben dat salie het bloedsuiker verlaagt en ze dus een antidiabetisch geneesmidel is. Bij keelpijn en ontstekingen in de mond zou ik het zelf gecombineerd nemen met echinacea. Saliethee om mee te spoelen en echinaceatabletten om op te zuigen. Om en om , als het hevig is elk uur en anders met grotere intervallen.De etherische olie van salie is niet zo onschuldig, die raad ik iedereen af. Ze is veel te sterk en kan tal van problemen geven. Houd het bij de thee.

 

     

In de tuin is salie een bladhoudende plant die het hele jaar door een mooie groep kan vormen met haar grijsgroene kleur. In de zomer bloeit zij in onze Franse tuin twee maal, in Nederland zal dat éénmaal zijn.

 

 

 

27 januari 2014

De rieten stoelen die bij ons dag en nacht, winter en zomer buiten staan, hebben nooit zo'n héél lang leven. Maar ik vind ze decoratief en ze kunnen als ze bijna uit elkaar vallen, op de brandhoop. In Frankrijk mag je -in ieder geval op de campagne- je tuinafval zelf verbranden, anders gezegd, je moet het wel doen, want een groene bak kennen ze niet en waar moet je met al het spul naartoe? Oude stoelen, ander afgedankt materiaal dat van riet, hout of papier is gaat erbij en zo maak je een mooi vuur. De as wordt als hij is afgekoeld,in een van de twee compostbakken gedaan en voegt daar weer wat extra's aan mineralen aan toe. We kopen onze stoelen niet meer in nieuwe staat, maar kijken rond op marktplaats of bij het kringloopcentrum. Afgelopen zaterdag hebben we deze mooie schommelstoel voor 15 euro kunnen kopen. We moesten er een half uur voor rijden, maar zagen op die manier weer een mooi stuk buitengebied hier in Gelderland. Wij zijn klaar voor een eerste kopje thee in een warm februarizonnetje, wel met jas aan natuurlijk!

 

     

 

 

25 januari 2014

Volgens Wikipedia zijn er 25 soorten lindes, maar ik zag in het Franse tuinprogramma "Silence ça pousse" een kwekerij van lindebomen. De eigenaar vertelde dat hij maar liefst zestig soorten van deze boom kweekte. Hoe dan ook de linde is een bijzondere boom. In onze laan in Zeist stonden er vele en als ze bloeiden kwam de heerlijke geur over de huizen de achtertuin inwaaien. In onze Franse tuin hebben we er één , maar hij is majestueus! Als hij bloeit zitten er een paar honderd bijen in , die een mooi zoemend koor vormen. Wikipedia vermeldt ergens als kleine toegevoegde informatie dat er van de bloesem in Frankrijk thee wordt gedronken. Nu dan weet men blijkbaar niet dat het belangrijkste aan deze thee is dat het een zeer rustgevende thee is, waar je goed op slaapt. Het is zelfs zo dat wij op de dagen dat de linde bloeit op ons terras heel sloom worden en als we maar een beetje moe zijn van het vele buitenwerk, zelfs indutten. Maurice Messegué vertelt in Mensen en kruiden het volgende: Ik was een jongen van vier , misschien nog jonger en ik sliep slecht, ik lag te woelen in mijn enkele in tweeën gevouwen laken. Ik wreef mijn benen tegen de goede ruige stof en ik huilde. De volgende ochtend merkte mijn vader ( die kruidengenezer was) op : "De kleine slaapt niet, we zullen hem een lindebloesembad geven". Die avond zette mijn moeder een grote koperen ketel klaar en mijn vader zei tegen me "Lieverd( Chéri)" , zo sprak hij mij altijd aan, "dit is koper , zie je wel, dat is nog mooier dan goud. Hij heeft als een spiegel gediend voor de zon en het vuur , daarom is hij zo rood en jij gaat er nu in baden." Mijn moeder schonk er een goudgele vloeistof in , die ze opgewarmd had en legde me in de lindebloesem. Ik schreeuwde moord en brand, maar bleef er toch tot mijn hals  in zitten en ik weet nog dat ik ingeslapen ben en mijn vader me al slapende naar bed gebracht heeft. Zonder het te weten had ik mijn eerste les gehad.

Slaaptabletten bestonden toen nog niet . Wanneer de linde in bloei stond, werd de bloesem geplukt en nog warm van de zon , haast nog vol bijen, in de schaduw op doeken gelegd. Ik vind het jammer dat nu, en zeker in Nederland, haast niemand dit weet. De natuur zit vol geneeskracht , die niets kost, alleen een beetje moeite en die ons zonder bijwerkingen helpt om gezond te leven.

 

       

        lindebloesem

 

 

24 januari 2014

Een dag met een feestelijk randje, want onze dochter is 36 jaar geworden! We vieren het zondag, maar staan er uiteraard ook nu  bij stil. Het is zo lang geleden alweer ,die geboorte, en toch is het net alsof het gisteren was. Tijd is moeilijk te voelen zolang je vitaal bent. In het bos is het grijs en dampig, maar de animo om te eten is onveranderd. De eekhoorns houden echt van appels. We zijn er toevallig achter gekomen toen ik een mand vol appels als decoratie neerzette. Nu is het vaste prik. Ik lees in de winter graag en veel en niet alleen maar tuinboeken. Het boek dat me al twintig jaar van interessante adviezen voorziet, is Biologisch-dynamisch tuinieren, geschreven door Willy Schilthuis. Over de composthoop zegt ze het volgende:"Behalve kalk en magnesium zijn ook vele andere mineralen nodig voor een evenwichtige plantengroei. Lang niet op alle gronden zijn deze mineralen aanwezig en voor de planten opneembaar. Daarom kan het een verrijking voor de compost zijn als er gesteentemeel aan wordt toegevoegd. Er is bijvoorbeeld basaltmeel in de handel en lavameel. Dit zijn beide van oorsprong vulcanische gesteenten met een rijke mineralensamenstelling. Ook bentoniet, een kleisoort met gunstige eigenschappenwordt vaak in de composthoop gestrooid, wat vooral aanbevelnswaardig is op zandgrond." Vorig jaar heb ik in onze composthooop zee-algenkalk gestrooid en in het verleden ook dikwijls basaltmeel. Als we aan zee wandelen en er is zeewier aan het strand, dan neem ik dat ook mee om erbij te doen.

 

          

            Heerlijk is die appel......

 

 

 

23 januari 2014

Wij eten veel knoflook, niet alleen omdat het lekker is , maar ook vanwege de geneeskrachtige werking. Het is het oudste voedings-geneesmiddel en werd door de Mongolen uit Azië naar de zuidelijke landen gebracht. Het is een natuurlijk antibioticum en verhoogt de weerstand tegen griep en verkoudheden. Het reguleert de darmflora en maakt haar gezond. Tegen wormen is het uitstekend. Ik gaf onze hond Jimmy er dagelijks in poedervorm van door zijn eten, samen met geraspte wortel, die dan meteen (door de bètacaroteen) voeding voor zijn ogen was. Het is bloeddrukverlagend en versoepelt de wanden van de aderen en slagaderen, dus wie aanleg heeft voor artériosclerose , moet dit geregeld nemen! Jammer dat de Nederlanders vaak zo moeilijk doen wat betreft de geur. Dat is in Frankrijk anders, daar eet men het zoveel, dat je niet opvalt als je er naar ruikt. Hier moet je altijd rekening houden met een bezoekje dat je de volgende dag gaat afleggen. maar ach, zo erg is dat niet...

 

        

         Een kistje knoflook bij de natuurwinkel in Zutphen.

 

 

22 januari 2014

Een tuin kan een leraar zijn en een vriend, zegt Juliette de Bairacli. Deze vrouw was net als ikzelf  haar leven lang bezig met wat de natuur ons aan geneeskruiden biedt en zij schreef een lijvig boek over de kruidengeneeswijze voor dieren, gebaseerd op haar eigen ervaring en wat zij allemaal had geleerd van nomaden, boeren en zigeuners, die immers vroeger altijd aan het rondtrekken waren en voor  bijna alles afhankelijk waren van de natuur. Juliette woonde op tal van plaatsen en ze zegt, als ze al op hoge leeftijd is, dat ze tien tuinen heeft aangelegd, waarin ze veel kruiden had staan. In iedere tuin had ze rozemarijn( ze leefde in zuidelijke streken, waar rozemarijn de winters doorkomt, i.t.t. hier) en ze prees deze plant om zijn antiseptische werking. Waar ze eveneens enthousiast over was, was het gebruik van de bladeren van een aantal planten direct op de huid. Bij tal van huidklachten en verwondingen legde ze het blad van planten zoals oostindische kers, malva,weegbree en ciroenkruid op de aangedane plek( op zijn plaats gehouden door gaasverband of schoon katoen)  verwisselde het heel vaak en zag dat de bladeren niet alleen de pijn verminderde, maar de wond helemaal genas. Het voordeel van ( schoongewassen) plantenmateriaal is dat ze niet aan de wond blijft kleven en je niet bij het verwisselen de zaak steeds weer opentrekt. Dieren kun je òòk heel goed helpen met homeopatische geneesmiddelen. Dat hebben we de laatste weken weer mogen ervaren met de zwerfkat Poesjan. Hij verloor bloed vlak na het oudejaarskabaal. Ik dacht eerst aan een blaasontsteking en gaf hem cantharis door zijn warme melk. Het leek eerst over te gaan, maar na enkele dagen was het weer mis. Ik bracht toen zijn klacht in verband met de schriktoestand en gaf hem een korrel Arnica C30. De dagen erna zagen we hem niet en bij navraag in de buurt was er iemand die wist te vertellen dat zijn hond achter een grijze kat aan was gerend. O jee, toch niet? Ja dus, want toen hij zich weer vertoonde, had Poesjan een lelijke wond aan de flank. Pechvogel! Hij bleef op een dik kussen vlakbij de deur slapen maar was de volgende ochtend weer vertrokken. De dierenarts die ik om advies vroeg zei dat we als we hem konden vangen snel konden komen. Vangen, nee hoor, dat lukte niet. Ik heb hem toen Ledum C30 gegeven ; hèt middel bij beten , steekwonden e.d. en ter voorkoming van tetanus. Weer bleef Poesjan dagen weg en we vreesden het ergste. Eergisteren zat hij  tot mijn grote geluk weer braaf te wachten op zijn hapje en zijn drankje."Poesjan, waar kom jij vandaan? Je bent er nog steeds? " Zijn wond was bijna  genezen en zag er mooi uit en hij verloor  geen spoortje bloed meer. En dat is nog steeds zo! Hij komt weer dagelijks en heeft mij weer een ervaring erbij gegeven.

 

       

        Gedroogde kruiden als wintervoorraad.

 

 

21 januari 2014

Wat een verschil kan een tuin maken! Er wordt te weinig moeite gedaan om voortuinen, schoolpleinen en binnentuinen bij bejaardencomplexen van mooie planten , struiken en bomen te voorzien. Toch zijn er voorbeelden van hoe je een saai binnenplein tot een inspirerende plek kunt maken. Zo maakte ik enkele jaren geleden wat foto's van de fraai vorm gegeven binnentuin bij de bejaardenflats aan de Oranje Nassaulaan in Hoograven, in Utrecht. Mijn ouders hebben daar hun laatste jaren doorgebracht en het verschil kunnen zien. Lavendelhagen, vele rozenbogen, schitterende borders en toch ook was het jeu- de- boules-veldje niet vergeten. Ik heb er niet achter kunnen komen wie het heeft ontworpen, maar ik vind het fantastisch! Deze foto's zijn eind december genomen en tonen dus de wintersituatie. Hoe mooi zijn lavendels en rozebottels die boven de bogen uitsteken.

 

    

                                              

 

 

21 januari 2014

De vraag die ik krijg is : kun je zo  laat nog wel bollen planten? Mijn ervaring uit voorgaande jaren heeft me geleerd dat het heel goed kan, als de bollen er maar vitaal uitzien, d.w.z. ze moeten stevig zijn en enigszins uitlopen. Aan droog, slap en schilferig materiaal heb je niets. Ik merk vandaag dat ik er  net op tijd mee  was, want hier in het oosten is het nu slechts 0 graden. Voorbij is de lekker zachte winter, het is wel wennen, die kou. Een merel was vanmorgen vroeg actief bezig op ons dak. Het mos dat zich in het afgelopen jaar heeft gevormd, bevat blijkbaar eetbare kost: the edible roof. Het terras lag vol stukjes mos. Vanmiddag was de compostbak aan de beurt, daar was ook een merel aan het werk. Onderwijl klonk het gekoer van de tortels. Saai is het hier nooit.

 

       

        Aan de bamboe beleef je het hele jaar plezier!

 

 

19 januari 2014

Op deze zonnige winterdag heb ik mijn "vangst"van gisteren in de aarde geplant. Ik trof in de koopjeshoek binnen bij Intratuin sterk afgeprijsde bollen. Ik heb niet zo heel veel plek meer voor ze, want er staan er al vele, maar ik kon het niet laten er toch een aantal mee te nemen. Het werden 60 blauwe druifjes, lichtblauw en donkerblauw, allemaal al aan het uitlopen, en twee oranje keizerskronen. Buiten vond ik er nog twee prachtige daglelies( ik haal planten die ik wil aanschaffen altijd even uit de pot om het wortelstelsel te bekijken) en een Hop! Ik blij, want naar een Hop was ik al een tijdje op zoek. Deze gaan mee naar Savault en heb ik inmiddels ingekuild, zodat ze beschermd de rest van de winter doorkomen. Voor de blauwe druifjes heb ik een stukje bosgrond achter het huis, terzijde van de kamperfoelieboog bewerkt, d.w.z. de aanwezige bovenlaag heb ik er afgeschept en vervangen door een flinke laag verse compost. Het roodborstje volgde me op de voet, hij was in zijn schik met alle grond die onder de bladlaag vandaan kwam. Leuk gezelschap, dit kleurige vogeltje met zijn pientere oogjes. Op meerdere plekken komen de sneeuwklokjes in bloei.

 

      

       wie is niet blij met de eerste sneeuwklokjes in zijn tuin?

 

 

17 januari 2014

Een brief uit het zuiden van onze Franse vriendin  Louisette! Zij woonde tot voor kort in de Morvan en organiseerde er tentoonstellingen en concerten. Ze is nu in de Drôme gaan wonen , op 8 kilometer afstand van haar enige zoon en kleinzoon Gaston. We zullen haar missen. Hier zijn wij op onze beurt gaan kijken naar een geschikt huis voor mijn zusje, die dan weer dichterbij òns komt wonen. De dingen veranderen, soms plotseling, soms geleidelijk.

In het bos hoor je steeds meer vogelgeluiden en de vogels kijken af en toe in een  nestkast: het voorjaar speelt ze al door het hoofd. Morgen en overmorgen zijn  er de tuinvogel-teldagen, jaarlijks georganiseerd door de Vogelbescherming. Kijk op hun site en je weet precies wat je moet doen. Meestal is het eenvoudig: je gaat op een plek zitten vanwaar je de hele tuin kunt overzien en telt een half uur lang de vogels die er komen. Hier is het iets lastiger, omdat de tuin aan alle kanten van ons boshuis ligt. Maar we weten zo onderhand wel hoeveel vogels er iedere dag zijn. Heel veel!

 

     

      In de tuin van Louisette, Chaumard

 

 

!6 januari 2014

Op 16 januari 1995 schreef ik in een schriftje: "Met de etherische olie van citroenmelisse heb ik een beginnende koortslip in één etmaal genezen. Wonderlijk wat een kracht. Het is anders wel erg duur. Logisch als je de minieme bloempjes van deze plant ziet. Misschien toch goed om in huis te hebben". Tegenwoordig heb ik citroenmelisse in de tuin, zelfs op meerdere plaatsen. Gedroogd kun je het een jaar lang als thee gebruiken, net zoals alle andere geneeskruiden is de kracht er na een jaar af. Maar dan heb je weer vers materiaal. Het is een rustgevende plant, die je lekker doet slapen. Voor nerveuze mensen is dit beter dan tranquilizers. Het verdrijft de somberheid en ontkrampt het hele gestel. Heb je last van nerveuze hartkloppingen dan moet je hiervan dagelijks een paar blaadjes van in je thee doen. Je kunt ze ook bij een beginnende koortslip gebruiken. Dan leg je er steeds een vers blad op. Als je tegelijkertijd echinaceatabletten slikt ben je in een korte tijd van je vervelende kwaal af. De dure olie hoef je er dus niet voor te kopen.

 

       

        citroenmelisse

 

 

15 januari 2014

Een Franse uitdrukking is , als je iets niet meer kunt gebruiken, dat je het dan in de brandnetels gooit. "Waarom" zegt de kruidenkenner Messegué "het is een totaal misplaatst gezegde. Ik zou eerder iemand waar ik van hield in de brandnetels duwen, want de brandnetel,die men wreed noemt omdat zij zich verdedigt, kan ons mensen  ook verdedigen en wel tegen een heleboel kwalen. " Ik vind dat hij gelijk heeft. Het is in de eerste plaats een algeheel versterkend middel, dat de spijsvertering gunstig stimuleert. Het is een waardevol kruid om  diabetes te bestrijden, omdat het de alvleesklier versterkt. Reumatiek en jicht  worden minder omdat zowel de darmen beter werken en de nieren worden aangezet om de afvalstoffen sneller uit het lichaam te werken. Het is bloedstelpend en kan o.a.  bijdragen aan de genezing van darmonstekingen. Hooikoorts? drink dagelijks een paar koppen brandnetelthee. Je zet het door een theezakje of een grote eetlepel gedroogde brandnetelbladeren in een kopje, met kokend water te overgieten en het dan minstens een uur te laten trekken. Je kunt het dan in één of twee keer opdrinken, het is fluweelzacht. Neem het twee maal per dag, tussen de maaltijden door.  Ben je vaak verkouden  of transpireer je veel 's nachts, ook dan is brandnetel iets voor je. En je kunt het zelfs in je eigen tuin laten groeien !

 

      

 

 

14 januari 2014

Meneer en mevrouw goudvink, hij in fel rose en zij grijsbeige gekleurd komen nu ook weer bij de voederhuisjes. Wat een trouw stel! De boomklever is al aan het zingen, tsjuhuuup met een lange uithaal, hoor je steeds. Ook de mezen zijn niet stil. De blaadjes van het speenkruid komen al boven de grond, dat is werkelijk heel vroeg. Het moet eigenlijk iets kouder worden, want als er eenmaal bloemen komen krijgen we vorstschade. De kamperfoelie die de rozenboog bekleedt, want rozen in een bostuin is een vrij onnatuurlijk iets, loopt ook uit. Je krijgt vanzelf een beetje lentegevoel. Op BBC 2 zonden ze de laatste weken een aantal uitzendingen uit om het tuinieren in Engeland een injectie te geven: de Great Britisch  Garden Revival. Vanavond gaat het over kruidentuinen en moestuinen. Je leert er altijd weer iets van en ziet vaak de meest beeldige tuinen. Van acht tot negen uur.

 

             

              kamperfoelie, ook mooi in de winter

 

 

13 januari 2014

Elk teken van nieuw leven wordt opgemerkt in deze tijd van het jaar. De kleurige primula's die ik vroeger kocht  om het voorjaar vast in huis te halen terwijl  het nog maar januari was, groeien  tegenwoordig ook buiten. We troffen er een  grote groep van  aan in onze tuin in Savault, in allerlei tinten. "Dat moet ook in Nederland kunnen" dacht ik. En dat blijkt inderdaad goed mogelijk.  Poesjan kwam na een paar dagen weer eens opdagen en had een verwonding aan zijn flank. Gevochten of in een bramenstruik blijven hangen? Het zit hem niet mee. De mand in de houtopslag gebruikt hij niet.In huis komen wil hij al helemaal niet.  Daarom hebben we nu een matrasdik kussen in een hoek dichtbij de achterdeur gelegd, uit de wind en onder een afdak en warempel hij heeft er twee nachten liggen slapen.Tegen de ochtend is hij weg en je ziet hem de hele dag niet meer. Hij is echt gesteld op zijn vrijheid. We hebben in de loop der jaren veel dieren gehad, maar nooit eerder zo'n eigengereide kat. We zorgen  op onze manier een beetje voor hem.

 

       

 

 

12 januari 2014

Winter! Met twee graden boven nul is het buiten niet echt aangenaam, hoewel de zon tot halverwege de middag scheen. Ik heb de winterkamperfoelie ( Lonicera Fragrantissima) gefatsoeneerd, het was een enorme pruikenbol geworden. De bloemetjes ruiken heerlijk, ze verschijnen op het kale hout en zijn allerliefst om te zien. Lang ben ik niet in de tuin gebleven, mijn vingers werden steenkoud. Ik heb alle voederplaatsen bijgevuld, het terras geveegd en ben toen heerlijke muntthee gaan zetten, die me met  haar geur weer even naar de Franse zomertuin terugbracht....

 

      

        winterkamperfoelie: robuuste takken met tere bloemetjes

 

 

11 januari 2014

In de streek waar ons Hollandse huis staat , de Achterhoek, staan behalve prachtige oude bomen , ook nog veel oude boerderijen. We zagen er vandaag, toen we via Markelo naar Rijssen reden ook weer, zelfs nog best veel met een rieten dak. Een aantal zijn mooi verbouwd en worden alleen als woning gebruikt, maar dat neemt niets van hun charme weg. In de meeste dorpen is geen flatgebouw te bekennen en liggen de huizen in bomenrijke straten. Natuurlijk zijn er bijna  overal de bekende buitenwijken, die in elke gemeente op elkaar lijken, maar de dorpskernen zijn redelijk authentiek. Het is helaas wel zo, dat bijvoorbeeld biologische winkels hier niet zo floreren, de mensen zijn minder kritisch dan in de stad. Wat dat betreft loopt de Achterhoek nog enigszins achter....In de supermarkten is wel op kleine schaal onbespoten groente te koop. En in steden zoals Zutphen en Deventer kun je gelukkig voor alles terecht.

 

 

    

 

 

 

10 januari 2014

Sinds twee dagen zagen we Poesjan niet meer.Hij komt en gaat wanneer hij wil. Maar nu hij ziek was vond ik het vervelend dat ik niet wist hoe het met hem ging. Vanmiddag zijn we in de buurt gaan rondkijken en hebben we een paar niet-naaste "buren" gevraagd of ze hem hadden gezien . Nee, ze kenden hem niet eens! Zoveel ruimte is hier dat een poes hier een paar jaar buiten kan leven zonder dat hij wordt opgemerkt.

Onverrichterzake keerden we terug. Misschien ligt hij wel ergens ziek te zijn of nog erger... het is moeilijk, zo'n dier dat zich op afstand houdt. Wat was het een verrassing om Poesjan aan het eind van de middag bij de deur te zien, wachtend op warme melk en eten. Wat me het meest blij maakte was dat hij geen druppel bloed meer verloor! Vanavond kwam hij nog wat brokjes eten en ook toen bleef het karton waar hij op zit om te eten( is wat warmer dan de stenen) helemaal schoon en droog. Een hoopvolle ontwikkeling!

 

         

           poesjan

 

 

8 januari 2014

Dit mooi diertje lag aan de kant van de Zutphenseweg. We zijn teruggereden om hem op te halen ; zo hebben we hem kunnen begraven op een plek  waar dagelijks veel van zijn soortgenootjes rondhuppelen. Hij rent nu rond in de geestelijke wereld, achter het "gordijn". De Wayana-indianen drukken dat als volgt uit: Ieder mens heeft een soort onzichtbare blinddoek om en kan daardoor die andere werelden niet waarnemen. Door meditatie en een bepaalde leefstijl, maar ook door  aanleg kan men leren die blinddoek weg te nemen.

 

      

        We hebben hem in het bos begraven. 

 

 

6 januari 2014

Alle bloemen van onze eigen Hamamelis zijn nu uit en ze ruiken goed, hoor. Het is een struik die langzaam groeit en het duurt wel even voor je een manshoge  struik hebt. Deze ook wel toverhazelaar genoemde plant is zeer geneeskrachtig. Ze kan worden gebruikt bij aandoeningen van het veneuze systeem: spataderen en aambeien, vooral als deze bloeden. Bladeren en schors worden gebruikt om aftreksels te maken.  Uitwendig helpen compressen gedrenkt in een aftreksel tegen couperose in het gezicht. Hamamelis is ook als tinctuur te koop en als homeopatisch middel( gepotentieerd dus) De naam toverhazelaar doet vermoeden dat er vele kwalen mee zijn te genezen. De plant komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika.

 

    

      Hamamelis Virginiana, een aanwinst voor de wintertuin

 

 

      5 januari 2014

 

      

 

Met dit zachte winterweer is de Chimonanthus praecox gaan bloeien. Men noemt haar ook wel winterzoet en het laat zich niet raden waarom: haar bloemen ruiken heerlijk zoet. Wat staat zij er mooi bij. Ik las dat ze tot 20 graden vorst kan verdragen en drie meter hoog kan worden! Ze is nu even groot als ik , zo'n  één meter zeventig. Er is hier de hele herfst en winter door wel iets dat bloeit. Als de asters in de herfst zijn uitgebloeid begint de Mahonia, daarna volgen al snel de Viburnums Bodnantence, die ik uit de koopjeshoek bij Intratuin haalde en het beide fantastisch doen. De Winterjasmijn volgt al snel en in januari zijn er de eerste bloemen van de Hamamelis, de gele. De roodbruine Hamamelis volgt een paar weken later. Dan zijn er in zachte winters de Chimonanthus en de Struikkamperfoelie, die nu nu beide in januari al bloeien. In februari zijn er de sneeuwklokjes en de eerste crocussen en is het startsein gegeven van de ontluikende lente.

 

     

      Zachtgeel met een rood hartje: Chimonanthes praecox

 

 

4 januari 2014 

Poesjan, de zwerver, heeft blaasontsteking. Op het karton dat er voor hem klaar ligt, zodat hij niet op de koude stenen hoeft te zitten als hij eet, zag ik gisteren een plasje bloed liggen. Wat te doen? Mee naar een dierenarts kan niet, want hij blijft op gepaste afstand. Aaien laat hij zich niet, zelfs niet nadat hij een paar jaar lang door ons van voeding is voorzien. We hebben in al die jaren dat we zelf poezen hadden, er meerdere gehad met blaasproblemen en Mop, onze laatste poes had deze kwaal ook! Ik heb in Frankrijk de afgelopen zomer Cantharis gekocht, een uitstekend middel tegen blaasontsteking met bloederige afscheiding. In Nederland is het middel niet meer te krijgen. Hier hebben lobbyisten ervoor gezorgd dat de politiek in Den Haag teveel oor heeft voor de pharmaceutische industrie. Maar in ons geliefde Frankrijk is tot nu toe de markt vrij en kun je voor een paar euro elk homeopathisch middel kopen.Verstopt in een stukje ham( speciaal voor Poesjan aangeschaft) heb ik Cantharis verstopt en vandaag leek het erop dat het al wat beter ging. Niet veel bloed meer. We gaan er een poosje mee door hem dat te geven. Omdat ik  er vandaag op voorbereid was heb ik een korrel in een beetje water opgelost( kost wat tijd) en toen hij kwam om zijn dagelijkse hapje ,  in warme halfvolle melk opgelost. Hij is dol op deze warme drank en het was in een mum van tijd op!  Bij de dierenwinkel hebben we speciale brokjes gehaald die de blaas en nieren minder belasten. Als ik geen Cantharis zou hebben zou ik kiezen voor Berberis.

 

          

           Poesjan in de lentetuin

 

 

3 januari 2014

Het is ongekend zacht voor januari. Tien graden wijst onze buitenthermometer aan! In een oud tuinboekje van 1997 lees ik op 3 januari: "Vorige nacht min 13 graden. Het is een koude periode de afgelopen week. Ik drink dagelijks kruidenthee, afwisselend klein hoefblad en ereprijs en blijf hoestvrij. Het is wel zaak het huis goed warm te houden en 's nachts niet te laten afkoelen. De poezen blijven binnen, veel vogels eten dagelijks in de tuin. " Dat laatste is ook nu het geval. Een groene specht zat vlakbij huis op de grond en vandaag zaten er maar liefst twee appelvinken. Verder een hele groep sijsjes en groenlingen.En natuurlijk de vaste klanten: koolmezen, pimpelmezen, vinken, kepen, een zwartkopmees, roodborstje, merels, vlaamse gaaien en duiven.  Bij Lyddl heb ik voor weinig geld vogelvoer gekocht, waaronder een heel mooie slinger voor maar 1.99.

 

     

      10 graden op 3 januari

 

 

2 januari 2014

Tijdens het wandelen op Beekvliet gisteren zag ik heel veel wilde kamperfoelie. Ze groeide overdadig aan de rand van het bos en liep al uit. Uitgraven van planten in de  natuur is verboden, maar zaad verzamelen of stekken ervan nemen , niet. Ik vind het altijd erg leuk om zelf te stekken of afleggers te maken van andere planten en daarom heb ik er nu voorzichtig enkele takjes vanaf gebroken. Als de stekken lukken noem ik deze kamperfoelie Beekvliet. Op een van de voederplaatsen  bij huis waren er vandaag een vijftal groenlingen. Ze zijn dol op zonnebloempitten en er wordt af en aan gevlogen. Soms zitten er meerdere tegelijk in het huisje, met de boomklever er óók nog bij. Alles wat ernaast op de grond terecht komt wordt weggepikt door de vinken. De appelvink is ook een nieuwkomer, hij valt op met zijn kleurige veren.

 

         

        Kijk maar: er is genoeg....

 

 

1 januari 2014

 

 

 

Wij hebben het nieuwe jaar geopend met een boswandeling op het landgoed Beekvliet, dat tussen Barchem en Borculo ligt. De oudste iep van Nederland, geplant omstreeks 1830 , kun je daar vinden, terzijde van boerderij Heylink. In het bos was het op veel paden een drassige bedoening en ook op de landerijen ligt teveel water. Op een enkele knal na was het vandaag weer rustig, een verademing...De eekhoorns waren vanmorgen weer present en een groene specht rommelde ook in onze bostuin. Ze kunnen zo heerlijk schateren,en ik heb me laten vertellen dat dat een alarmroep is.

 

                                               

                                                oudste iep van Nederland

 

 

 

31 december 2013

 

Bij het tuincentrum heb ik gisteren nog wat bollen op de kop getikt voor de helft van de prijs: allium oreophilum, botanische crocussen Prins Claus , botanische crocussen Firefly en blauw-wit gemengde grootbloemige crocussen, bij elkaar 150 stuks. In het nog steeds zachte weer heb ik, met in de verte het gedonder van de carbidbussen, een paar beschikbare plekjes uitgezocht, wat nog niet mee viel, want er zitten al heel wat bollen in de grond. Eerst de kruiwagen vol nieuwe compost geschept en toen aan de slag. Daarna nog een kruiwagen vol mos verzameld. Het roodborstje keurde het goed, hij kwam op een meter afstand van me wat hapjes uit de schoongemaakte aarde happen. De kauwen vlogen in aaneengesloten formatie en in hoog tempo voorbij, duidelijk anders in hun vlucht dan normaal. Maar vannacht, toen het nog stil was,  hoorde ik een uil, voor mij nog altijd een  heel bijzonder geluid.

 

      

 

 

30 december 2013

Het wordt weer onrustig in Nederland, de liefhebbers van vuurwerk kunnen zich weer uitleven. Voor mij is Oud en Nieuw al jaren een tijd die zo snel mogelijk voorbij mag zijn. Huisdieren en de vogels en eekhoorns zijn van slag en ik heb in oudjaarsnacht hier groepen ganzen over heen horen vliegen, volkomen in de war van zoveel herrie. Heerlijk zal het zijn om in de ochtend van 1 januari de eerste merels weer in de tuin te zien scharrelen,  alsof er niets is  gebeurd. De enige keer dat wij om die tijd in ons Franse huis waren _ want we zijn in de kersttijd toch liever in de buurt van onze familie en vrienden in Nederland- genoten we van de stilte, want welke boer gaat er  nu zijn koeien opschrikken met vuurwerk? Nee, daar doen ze niet aan...Je waant je er trouwens meestàl ver van de overvolle wereld met al haar problemen. Daarom vandaag een foto uit de zomer : souvenir d'été.

 

      

 

 

       29 december 2013

      

       roodbruine Hamamelis/ toverhazelaar

 


In de zon was het prettig op Ampsen en we zagen er dat de Hamamelisstruiken al in bloei stonden, d.w.z. twee van de drie. De andere moest nog beginnen, net als in onze eigen tuin. De Lakenvelders stonden en lagen ook lekker in het zonnetje, ze hebben de mogelijkheid om zelf te kiezen of ze binnen of buiten staan. Dat zou voor alle koeien mogelijk moeten zijn. Huize Ampsen spreekt wel tot mijn verbeelding. Wat zal het heerlijk zijn om in zo'n landhuis te wonen. Maar dan wel met een goed gevulde portemonnaie, zodat je het er behaaglijk warm kunt stoken. Zelfs de bijgebouwen zien er mooi uit. Leibomen, muurtjes, een poortje en een gracht om het geheel, het is een prachtige plek, die hopelijk goed bewaard zal blijven.

 

     

      Landgoed Ampsen

 

 

28 december 2013

Met  Nederlandse vrienden uit Frankrijk hebben we vandaag een heerlijke middag doorgebracht. Veel gepraat en een wandeling gemaakt "Het ruikt hier minstens zo lekker als in onze streek in midden-Frankrijk" merkten ze op.  En dat is maar al te waar. De dennen in ons bos zorgen voor een zuivere lucht, die je vooral opvalt als je uit de randstad komt en hier uit de auto stapt.Vanochtend was een bonte specht al vroeg bezig met zijn gehamer. Het klinkt als een lange roffel . Gelukkig , ook hij is er nog. Ook wordt het  met de dag drukker op de open plekken , het raakt bekend dat er iets te halen valt.

 

     

      bonte specht houdt ook van vetbollen/ 2012

 

 

27 december 2013

Toen we vanmiddag de deur uit liepen om boodschappen te gaan doen, hoorden we het verschrikte roepen van een merel en zagen we nog net een sperwer het bos in vliegen. Ja, dat hoort ook bij het buitenleven: de roofvogels. We klapten in onze handen om hem weg te jagen en binnen een mum van tijd was hij verdwenen. Waar veel vogels zitten komt zo'n dier vanzelfsprekend langs, hij moet uiteindelijk ook eten. Gelukkig zijn onze voederplaatsen omringd door dichte hagen en kan iedereen zich snel onzichtbaar maken. Enkele jaren geleden waren de hagen nog laag en was de pakkans groter. Zo maakte Eg deze foto vanuit huis : een sperwer die smakelijk zijn prooi zit te verorberen.

 

     

 

 

25 december 2013

De eerste Kerstdag brengen we thuis door en we genieten zoals iedere dag van de vogels. Er zijn nu ook groenlingen en kepen bijgekomen. Ze laten zich niet wegjagen door de boomklever, die bazig en druk in een van de voederhuisjes doende is. Op de grond een heggemusje, onze vroegere buurman Geurt noemde hem een bastaardleeuwerik, omdat hij zo prachtig kan zingen. Verder merels, een zwartkopmees, andere mezen, sijsjes, vinken en een enkel musje. Het roodborstje houdt niet van al die drukte, maar ik hoor hem aan het eind van de middag "tikken" ,dus hij is er wel. Vijf eekhoorns tegelijk om ons huis , waarvan één in het vogelhuisje. Maar de mand met appels en pinda's is favoriet.

 

     

 

 

24 december 2013

Kerstavond, wat een geluk als je die in vrede en gezondheid mag beleven. De storm is gaan liggen en heeft bij ons nauwelijks schade veroorzaakt. De vogels trekken zich niet veel aan van de overvloedige regen, maar Poesjan, de zwerver,wacht met eten tot het droog wordt. We hebben een mand ,met een lekker warme trui erin gedrapeerd,  in de houtoverkapping gezet, beschut tegen regen en wind, maar hij maakt er tot nu toe geen gebruik van. Hij zal zijn eigen schuilplaats wel hebben. Voor iedereen die buiten moet leven, hetzij dier, hetzij mens , is het fijn dat het niet zo koud is. Wij wensen iedereen een fijne Kerst toe en een  mooi 2014 , met veel tuinplezier en inspiratie.

 

        

 

 

23 december 2013

En ja hoor, de mezen hebben de pindakaas binnen een etmaal ontdekt! ( Esther , je had gelijk !)  Ze aten ook van de papieren wikkel om het potje, die heb ik er maar snel  af gehaald. Heerlijk zonnig weer vandaag, pas halverwege de middag kwamen de wolken. Nu, avond, waait het stevig , regen hebben we nauwelijks gehad. Er wordt storm verwacht, maar meestal is de wind hier in het oosten minder hevig dan in het midden en westen van het land. De kerstboom staat met haar lichtjes te stralen en allerlei versierselen, sommige al tientallen jaren oud en afkomstig uit het ouderlijk huis, kunnen weer bewonderd worden. Fragiele vogeltjes, een kerstman en een heus kerkje, die zijn niet meer te koop tegenwoordig.Wij hebben ook binnen eekhoorns , die bewonen al jaren onze kerstbomen.De bloemenkinderen mogen ook niet ontbreken.

 

     

 

 

22 december 2013

Het schijnt zo te zijn dat mezen van pindakaas houden. en omdat de gewone pindakaas voor hen te zout is, is er inmiddels ongezouten pindakaas op de markt. Bij de kraam van Landgoed  Verwolde, op de wintermarkt in Lochem gisteren, zag ik deze alleraardigste pindakaashouder, gemaakt van ruw hout. Je kunt er zelfs nog een vetbol boven hangen. Het was zacht vandaag : negen graden, en het bleef droog tot kwart over drie. We hebben behalve deze nieuwe aanwinst een  vogelhuisje opgehangen dat we laatst bij de vogelbescherming in Zeist kochten. Nou ja , eerlijk gezegd hadden we nog een cadeaubon in te wisselen. Een ander vogelhuisje, één van de acht kreeg een nieuw plaatsje, omdat we zagen dat het 's middags in de zon hing. Het is beter dat er geen zon op schijnt, vooral als er eenmaal jongen in zitten. Toen we het openden, zagen we sporen van recent gebruik, het is dus echt zo dat de huisjes 's nachts als slaapplaats dienen. Na deze klusjes ben ik verder gegaan met het afknippen van oude, zwart geworden asterstengels. Totdat de regen me naar binnen joeg heb ik genoten van weer zo'n heerlijke winterdag.

 

      

       hoe lang duurt het voor de mezen het ontdekken?    

 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl