terrabelle - tuinen en schilderijen / Jardins et Poèmes en tableaux
over rozen,en andere bloemen, geneeskruiden, maar ook over gedichten en aquarellen, zelfs een dagboek.
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Dagboek herfst 2013

21 december  2013

    

Midwinter! De kortste dag van het jaar, waarop het zelfs al voor half vijf donker werd. Op de kerstmarkt in het oude centrum van Lochem was het gezellig druk, al waaide de wind door je jas heen. Bij de kraam van de "Moesgaard van Landgoed Verwolde" zag ik een beeldig pindakaas-voederhuis, geheel van ruw hout gemaakt. Heel natuurlijk en precies iets voor in onze bostuin. En....voor maar 12.50 euro! In het oude Gemeentehuis keken we naar kunst en maakte Eg een afspraak om in de maanden Maart en April eigen werkstukken te exposeren. Tijdens de Paasdagen is er dan tevens de Lochemse Kunstroute. Leuke vooruitzichten zijn dat. Bij A.H. kon ik olijven kopen uit Griekenland, die waren bereid met basilicum en rozemarijn en nog wat andere kruiden. Ze kosten drieëneenhalve euro, niet niks. Ik moest opeens denken aan een recept dat ik deze zomer vond in een Spaans receptenboek. Ik heb daarom een goedkopere pot met olijven gekocht, zwarte( zonder E nummers e.d. )  hoewel het recept ook voor groene olijven is te gebruiken.

 

Recept voor gekruide olijven:

Je snijdt de olijven overlangs in tot de pit ( of neemt ontpitte olijven) Je spoelt ze af, laat ze goed uitlekken, en voegt er aan toe: Oregano, takjes tijm, takjes rozemarijn, een laurierblad, basilicum en een paar knoflookteentjes, schoongemaakt en in enkele stukjes gesneden. Naar keuze kun je er ook nog aan toevoegen: een theelepel gekneusde venkelzaadjes, komijnzaad en een klein gesneden rood pepertje. Schep het geheel om en doe het in een glazen pot, bijvoorbeeld een weckfles. Voeg zoveel olijfolie toe dat alles is bedekt . Laat het een week of langer staan op een niet al te warme plaats en roer het af en toe om. Het moet dan lekkere loijven opleveren ! Een voordeel is als je een tuin of balcon hebt met eigen kruiden.Als je alle kruiden moet aanschaffen kun je net zo goed de dure Griekse olijven kopen! Of is een  eigen produkt misschien altijd beter? Je weet immers wat je er voor hebt gebruikt !

Morgen begint het dagboek winter 2013/2014. Niet iedere dag zal ik iets te melden hebben, maar wie weet wat voor opmerkelijk dingen er weer zijn waar te nemen.?

 

 

 

 

20 december 2013

Nog één dag en het is midwinter, de kortste dag van het jaar. Daarna schijnt de zon iedere dag weer iets langer.Nou ja , voor zover we de zon zien ,zo in de wintermaanden. Vandaag was hij er in ieder geval ruimschoots , hier in het oosten van het land. . Ik heb weer braaf blad opgeruimd. Heerlijk om buiten te zijn.Een grote groep kauwen scheert nu iedere middag langs de rand van dit bosgebied . Net voor het schemert trekken ze dichter de bossen in, richting een vaste slaapplaats. Het doet me denken aan een periode dat wij in een flat woonden .De wijk heette Couwenhoven, genoemd naar een oude boerenhoeve aan de rand van Zeist. Die hoeve heette niet zomaar Couwenhoven , bleek al spoedig: Iedere middag trok er een grote vlucht kauwen over de flatgebouwen en omdat er een echo was, klonk het als één groot koor. Om nooit te vergeten. Het maakte dat je het idee had buiten te wonen.Verder deden we er veel aan om dat gevoel te versterken: we hadden grote bakken met struiken en planten op ons langgerekte balkon staan en door hoog aangebracht gaas konden onze poezen( we hadden er vier in die tijd) veilig op ons balkon genieten van de frisse lucht en de zon. We wisten toen nog niet dat we ooit ècht buiten zouden wonen......

 

      

        de kerst nadert

 

 

 

19 december 2013

Het was een verrassing toen Eg mij vanmorgen vertelde dat hij vannacht een uil heeft gehoord! Ik lag op één oor en hij wilde me niet wekken. Het is al een tijdje geleden dat ik een uil  hoorde. Het verschilt van jaar tot jaar. Soms waren er twee en waren  ze dichtbij en hoorden we ze avond op avond, in andere jaren klonk het verder weg. Deze keer was het ook  dichtbij ons huis. Ik zal er op gaan letten. In het stadje Bronkhorst, een oud en mooi stadje aan de IJssel, waar je de sfeer van vroeger nog proeft en waar een aantal gezellige winkeltjes zijn, hebben  sinds lange tijd  een aantal uilen zich  genesteld. Toen we er met één van mijn zusjes rondwandelden,  waren ze aanwezig en zaten met een aantal in een boom in het centrum van Bronkhorst. Op klaarlichte dag was het niet moeilijk om ze te fotograferen.

 

     

       uil in Bronkhorst

 

 

    16 december 2013

 

  

   Landgoed Ampsen

 

In de Achterhoek, waar wij met name in de winter vertoeven en waar we ieder jaar de eerste tekenen van de lente zien, groeien veel oude bomen. In de Morvan, onze andere woonplek , zijn de meeste eiken omgehaald voor het bouwen van huizen en boerderijen. Je ziet er plafonds van dik eikenhout en ook de zolderingen van de daken zijn er van gemaakt. Schuurdeuren, vensters en noem maar op. Hier in Gelderland heeft men blijkbaar ook in vroegere tijden oog gehad voor de waarde van eeuwenoude bomen. Beroemd is de Dikke Boom bij Huize Verwolde en ook Oom Frits , op hetzelfde landgoed,  is de moeite van een bezoekje waard. Sinds we met onze hond Jimmy veelvuldig op het landgoed Ampsen wandelden, dat vrij dicht bij Lochem ligt , zodat we het wandelen combineerden met boodschappen doen , zijn we van Ampsen gaan houden. Het huis spreekt tot de verbeelding en onder de bomen in het park zijn veel "centenaires", zoals de Fransen mensen van honderd jaar en ouder noemen. Immens hoge en dikke eiken en lindes maken dat je je als mens klein en jong voelt!

 

     

      Jimmy naast Oom Frits op landgoed Verwolde

 

   

     een eik van 222 jaar oud !

 

 

 

15 december 2013

We liepen door Deventers binnenstad, waar veel nauwe straten zijn en waar menigeen  in een prachtig historische pandje woont. Heel sfeervol, alleen is er weinig ruimte voor bomen en tuinen. Het aardige is dat mensen er een oplossing voor bedachten in de vorm van gevelbegroeing en plantenbakken. Iedereen kan het doen. Je licht er een paar tegels uit en plant of zaait er stokrozen , laat een klimmer tegen de muur groeien en wat al niet meer ! Ik weet, dat er in Haarlem op deze manier ook mooie straten zijn  ontstaan, die zich echt onderscheiden van andere, waar je alleen maar stenen ziet. Zelfs in de winter is er een merkbaar verschil. Ik had geen fototoestel bij me en daarom heb ik een foto geleend uit het boek van Frederike Krommendijk: "Gevelgroen en stoeptuinen."  Ik vind het altijd zo boeiend om te zien hoe de wereld door planten mooier wordt!

 

       

 

 

14 december 2013     

Dat is zo leuk bij de BBC: ook in de winter maken ze nog aardige tuinprogramma's. Gisteravond konden we een uur lang genieten van  de Great British Garden Revival, met een onderdeel over de cottagetuinen. Carol Klein bezocht er een aantal van. Een prachtige cottagegarden  was Dove-garden, een andere was de tuin van Margery Fish, die ook over tuinieren heeft geschreven en niet weinig ook! De tuin van  Beatrix Potter vond ik zèèr inspirerend. Ze heeft er haar kinderboeken geschreven en leefde er met haar dieren. Het was een verzameling van allerlei struiken, bloemen en grassen en zoveel mogelijk in haar stijl voortgezet. Lekker vol en aan de rommelige kant, maar schitterend en poëtisch . "Overwhelming " zouden de Engelsen zeggen. Het huis was minstens zo leuk. In onze tuin waren de eekhoorns vandaag de pinda's uit de voederhuisjes in de grond aan het stoppen, voorraad voor later! Het is grappig dat je soms ziet dat de vlaamse gaaien ze nauwlettend volgen om daarna die pinda's op te graven en mee te nemen. Als we de eekhoorns zonnebloempitten geven,verstoppen ze die nooit, die peuzelen ze lekker op.

 

     

       net als de eekhoorns hebben wij ook voorraad

 

 

13 december 2013

In een zonnig bos scharrelen vandaag vele vogels, een grote kraai en een ranke eekhoorn lopen vlak bij elkaar. De merels hebben de kaaskruimels ontdekt en komen nu steeds langs. Op de grond vooral vinken en duiven en natuurlijk ook het roodborstje. In een interview met Marjanne Huising die later in haar leven met de kruidengeneeswijze in aanraking kwam en nu zelf kruidengenezer is geworden , lees ik haar wens: "Dat iedereen weet dat je kunt helen met kruiden. Dat ze om de hoek groeien en dat je jezelf ermee kunt genezen. " Ikzelf  maakte  al kennis met de kruiden op de leeftijd van 21 jaar , nee eigenlijk nog vroeger, want mijn moeder gebruikte ze altijd voor haar darmen. Dan moest ik wel eens "Natterman nr 8 "voor haar halen bij de drogist. Na enkele cursussen en een heuse vakopleiding ben ik homeopathe geworden, maar de kruiden hebben minstens zoveel aandacht van mij gehad. Het is een liefde voor het leven. In onze tuinen groeien er ook altijd een heleboel, gewoon tussen de rozen en andere cultuurplanten. In een pot heb ik deze herfst een aantal weegbreeplanten meegenomen uit onze Franse tuin, waar ze her en der groeien. Vooral toen één van ons er snel een bronchitis mee genas, vond ik het nodig om deze geneeskrachtige plant ook in onze bostuin te zetten. Je kunt ze vast en zeker ergens in een berm vinden, maar als je die in je eigen tuin overplant,  duurt het een poos voordat de gifstoffen van de uitlaatgassen of mogelijke honde-urine eruit zijn . Je weet immers niet  veel van de passanten. Over een paar jaar zal deze weegbree zich hebben vermeerderd en hoef ik  als vervanger van de verse planten geen arkocapsules te kopen. ( Ook daarvan is  jammer genoeg niet bekend waar en onder welke omstandigheden ze zijn gegroeid en geoogst.?)

 

       

        plantago lanceolata oftewel smalle weegbree

 

 

11 december 2013

Mist in het bos, mist over de velden. Geen dag om buiten bezig te zijn. Een tortelduif heeft het voederhuis ontdekt, ik hoorde haar gekoer al toen ik nog in bed lag. Wat zijn ze sierlijk, deze duifjes. Het schijnt dat ze sterk in aantal afgenomen zijn. De houtduiven zien we hier ook elke winter.Toen het sneeuwde in de vorige winters, hadden we er tientallen op onze schoongeveegde plek in het bos. Schuw zijn ze wel, je hoeft de deur maar zachtjes te openen of ze vliegen op. De silhouetten van de platanen in het centrum van Lochem zijn feestelijk: ze hebben hun eigen kerstversiering!

 

     

 

 

10 december 2013

Naast ons huis vonden we een dode vogel. Het was een sijsje, een prachtig kleurig vogeltje. Wat jammer nou. Ondanks het feit dat we op alle ramen vogelvormen hebben geplakt, gebeurt het nog altijd dat er vogeltjes tegenaan knallen. Soms kunnen we ze reanimeren, door ze lang in onze handen te houden , maar dan moet je er wel meteen bij zijn. Ze zijn meestal versuft en als ze dan niet helemaal koud worden doordat ze in de warmte van onze handen liggen, redden ze het. Weer een zachte dag vandaag en bovendien was het helder en zelfs zonnig! Ik heb gras en mos verwijderd uit een van de perken. Het ziet er al weer wat netter uit. Tegen de schemer liepen we in Lochem om een enkele boodschap te doen. Het was helder en de maan scheen. Het cariljon van de oude kerk strooide zijn klanken over het stadje , heel sfeervol en heel Hollands. Even later kwam er een grote groep roeken over vliegen, met hun bekende geluiden.Er leek geen eind aan deze optocht te komen en tenslotte kwam er nog een groep kauwen achteraan. Hun karakteristieke  geroep ging van de één naar de ander. In Zeist hadden we er altijd in onze tuin. Met hun mooie blauwe oogjes konden ze je zo pienter aankijken. Ik ben erg gesteld op deze vogels.

 

     

      sijsje, ik zie je liever vliegen....

 

 

9 december 2013

De komende dagen gaat het kouder worden. Op de valreep heb ik nog een groepje crocussen in de grond gedaan. Wit-paars gestreepte crocussen. Genieten is vooruitzien, zei Rita van der Zalm altijd in de periode dat ze schreef voor "Mijn eigen tuin". Ze heeft jarenlang een bloembollenkwekerij gehad achter de duinen en schreef er boeiend over. Inderdaad: wie in de lente bloemen in de tuin wil hebben, moet er liefst een half jaar van te voren aan denken ze te planten. En het vooruitzicht van een nieuw voorjaar- mèt een voorjaarszonnetje om je eerst kopje thee of koffie buiten te drinken - maakt  het kopen en planten van bollen extra leuk. Vandaag was het de vraag of we wèl of niet een kerstboom zouden kopen. Voor het eerst een boompje zonder kluit gekocht, omdat het meestal een heel gedoe is om boom met kluit buiten weer aan de groei te krijgen.

 

    

     deze is klein genoeg

 

 

8 december 2013

Vrolijk word ik niet echt van dit weer. Ik heb er vroeger nooit zoveel last van gehad, maar nu zijn die donkere dagen me soms teveel. Komt het door al die zonneschijn in Frankrijk? Het verschil is inderdaad wel erg groot. Ik ben naar buiten gegaan en heb drie uur in de tuin gewerkt. Onze tuin bestaat voor een deel uit bos, dat achter ons huis ligt en aan de zijkanten en de voorkant liggen door ons "ontgonnen" stroken met aanplant. Er zitten vooral veel voorjaarsbolletjes in de grond , maar verder groeit er een leuke verzameling groenblijvers , winterbloeiers en ook wilde planten zoals hondsdraf en vingerhoedskruid. Ongeveer de helft van het jaar zijn we elders en daar kan deze tuin redelijk goed tegen. We hebben nooit moeite om de wat verwilderde tuin in late herfst, winter en vroeg voorjaar weer op orde te brengen. Integendeel, niets is prettiger dan buiten bezig te zijn. Je krijgt zo ook in de winter genoeg beweging. Vandaag heb ik weer veel blad verwijderd en jong opgeschoten boompjes uitgetrokken. Eg heeft me geholpen met het wegkruien van de volle kruiwagens. Behalve braamtakken heb ik ook jonge dennenboompjes verwijderd. Eén heb ik er in een pot gezet om mee te nemen naar de andere tuin. Daar is een gedeelte wat we ons bos noemen en waar we allerlei jonge bomen hebben staan: linde, een paar vlieren, hazelaars, berken, twee walnootbomen( groeien niet echt snel) en daar kan best een den bij. Het zal wel even duren voordat hij zo hoog wordt als de bomen hier in het bos: er zijn er bij van twintig meter en meer( schat ik)

 

     

 

 

7 december 2013

De grijze dag leek ineens niet meer zo grijs toen ik bij Albert Heyn een mooi wit helleborisje zag staan met behalve bloemen ook een aantal knoppen.  Hij stond bij de bloemen die voor de helft van de prijs weggingen. "Hoort deze plant er ook bij? "vroeg ik aan het meisje dat achter een servicebalie stond. "Ja, zei ze. De prijs staat op de pot." Er staat niets op" constateerde ik. "Neemt u hem dan maar mee voor één euro" Dat was een meevaller. Thuisgekomen heb ik hem meteen geplant met verse compost. Zo , weer een beetje meer kleur in de wintertuin.

 

     

      witte helleboris, niet uniek, maar toch heel aardig.....

 

 

6 december 2013

Op de tafel buiten ligt een maretak, meegenomen uit Frankrijk, waar deze plant  o.a. in onze boomgaard aanwezig is. In Nederland zie je hem naar het schijnt alleen nog in Limburg. Of is hij uitgeroeid? Toch is het een interessante plant.De bladeren zijn werkzaam  tegen hoge bloeddruk, arteriosclerose en baarmoederbloedingen. In de antroposofische geneeskunde worden ze gebruikt om het antikankermiddel Iscador samen te stellen. Dat is een middel dat bij bepaalde vormen vam kanker het immuunsysteem kan versterken en zelfs de patient kan genezen. Maar ik heb begrepen dat het van veel factoren afhankelijk is. De bessen zijn niet geschikt voor consumptie en zelfs schadelijk en mogen dus nooit inwendig worden gebruikt. De maretak is een parasiet en groeit ten koste van zijn gastheer. Zo kun je ook kankercellen zien die immers ook hun eigen gezwel vormen ten koste van de mens. Ook de vorm waarin maretak groeit, is opmerkelijk: van van één takje naar twee, naar twee maal twee en ga maar door: het wordt een kluwen. Wat dat betreft is er wel een parallel. De tak op ons tafeltje ligt er al drie weken en het is opmerkelijk dat er nog niet één vogel van heeft gegeten ,terwijl de Franse vogels er wel van houden. Om met een kleine variatie te spreken : wat de vogel  niet kent, dat eet hij niet!

 

     

      maretak of vogellijm( kleeft aan de bekjes van de vogels en verspreidt zich zo)

 

 

 

5 december 2013

"Hoor de wind waait door de bomen, hier in huis waait zelfs de wind" Een toepasselijk Sinterklaasliedje op deze stormachtige dag. De mensen hebben er vroeger dus ook mee te maken gehad. Wij hebben gelukkig geen wind en tocht binnenin huis, maar ik kan me uit mijn kindertijd wel herinneren dat je met dit weer samen om de haard ging zitten en dat je 's avonds met een warmwaterkruik naar bed ging. Toen had men nog geen  centrale verwarming, af en toe kwam de kolenboer om een aantal mud kolen te brengen en was het een kunst om 's nachts de kachel niet uit te laten gaan, zodat hij in de vroege ochtend weer snel kon worden opgepookt. Het is wel eens goed om daar aan terug te denken. Wat een gemak is het om de thermostaat even omhoog te draaien en de radiatoren in korte tijd warm te laten worden. De bomen in ons bos zwiepen heen en weer, maar de vogels trekken zich er weinig van aan. Er wordt af en aan gevlogen en het is druk in de voederhuisjes. Een groep kraaien laat zich luidruchtig met de wind meevoeren, het lijkt wel of ze spelen. Een enkele duif zit hoog in een kale eik en laat zich deinen .Om kwart voor vijf, tegen schemer, breekt er een onweersbui los, maar dan zijn de meeste vogels al op hun slaapplek.  Een echte herfststorm is dit, want natuurlijk is het nog geen winter zoals de meteorologen beweren. De winter begint op 21 december, als het de kortste dag is. Daarna gaan we weer op weg naar meer licht en wachten op de eerste sneeuwklokjes.

 

     

      de zak van Sinterklaas heeft lekkers voor de eekhoorns gebracht!

 

 

 

4 december 2013

Behalve stokrozen hebben we in onze Franse tuin ook een aantal stokbeelden. Het zijn oogbeschermers ,die, op een steunstok gezet, zorgen dat je je niet bezeert aan de punt ervan. Nadat onze oude buurvrouw in Zeist haar gezichtsvermogen gedeeltelijk verloor doordat ze bukkend  met haar oog tegen de punt van een stoelleuning kwam, zagen we vervolgens in Engelse tuinprogramma's dat daar deze beschermers in de tuinen werden gebruikt. We vonden dat direct een goed idee en Eg maakte er teracotta poezekopjes, hondekopjes en andere vormen voor. Op tentoonstellingen van zijn beeldhouwwerk zijn deze altijd te koop. Leuk voor een klein cadeautje. Ze kosten drie euro vijftig, opgestuurd komt daar de porto bij. Wie interesse heeft en niet in de buurt van Lochem woont, kan ze laten opsturen. Info: rikevandraanen@hetnet.nl

 

     

      stokrozen en stokbeelden

 

 

3 december 2013

Een paar dagen terug ben ik begonnen met het plaatsen van beschikbaar zaad op de site van de Nationale Proeftuin. Het verzamelen en droog opslaan van de zaden is een secuur werkje, maar het ziet er allemaal prima uit. Ik heb in onze Franse tuin zo'n 30 verschillende soorten geoogst, allemaal van gezonde biologische planten, er kwam geen gifstof aan te pas. Mieren bestrijden we  niet, van schimmel op de planten hebben we  geen last, alleen wat zwarte vlekjes op sommige blaadjes van de rozen, maar na de bloei. We doen daar niets aan. Omdat we al zoveel planten, struiken en bomen in onze tuin hebben  staan, wordt er  even niet geruild. Ik vraag een kleine vergoeding voor al het werk van verzamelen en opsturen in de vorm van een extra postegel van 60 cent per soort. Dat is heel wat minder dan je voor zaad uit de winkel betaalt. Met veel plezier denk ik terug aan al die uren die we buiten hebben doorgebracht, in onze twee tuinen.

 

     

      van de stokroos heb ik allerlei kleuren, ze worden op kleur geleverd.

 

 

2 december 2013

Poesjan, de zwerver, heeft zo zijn gewoontes. Hij komt aan het eind van de middag langs, gaat bij de achterdeur zitten wachten op zijn bakje warme halfvolle melk en zijn hapje gesneden vlees, blijft vervolgens een poosje zitten, wast zich , gaat naar binnen  zitten kijken en na enige tijd vertrekt hij. Binnen komen wil hij niet, dat heb ik al vaak voorgesteld, deur opengezet e.d., maar nee hoor. Komen wij echter wat later thuis , dan zien we hem niet meer, al roep ik hem meerdere keren. Aan het bakje brokjes, dat dag en nacht klaar staat, kan ik zien dat hij ook in de nacht of vroege ochtend ons huis "aandoet".  Ook vandaag is hij weggegaan voordat wij arriveerden. Met deze kou- het is hier 0 graden- had ik hem graag wat warme melk gegeven. Dan de eekhoorns: zij komen meestal 's ochtends, eten van appels en de pinda's , zitten ook in het vogelhuisje van de zonnebloempitten te eten en komen soms in de middag nogmaals. Hoewel....zeker weten doe ik dit niet, want er zijn meerdere eekhoorns en je houdt hen moeilijk uit elkaar!

 

      

       handige huisjes, zo geen kans voor de vlaamse gaai ........

 

 

1 december 2013

Tuinieren kun je als karmayoga beoefenen, zo leerde ik dat vanmiddag op de OHM.( hindoeïstische omroep)  Het is een mooie gedachte: je werkt aan je tuin en je biedt het aan aan de kosmos. Zo is jouw kleine stukje aarde en alles wat je er op doet, verbonden met het "diepere " leven, een groter geheel. Het spreekt me meer aan dan de uitspraak van de wetenschapper die op de viering van 200 jaar koninkrijk het menselijk leven liet ontstaan uit een bacterie! Wat een dwaling. Op deze zonnige dag waren de duiven er met  een tiental al vroeg bij. Ze scharrelden in het bos bij ons huis. Ook de eekhoorns hadden weer trek in hun appeltjes. Ze pakken ze uit de mand op tafel en gaan op een van de stoelen hun ontbijt oppeuzelen. Soms klimmen ze via een prunus op ons dak en hoor ik hen lopen als ik nog in bed lig. Leuk om zo wakker te worden.

 

      

 

 

30 november 2013

De pad blijkt een kikker te zijn, glanzend van huidje en met mooi glanzende ogen. Hij is voor een kikker vrij dik, heeft wel aan voedsel weten te komen in onze tuin , deze zomer. Nu zat hij weggestopt tussen een paar verzaagde boomstammetjes. Ik heb hem bij een andere stapel hout gezet, waar hij zich nog veel beter kan beschermen tegen de winterkou. Op deze heldere dag zijn we een poosje buiten bezig geweest, maar hebben ook Sinterklaas nog geholpen. Bij thuiskomst waren er een paar lawaaimakers met hun bladblazers en houtversnipperaars de sfeer aan het bederven. We zijn binnen gaan theedrinken en later , toen de rust was weergekeerd, hebben we nog van de zachte namiddag genoten tot de schemer ons om half vijf dwong om te stoppen. Wie zegt dat de herfst saai is?

 

         

 

 

29 november 2013

Van tijd tot tijd komt er een regenbui over. Het klinkt gezellig op het platte dak van de uitbouw. Zoveel wind als in het westen hebben we niet gehad: één flinke windvlaag vergezeld van een donderslag was om half vijf het enig merkbare van deze stormdag in Nederland. Tja, we zitten hier al dichtbij de oostgrens, het lijkt soms op een landklimaat. Zelfs in ons vorige huis in  Zeist hadden we veel meer wind. Ik heb de namiddag gebruikt om al mijn zaden op de site van de Nationale Proeftuin te zetten. Eerst nog wat latijnse namen opgezocht en daarna heb ik mijn lijstje geplaatst. Ik ben benieuwd of er dit jaar veel aanvragen zullen zijn. Ik denk met genoegen terug aan het verzamelen ervan, en ook aan de vele bloemen die eraan vooraf gingen. De eekhoorns hebben nu de met doppinda's gevulde voederhuisjes eindelijk herontdekt: het winterseizoen is begonnen! Het voordeel van deze huisjes- met klep- is dat de vlaamse gaaien niet in een mum van tijd alles meenemen, met soms meerdere pinda's tegelijk in hun bek!

 

      

       de eerste bloemetjes van de winterjasmijn, zo teer.......

 

 

28 november 2013

De wadschilder die elke dag met zijn boot naar het wad vaart en er elke dag een nieuwe schildering maakt, haalt een oud chinees spreekwoord aan: "Het werk draagt zijn voldoening in zich." Zo voel ik dat ook bij het tuinieren en het bezig zijn in de buitenlucht, terwijl  de wind in de bomen  fluistert en de vogels in het bos scharrelen. Vandaag was het zacht voor de tijd van het jaar : negen graden.  Ik heb het terras schoongeveegd en met een plamuurmes mos weggehaald. Tussen de tegels groeiden varentjes en allerlei klein spul. Het is nog niet af, morgen ga ik verder. De crocusjes  Prins Claus, die wit met matpaars zullen bloeien, heb ik met nieuwe compost in de grond gestopt. Eén van de twee compostbakken heeft nu een jaar "gerust" en onder een kleine laag blad trof ik er heerlijk geurende verse compost aan, gemaakt van het blad van de Amerikaanse eiken en berken  met laagjes zeewierkalk ertussen om de vertering wat te bespoedigen. Ook al het afval uit de ( biologische) keuken  zat er tussen. De volgende composthoop ligt al deels te verteren en krijgt nog een nieuwe hoeveelheid blad over zich zolang ik de oude hoop niet helemaal heb gebruikt.  Eg maakt een buitenatelier van opgestapelde rijen hout, een soort blokhut wordt het. Zo kan hij in de herfst en winter aan zijn beelden hakken. Binnen is het daar te klein voor, afgezien van het stof dat steenhouwen nu eenmaal met zich mee brengt.

 

    

     de verse compost ruikt heerlijk fris

    

     dit wordt de volgende composthoop

 

 

27 november 2013

Vier van de zeven nestkastjes blijken in gebruik te zijn geweest, dit afgelopen jaar. Eg heeft ze alle zeven nagekeken en het oude nestmateriaal eruit gehaald. Het waren koolmezen, pimpelmezen en de bonte vliegenvanger, die er gebruik van hebben gemaakt. We hebben ze niet allemaal zien uitvliegen. Toen we begin juni , al later dan normaal, naar Savault gingen waren alleen de koolmeesjes uitgevlogen. Dat het zo laat was, had alles te maken met het koude voorjaar. De vogels wachten met eieren leggen tot er genoeg insecten zijn en er dus voedsel is . Dat heeft Charles, de vogelkenner in onze kennissenkring, ons verteld. Uilen passen zelfs hun hoeveelheid eieren aan. Is het een goed insectenjaar, dan leggen ze meer eieren. Is het een karig jaar dan kunnen het maar één of twee eieren zijn.  De dierenwereld is slimmer dan wij mensen. We leven al met meer dan zes milliard op deze aardbol en hoewel het al meer dan genoeg is en er veel honger is,  heeft de Chinese overheid bijvoorbeeld  bepaald dat er meer kinderen mogen, nee: moeten worden geboren. Het éénkind-beleid is van de baan. De reden is dat er teveel ouderen zijn die straks moeten worden verzorgd en bekostigd. En daarna? Nog meer ouderen om te verzorgen! Nog meer grondstoffen die moeten worden gevonden, tot de aarde is uitgeput. Laten we minder eieren leggen( baby's op de wereld zetten)  en in alle opzichten het voorbeeld van de vogels volgen: aanpassen aan de omstandigheden.

 

nestkast van da bonte vliegenvanger

 

 

26 november 2013

Waar komt die pad vandaan? Eg ontdekte een dikkerd onder een stapeltje hout. We zagen hier nog niet eerder een pad. Er is genoeg te eten voor hem , alleen die vele  slakjes al, die ik in het voorjaar tegenkwam en in de hoek met de klimop deponeerde. De bonte specht hoorde ik  gisteren  weer , hij timmerde er lustig op los. Ganzen vliegen over, eekhoorns rennen langs de stammen in hun spel en alles is weer zoals het was, alsof we niet zijn weggeweest.De eerste trosjes rose bloemen aan de viburnum bodnantence gaan open. Wat een zoete geur!

 

      

       zoet geurende viburnum bodnantence

 

 

 

23 november 2013

Tussen allerlei hoog opgegroeide planten ontdekte ik een bloeiende helleboris. Wat een verrassing! Ik heb de oude stengels van asters en digitalissen tot aan de grond weggeknipt en wat blad opgeruimd en zo komt de helleboris beter in zicht. Hoewel vrij frisjes buiten is het toch altijd lekker om een poosje in de buitenlucht te zijn. Het achterstallig onderhoud van vijf maanden( ! ) is niet in twee weken weggewerkt. We zijn dit jaar wel erg lang weg geweest. We hebben ons voorgenomen om in ieder geval één keer in de zomer terug te komen. Nu we geen poes meer hebben kan dat iets gemakkelijker, hoewel je in de hitte van de zomer je andere tuin niet laat verdrogen. In Frankrijk ligt nu heel veel sneeuw. Ik ben blij dat we net op tijd in Nederland zijn. Want al is een sneeuwlandschap prachtig om te zien, de winkels zijn er niet om de hoek en de wegen worden echt niet overal schoongemaakt, zoals wij dat hier gewend zijn. Je bent dus echt op jezelf aangewezen en alleen met sneeuwkettingen kun je op pad. Wel is het zo dat iedereen er een voorraad heeft, aan voedsel, aan brandstof, aan benzine ( in jerrycans) Ons winterhuis is hier en pas als de zon weer schijnt en de planten weer gaan groeien, wisselen we van home.

 

       

        helleboris in de wintertuin

 

 

22 november 2013

Het is opvallend hoe lang de prachtige herfstkleuren intact blijven. Vooral de beuken en de berkebomen met hun diep-okere en gele bladeren maken elk ritje en elke wandeling nog erg boeiend. Als straks de eerste nachtvorst komt zal al dat moois verdwijnen en moeten we het doen met de silhouetten, die trouwens ook heel mooi kunnen zijn. Maar zonder kleur is de wereld toch een stuk saaier. Vandaar dat we de huizen en straten gaan versieren om de midwintertijd op te vrolijken.

 

     

      Het landgoed Ampsen bij Lochem in de buurt

 

 

 

21 november 2013

Dit dagboek gaat niet alleen over mijn twee tuinen en alles wat daar gebeurt, maar ik teken er ook in op wat me boeit in de natuur. Het zijn tekens in de tijd. Tekens die tonen wat anders zo snel voorbij gaat, en als zand door je handen wegspoelt. Een  aantal gebeurtenissen in het tijdsverloop van een jaar zijn terugkerend, maar toch zijn er ook grote verschillen. Dit jaar zijn er héél veel mezen, direct bij aankomst al. Ze dartelen van tak naar tak, eten in de voederhuisjes, van de pindastrengen  en de vetbollen. Als ik ze wil fotograferen zijn ze weg.....Ze houden er niet van.  In de bomen zit nog best veel blad, het zal dus nog lichter worden in het bos. En als de lage zon door de ramen in huis valt, is de winter heel aangenaam.

 

     

      zoekplaatje

 

 

19 november 2013

Hier in ons bospark zijn behalve veel vogels, eekhoorns , egels en kikkers geen grotere dieren zoals herten en, marters, vossen en dassen. Het park is immers omheind en voor hen niet toegankelijk . De das is op ons Franse terrein al jaren een vaste gast. Ik zeg gast, maar eigenlijk zijn de dassen en alle andere dieren net zo goed als wij de bewoners van ons huis en onze stukken grond. Zomers hebben ze hun vaste route die je kunt zien aan het belopen gras en aan het "toilet" dat een das zo open en bloot mogelijk gebruikt. Netjes ondergraven is er niet bij.  Ik lees in "Mijn jaar" van Roald Dahl : "Er is een dassenburcht in het bos boven ons huis en in deze maand( november) zijn de dassen druk bezig met het graven van hun diepe winterholen, die ze bekleden met droge bladeren voor de warmte. Voor het einde van november zullen ze de ingangen van die holen dichtmaken en de hele rest van de winter slapen ze.........Voor veel kleine dieren betekent de komst van de winter dat het tijd wordt voor de winterslaap tot de lente weer aanbreekt. Het zou het leven een stuk gemakkelijker maken als wij dat ook konden doen."  Aldus Roald Dahl. Ik weet niet of ik dat zou willen. In de winter kun je het immers gezellig maken in huis. Veel lezen, creatief bezig zijn, muziek maken of beluisteren, op mooi dagen wandelen en lekker bij de open haard weer warm worden.

 

    

     snoeihout voor de open haard

 

 

18 november 2013

De skimmia is deze zomer enorm gegroeid, zowel in hoogte als breedte. Ik heb haar zodanig geknipt dat we het paadje dat er langs loopt kunnen bewandelen zonder nat te worden van regen op de bladeren. Ze is nu al in knop, om in het voorjaar als één van de eerste planten in bloei te staan. De afgeknipte takken bewaar ik om te gebruiken in een winterkrans voor op de voordeur. Het is elk jaar weer leuk om van vondsten uit de tuin of uit de natuur een krans te maken, met een beetje creativiteit is dat voor iedereen te doen.In deze donkere tijd van het jaar zijn dat de dingen die fleur aan het leven kunnen geven.

 

     

      deze bloemknoppen van de skimmia  trotseren sneeuw en vorst

 

 

 

17 november 2013

Geen mist in ons bos, wel bewolking. Maar eenmaal buiten is het toch lichter dan ik aanvankelijk dacht. De hoog en breed uitgegroeide planten vragen om stevig knippen en snoeien. De teunisbloemen hebben nog veel zaaddozen, ik heb ze behoedzaam verwijderd om niet nog meer teunisbloemen te hebben volgend jaar. Ze hebben zich vast al wel uitgezaaid en dat moet ook, want het is een tweejarige plant. Aan de hoge stengels van het vingerhoedskruid zitten enkel uitgewaaide en natte knoppen. Het is een plant die meerdere jaren meegaat en  gemakkelijk voor nageslacht zorgt. Ik ben dol op deze sprookjesachtige bloemen en ik heb er inmiddels ook al een aantal in onze zonnige Franse tuin, in de schaduw van andere planten. Het is wel koud buiten, amper zes graden. Het is weer wennen aan deze lage temperatuur na al die maanden warm weer.

 

      

 

 

15 november 2013

Zo vertrouwd als het hier in de Achterhoek is, de herinneringen aan Savault en de herfst in de Morvan liggen nog vers in het geheugen. Het is daar absoluut zonniger, al kan het flink regenen. Het klaart altijd snel op! Hier daarentegen zijn meer vogels, ze vliegen de hele dag om ons huis, het is zo leuk om naar te kijken. De roodborst zong zelfs een klein liedje toen het ging schemeren. Poesjan, die vijf maanden lang gevulde etensbakjes bij onze achterdeur vond( dankzij de hulp van buurvrouw Janet en Inge die ervoor zorgden dat de silo's wekelijks werden bijgevuld uit een grote voorraad  in ons houtschuurtje.) zat een uur na onze thuiskomst al bij de deur en miauwde naar ons.  Een dier vergeet je niet zo snel, zelfs deze schuwe kat niet. Hij krijgt nu weer dagelijks zijn plakjes gesneden ham en een bakje warme halfvolle melk. Binnen komen wil hij niet, zelfs toen het vroor dat het kraakte verkoos hij de buitenlucht. Janet vertelde dat de voorraad al eind augustus op was en dat er behalve Poesjan ook een rode kater was gesignaleerd, vogels en een egel hebben bovendien  meegegeten. Poesjan zelf had ze nooit gezien. Ja, die verstopt zich , als het maar enigszins mogelijk is. We zijn wel blij met deze dierenliefhebbers als buren.

 

   

     herfst in de Morvan, een week geleden......

 

 

14 november 2013

Een vogeldag! Ik liep vanochtend een van de slaapkamers in en zag dat er een vogeltje binnen was komen vliegen. Hij kon snel de weg naar buiten terug vinden, dit winterkoninkje, want dat was het ! Winterkoninkjes speuren graag langs de vensters naar spinnetjes. De ramen zijn natuurlijk tijdens ons lange verblijf in Frankrijk een tijdje niet gezeemd en dat is voor de vogels alleen maar interessant. Ze zijn ook in de weer met de uitgebloeide bloemen van allerlei planten, zoals de zaadbolletjes van de Bergamots. ( Monarda). Een van de twee voederhuisjes was in slechte staat, het riet was er bijna af. We zijn dus op zoek gegaan naar een ander exemplaar.Een donker gebeitst huisje met een rieten kap is het geworden. De roodborst zat er al in, toen ik nog even naar de houtschuur liep om een steen te halen om onder een van de poten te leggen, bedekt met wat aarde. Maar de koolmeesjes gingen er niet direct op af. Zij kozen voor de zonnebloempitten die ik op het tuintafeltje had gelegd. We zagen ook al een kuifmees en een zwartkopmees. Ze zijn er gewoon allemaal nog.Op de radio hoorde ik dat een derde deel van de Nederlandse bevolking chronisch ziek is. Het geeft te denken.

 

    

      Ook half verteerd zijn de lamionnetjes decoratief.

 

13 november 2013

Weer terug in ons boshuis! De tuin is enigszins verwilderd, maar ziet er spannend uit. De bamboe heeft zich tot op de parkeerplaats uitgebreid en daar heb ik er vandaag een aantal van afgesneden. Het zijn lange staken die -als ze eenmaal ontbladerd zijn - stevige bamboestokken opleveren. Ja en dan al dat blad van de Amerikaanse eiken. Het ligt overal tussen en het is kletsnat. Toch maar gaan harken en het blad op de composthooop gedeponeerd. Een deel gooi ik gewoon tussen de bomen, op den duur is dat goede voeding voor de dennen, die hier ook veel aanwezig zijn. En...je ruikt ze, wat heerlijk om die boslucht weer op te snuiven! De mahonia heeft al bloemen en als de pimpelmezen zich er niet aan te goed doen, zal zij nog enkele maanden doorbloeien. Het roodborstje volgde ons en dook telkens op de van blad  schoongemaakte bodem om er lekkere hapjes te zoeken. Wat een leuk vogeltje is het en zo tam!

 

     

        bloeiende mahonia

 

 

 

8 november 2013

 

Voor we naar Nederland vertrekken worden alle kwetsbare planten met een dekentje van hooi aan de voet bedekt. Zoals hier de roos Madame Isaäc Perriëre. Het was een poos droog en daar hebben we meteen gebruik van gemaakt. Ik heb alle tuingereedschap netjes in de dichte schuur opgehangen en neergezet. In het kasje zijn  nu niets anders dan een vijg en een hele reeks terracotta potten. Een kleine kier in het dak zorgt ervoor dat de vijg regenwater krijgt en ook deze plant heeft een hoeveelheid hooi aan de voet. De wind heeft er in ieder geval geen vat op en we hopen dat ze de winter weer goed door komt. In de oksels zijn al kleine knopjes te zien van wat volgend jaar vijgen gaan worden. Morgen gaat de livebox van Orange naar de winkel in Autun, zodat deze weblog een aantal dagen wordt onderbroken. Maandag , Sint Maarten, is de enige droge dag in Nederland, zodat we die hebben uitgekozen om te "verkassen". Of er in de komende tijd nog iets interessants over tuin en natuur te schrijven is? We zullen zien!

 

   

     Eg helpt me een handje

 

7 november 2013

Om mijn verjaardag te vieren zijn we vandaag naar Dijon gereden. Een grote en gezellige stad met veel moderne winkels , maar ook traditionele panden. Het was een zachte dag, droog en eenmaal in Dijon, anderhalf uur van ons huis, brak de zon door.We hebben lekker gewinkeld, kochten groente in " La vie saine", een goed gesorteerde biologische winkel  en nog enkele andere dingen. In een brasserie : koffie met gebak en ook nog even naar Ikea. De herfstkleuren onderweg waren schitterend, maar alleen op de heenweg. Terug werd het snel donker. Tja, het is november....

 

   

    Traditioneel zijn deze vakwerkhuizen

 

 

6 november 2013

Een vos in de tuin, en dat midden op de dag! Hij is heel onrustig en niet op de foto te krijgen van achter de ramen. Eng hoor die mensen, daar moet je liefst ver weg van  blijven. Vossen lopen  hier vaker, maar dan 's nachts of in de vroege ochtend. We vinden hun  "laissées" met een zekere regelmaat.( hebben een boekje met voorbeelden) In de tijd dat er fruit is laat ik altijd vruchten van frambozen en bessen onder aan de struiken zitten of ik gooi de iets minder mooie exemplaren op de grond. Voor de eerlijke vinders, of het nu vogels, een loir, vossen of andere dieren zijn. In hun uitwerpselen zie je vaak pitten. Bij mijn rondje tuin zie ik met tevredenheid dat er grote groepen geraniums en pulmonaria's zijn, met heerlijk fris blad. Die varen wel bij deze vochtigheid. Als het klimaat verandert en het hier misschien zachter en natter wordt zullen deze planten, die ik altijd graag in mijn Nederlandse tuinen had en ....nog heb ( in Lochem) hier ook hun bijdrage kunnen leveren aan de schoonheid van de tuin. Volgens het rapport van de W.M.O. - net uitgebracht- zijn de broeikasgassen met recordtempo gestegen en als het zo doorgaat zullen ingrijpende  gevolgen in het klimaat niet uitblijven: Stijgende temperaturen, smeltende ijskappen en een stijgend zeepeil. Meer regen op sommige plaatsen en woestijnvorming elders, zoals in het binnenland van Spanje al gaande is. Hoeveel milieuconferenties zijn er al mislukt? Hoeveel ijs moet er eerst nog smelten? Hoeveel koeien gaan we nog meer eten, want laten we begrijpen dat die milliarden koeien voor een flinke portie gassen zorgen.We zullen zien hoe het zich ontwikkelt, dragen ons kleine steentje bij. Ik bedenk dat ik misschien geen lavendels meer ga verzamelen. Die houden niet van natte voeten....

 

    

     kleur in de herfsttuin van Cornus Alba

 

 

5 november 2013

Het lijkt wel of we in de wolken zitten. Lijkt? Welnee, we zìtten in de wolken. Wolken vol met regen! Met weemoed kijk ik terug op onze zonnige dagen in oktober in Noord- Spanje, aan de Costa Brava. Zo laat in het jaar nog zò warm. Soms zelfs bijna te warm om erop uit te gaan. Op een van de koelere middagen bezochten we Muséé Maillol, dat bij Banyuls- sur -Mer , net over de grens , in Frankrijk ligt. Het was een flinke wandeling er naartoe, het museum ligt buiten het stadje en  was oorpronkelijk het huis waar Maillol is geboren ( zijn vader was wijnboer, zijn grootvader was visser en smokkelaar)  en waar hij op latere leeftijd  in de winter verbleef. Zomers werkte hij in Parijs. We vroegen ons af - er naartoe lopend- of het museum wel open zou zijn, het was immers naseizoen. Langs het droge stoffige pad  groeiden struiken die een blauw bloemetje hadden. Je zag er nog enkele, maar de meeste hadden al zaden. Ik heb er een aantal van verzameld om volgend jaar "uit te proberen". Het museum was open, er waren nog andere bezoekers en de beelden waren prachtig!

 

    

     Muséé Maillol

 

 

4 november 2013

Als het doorlopend  regent en je bent gedwongen binnen te blijven, kun je bijvoorbeeld een cake gaan bakken of appelmoes maken . Dan ruikt het heerlijk in huis en is het extra gezellig om er te zijn. We hebben  bij de Trésor Public onze taxes betaald, omdat de aanslag waarschijnlijk in de brievenbus in Nederland ligt. Dat is ieder jaar zo en we lossen het op door even een chèque te gaan afgeven. Daarna reden we door naar het gemeentehuis van Ouroux om twee bewijzen te vragen van ons inwoner -zijn. Ons paspoort moet in de lente van 2014 worden verlengd en in Den Haag willen ze graag weten waar je woont. De kosten in Ouroux? Nou, niks natuurlijk, voor zulke diensten hoef je hier niet te betalen. Bonne journée madame, monsieur! Au revoir!  De nattigheid buiten doet me opeens denken aan de bijna verdronken bidsprinkhaan , die Eg opviste uit ons zwembadje , vorige maand op ons vakantieadres. Het diertje moest eerst even bijkomen en ging zich toen van top tot teen wassen. Alle onderdelen kwamen aan de beurt en toen hij weer helemaal schoongepoetst was liet hij zich verder opdrogen in de zon. Wat een mooi insekt, zo teer en kwetsbaar.

 

    

 

 

3 november 2013

Hooggelegen, tegen een steile berg ligt, vlak achter de kustlijn van de Costa Brava , het plaatsje Castello fullnit de la Rocha. Pas toen we boven waren en naar beneden keken, zagen we een lappendeken van volkstuintjes. Het zal in dat warme klimaat geen sinecure zijn om groente te verbouwen. Er valt heel weinig regen, dus er moet flink water worden gegeven. Er liepen trouwens ook veel poezen in dit uiterst kleine stadje, je zag her en der bakjes met brokken staan. Wij hebben die middag een toer door het achterland gemaakt en ontdekt dat er niet alleen maar palmen en cactussen groeien, maar ook tijm en weegbree en vele witte asters aan de kant van de weg. Behalve olijfbomen groeien er ook berken en andere loofbomen. En in de tuinen zag ik zelfs rozen. Het is al weer een paar weken geleden dat we in die heerlijke warmte waren. We denken er met plezier aan terug. Vandaag - lekker zonnig- heb ik koemest over de voetjes van de rozen geschept. Morgen gaat het weer regenen en kan het in de bodem trekken, daarna komt er hooi om de rozen. De praktijk heeft uitgewezen dat dat een goede bescherming tegen de vorst is. We zijn nauwelijks rozen kwijtgeraakt, zelfs niet bij hele strenge vrieskou.

 

   

     volkstuintjes in droog Spanje

 

 

 

2 november 2013

Het is maar motregen, toch wordt je er behoorlijk nat van. Om twee uur vanmiddag zagen we de zon weer en kon ik soppend over de graspaden mijn rondje tuin doen. De roos Pas de Deux houdt het lang vol. Moet je toch zien hoe zij haar zachtgeurende delicate blaadjes handhaaft in dit soort weer! Ook de Blush Noisette en de New Dawn zijn nog steeds aan het bloeien. In huis ruikt het heerlijk nu ik lavendel heb geritst en in kleine zakjes heb gedaan. Eg stak nog een grasrand af, één waar ook weer de bekende gele bloemen zich in hebben genesteld." Boutons'd'or" noemen ze in Frankrijk deze boterbloemen, oftewel "gouden knopen". Hoezo goud? Alleen maar erg lastig en opdringerig......

 

  

   De roos Pas de deux houdt van onze tuin!

 

 

 

1 november 2013

 

Uitgerust met mijn nieuwe riek, die wat kleiner is dan de andere en niet zo zwaar, ging ik vanmiddag op boterbloemenjacht. We zijn hier nog twee weken en of alles in die tijd kan worden gewied, is nog even de vraag. Dat hangt ook af van het aantal  droge dagen. Daarom richt ik me nu vooral op de boterbloemen, dan kunnen die niet nogmaals de tuin overwoekeren  tijdens de maanden dat we elders zijn.  Chattie liep met mij mee en installeerde zich in de kas. Daar is het warmer dan in de tuin. Hij houdt me graag gezelschap en is vaak de stille aanwezige bij mijn werkjes buiten. Soms neemt hij een run  en vliegt een boom in of speelt met een blad of iets dergelijks. Met de boterbloemen lukte het aardig, een hele kruiwagen vol! Tot mijn verrassing vond ik alweer een zaailing van een roos en ook nog vier zaailingen van het vingerhoedskruid. Drie waren verstopt onder de rozemarijnplanten en één kwam gisteren achter een hoge bos asters tevoorschijn! Ik heb ze verhuisd naar het schaduwrijke deel van de iristuin, die Eg helemaal voor me heeft schoongewied.

 

   

 

 

31 oktober 2013

Op de meeste bomen hier groeit IJslands mos. Het is een grijs krullerig plantje, dat met name voorkomt op plaatsen waar weinig luchtvervuiling is. Tenminste , zo vertelde iemand in het Franse televisieprogramma "Silence ça pousse" , een  tuinprogramma dat niet alleen over tuinieren gaat, maar ook over allerlei initiatieven die er zijdelings iets mee te maken hebben. Boeken, werkgroepen voor arbeidsongeschikten of werkeloze mensen, exposities, het verven met planten, ecologie,  een recept met mais uit eigen tuin , of  voor  een quiche met spinazie , het is altijd een verrassing. De plant IJslands mos is versterkend en kalmerend voor de slijmvliezen van de luchtwegen en van maag en darmen. Je moet het eerst een uurtje weken in koud water  en daarna verwarmen, niet koken. Voor de smaak kun je er honing aan toevoegen. Gedurende de hele dag af en toe een paar slokjes van nemen. De vogels kennen het ook: wij vonden het terug in oude nestjes. Op deze zonnige dag hebben we eerst lui nin de zon gezeten en daarna hoge planten zoals asters en mecanthus  met de elektrische heggeschaar tot op 10 centimeter hoogte afgeknipt. Ze namen het lage middagzonlicht weg van de planten die erachter stonden. Normaal gesproken knip ik planten nooit terug in de herfst, maar omdat we hier pas weer terug zullen zijn in het late voorjaar, denk ik een beetje vooruit. Wat ik anders zou doen eind februari, begin maart, doe ik nu vast. Twee tuinen hebben is soms best lastig. We zagen 22 buizerds over vliegen. Ze cirkelden even rond boven het weiland en trokken toen verder. Nooit eerder meer dan 5 of 6 buizerds gezien. Wonderlijk!

    

 

 

30 oktober 2013

De dagen worden korter en de gordijnen gaan vroeger dicht. Toch is er buiten nog van alles te beleven.Vooral de vogels maken het leuk om in de tuin te zijn, het zijn de mezen, het roodborstje , de zwarte roodstaart en ja, ook weer merels. Die hebben we hier heel wat minder dan in Nederland. Het zou wel eens samen kunnen hangen met de open nesten die ze hebben: al te gemakkelijk om leeg te roven. En roofvogels zijn hier voldoende, meer dan de eksters die bij ons in Zeist echt een plaag waren. Het was een zonnige dag vandaag. Op weg naar Autun waar we onze "biologische"inkopen doen, genoten we van de steeds maar kleuriger wordende bossen. Tot nu toe heb ik geen jagers gezien, ik bid en wens dat dat ras snel uitsterft. Het is voor mij onbegrijpelijk dat je zulke zachtaardige dieren als herten en hazen op zo gruwelijke wijze van het leven berooft. De bruine "buurkoeien" grazen vredig boven op het veld naast ons terrein.

 

   

 

 

29 oktober 2013

Wat een rust nu de wind is gaan liggen en zowaar...de zon schijnt weer! Er zijn nog altijd bloeiende rozen, zoals deze roos Charles Austin. Ik heb haar zelf gestekt en na enkele verplaatsingen heeft zij het nu naar haar zin. Ze staat naast een salie( salvia officinalis) , die met haar grijze tinten er mooi bij afsteekt. Salie, wat een fijne plant is dat. Ze is geneeskrachtig , werkt o.a.  goed tegen hoest en ontstekingen in de mondholte, ze weerstaat droge hitte en strenge vorst en heeft tweemaal per zomer beeldige lichtblauwe bloemetjes. De Indianen gebruiken haar gedroogd om huizen mee uit te roken, na ziekte of om een prettige sfeer te creëren.

 

   

    Charles Austin met salie

 

 

28 oktober 2013

In Nederland heeft het vandaag gestormd en vielen er vele bomen om, met helaas ook slachtoffers. Wat me opviel is dat de mens van tegenwoordig niet meer de beschikking heeft over zijn eigen leven, hij kan niet zeggen : het gaat zo vreselijk stormen,ik blijf een dag thuis. Morgen ga ik verder met mijn werk. Nee, dan kun je maar beter boer zijn of zzp'er, dan kun je je eigen tijd indelen. Bij ons in de Morvan waait het en regent het ook, maar niet zo heftig als in West-Frankrijk, Zuid-Engeland en een groot deel van Nederland. Er liggen al vele bladeren, in allerlei kleuren , op onze graspaden. Nog even en de bomen zijn kaal. De lieveheerbeestjes trekken ons huis in, we zagen een groepje bijeengekropen in de "Galerie", zoals één van de vertrekken aanvankelijk door ons werd genoemd.We woonden daar in het begin, toen de rest van de boerderij nog moest worden opgeknapt. Nu is het kruidendroogkamer, logeerkamer en liggen er dingen zoals een tent, dekbedden en was die nog moet worden gestreken. Tja, we zijn nu graag  in de "grote" salon, die eerst uit vier kleine kamers bestond en is  omgetoverd tot een heerlijk ruime living.Het was véél werk, maar we hebben er nu alle plezier van, vooral met dit weer.......

 

      

       nog even en alles is kaal, behalve de klimop dan.......

 

 

27 oktober 2013

 

     

Een stevig onweer heeft gisteravond abrupt een einde gemaakt aan mijn augustusgevoel. En vandaag hebben we regen en de wind rukt met vlagen  de bladeren van de bomen. Even scheen de zon en konden we nog buiten zijn, maar we hebben vrij snel gezien dat we beter naar binnen konden gaan: Eg naar zijn atelier waar hij de pottenbakkersoven heeft gevuld om morgen te gaan stoken. Ikzelf ben de bossen gedroogde muntsoorten gaan afritsen. Een geurig werkje. In Nederland en op de Britse eilanden  wordt komende nacht en morgen een zware zuidwesterstorm verwacht. Ik hoop voor iedereen dat het meevalt en dat er weinig bomen zullen sneuvelen. Hier blijft het wisselvallig met verbetering na dinsdag. Wanneer we naar" Windekind",  ons  boshuis zullen gaan , is nog even de vraag. Ik ben wel benieuwd hoe de tuin er daar bij ligt......En ook hoe onze kleinkinderen Sara en Gijs groter zijn gegroeid in vijf maanden !

 

   

    kruizemunt, pepermunt en appelmunt

 

 

26 oktober 2013

Voor een boodschap naar Lormes gereden en terug een omweg gemaakt. Het werd een kleine Tour du Morvan.In de warme middagzon leek het bijna augustus, als.......de kleuren niet zo okergeel en bruin waren geweest. Het glooiende landschap en de vele bossen en hagen zijn typisch voor deze streek. En elk dorp heeft zo zijn eigen karakter, sommige zijn beeldig, andere verdienen echt geen schoonheidsprijs. Mooi opgeknapte huizen zijn vaak van Parijzenaars of Nederlanders. In andere jaren hing er veel fruit aan de bomen en zag je afgevallen appels aan de kant van de weg. Hopelijk zal er volgend  jaar eindelijk weer een rijke oogst zijn na twee wel zeer magere jaren. Thuis gekomen dronken we buiten thee en heb ik na courgette-knoflooksoep te hebben gemaakt nog een uur in de tuin gewerkt, in gezelschap van de roodborst. Hij zong zijn bekende liedje en daarna "tikte" hij en vloog van de ene naar de andere boom. Toen ik weer binnen in de keuken stond , hoorde ik hem in de voortuin. Wat zou een mens zonder vogels moeten?

 

     

 

25 oktober 2013 

De twee dagen geleden gekochte aardbeiplanten( de doorbloeier Mara des Bois)  heb ik vandaag een plek in het aardbeiperk gegeven. Eerst nog een aantal ongewenste gasten eruit gewied, de grond wat opgehoogd en gemengd met verse tuinaarde( niet al te slecht ruikend, het was ook niet de goedkoopste). Met dit bewolkte weer, geen wind en 18 graden is het ideaal tuinweer. Behalve dat werken in de tuin prettig is, geeft het je heel wat lichaamsbeweging. Zo blijven we in conditie. Onder de hoog tegen de grange opgroeiende roos Albertine was inmiddels een klein oerwoud aan brandnetels ontstaan. Ik heb met mijn  tussen de espadrilles teruggevonden tuinhandschoenen aan, deze wildernis opgeruimd. Een uitgestelde klus, die best meeviel.

 

    

     vooruitzien is smullen in juni

 

24 oktober 2013

 

 

   

 

Ja, ze moesten er nu echt af, onze druiven. We hebben twee soorten blauwe druiven, de één is de Rode Boskoop, een echte Hollandse  druif, de ander een Franse waarvan ik de naam niet kan terugvinden. Ze zijn beide heerlijk zoet, vooral als ze veel zon hebben gehad. Nu dat was er dit jaar in overvloed. Er is ook nog een witte ( Bianca genaamd) , maar die staat er pas twee jaar en de enkele druiven die er aan groeiden  zijn door de wespen opgesnoept. Zij ook wat! Eg doet altijd de klussen op de ladder en ik sta er om de schalen  aan te geven..... Na dit werkje hebben we eerst in de zon gezeten, maar het was behoorlijk warm en dus zochten we de schaduw op en gingen verder met wieden. Het wordt elke dag een beetje mooier.

   

 

 

23 oktober 2013

De regen is in de nacht overgetrokken en op een enkel buitje na was het een kleurige en zonnige herfstdag. We reden naar Autun en zagen al vele mooi verkleurde bomen. Wat zijn de bossen hier toch schitterend, dat realiseer je je des te meer na dat droge Catalaanse landschap te hebben gezien. Bij de Morvan-bio een oranje pompoen gekocht om morgen een wortel-pompoentaart te maken, geheel in de kleur van de herfst. En een keus gemaakt uit meerdere druivensoorten, nu eens een zoete dieppaarse  muskaatdruif. Ook herfst....En waxinelichtjes van bijenwas, voor de sfeer.

 

    

     appels uit eigen boom en maretak, ook uit eigen boom!

 

 

 

22 oktober 2013

Alweer een zonnige dag, hoewel de wind  ander weer aankondigde .Vanavond zal een regenfront aankomen en de grond nòg natter maken. Het is wel gemakkelijk wieden, je zet de riek eronder en trekt de ongewenste planten er zonder moeite uit. Je handen worden wel modderig, maar daar is de nagelborstel weer goed voor. Samen hebben we drie kruiwagens vol gewied, ieder in een ander deel van de tuin. Het zijn grassen, paardebloemblad en boterbloemen die het meest hardnekkig zijn. Het blad aan de bomen begint te verkleuren, mooie tinten rood, geel en oker fleuren de natuur op. Vlinders en bijen buitelen nog steeds in de vele asters. De vruchtjes van de kardinaalshoed worden al maar roder. Ik zag de roodborst er van eten.Een bourgeronette( notarisvogel)  liep over de nok van de grote schuur, de rouge queue noir( zwarte roodstaart) zien we ook dagelijks en pimpelmezen en koolmeesjes zijn weer blij met de zonnebloempitten.

 

    

     kardinaalshoed

 

 

21 oktober 2013

Op deze zonnige dag was het al weer bijna te warm om te wieden. Toch maar gedaan, want het is hard nodig. Drie weken op vakantie gaan  is al haast teveel, zelfs in de tweede helft van september en begin oktober. Aan de acanthus zaten vele glanzende zaaddozen , ieder bevat een of twee zaden. Het is een prachtige statige plant als hij eenmaal groot is, maar terzijde van de bloemen groeien ook stekels. Bij het verzamelen van de zaden heb je daar eveneens mee te maken. Ik heb ze er afgeritst met een snoeimes en de zaden openen, dàt ga ik doen als het regent en we binnen moeten blijven. De buxusbollen ( die ik nog wat moet bijknippen)  krijgen nu een beetje formaat. Er zijn er nu zeven en ik heb ze geen van allen als bol gekocht, maar zelf samengesteld uit kleine struikjes, die òf destijds uit onze tuin in Zeist waren meegenomen òf uit de tuin van onze dochter Merel "cadeau"zijn gedaan. Ik vind ze erg decoratief en ga er nog een paar samenstellen uit een klein haagje waar ik niet tevreden over ben. Buxusbollen kunnen heel goed in deze tuin, vooral als ze een bepaalde afmeting hebben, maar haagjes vallen weg in de veelheid van planten.

 

            

            buxus met bloeiende herfstanemonen

 

 

 

20 oktober 2013

Wie denkt dat koeien geen geheugen hebben, moet dit even lezen. Eg opende vanochtend het badkamerraam en zag dat de bruine Limousinkoeien van Fabrice weer in de wei naast ons huis stonden. Ze wisselen nog al eens van perceel, Fabrice heeft veel grond in pacht en de koeien hebben alle ruimte. Een van de koeien kwam uit de groep en liep op Eg af. Op een bepaalde afstand bleef zij staan omdat er een stuk land was omgeploegd en zij niet door de modder wilde lopen . Ze keek Eg strak aan en loeide een aantal keren. Eg praatte tegen haar en zag haar oornummer: 8012. Hij vroeg zich af of het dezelfde koe was die twee jaar terug steeds aan het hek aan de andere kant van onze tuin kwam en met graagte de appels at die hij haar voerde. Het was zelfs zo, dat als wij in de tuin met elkaar aan het spreken waren ( ze kon ons niet zien door de dichte haag) en de koeien in de buurt waren zij zacht begon te loeien en naar de voederplek liep. Wij beloonden haar gedrag door er ook heen te lopen en haar wat te geven. Appels hadden we immers genoeg!( we sneden ze meestal door om verslikken te voorkomen)  Vorig jaar is de oogst mislukt en ook dit jaar hebben we nauwelijks appels, de kille en regenachtige lentes trokken geen bijen en dus werden de bloesems niet bevrucht. Het was dus twee jaar geleden dat de koeien en met name deze ene, aan het hek kwamen. We hebben foto's van die tijd opgezocht en ja hoor : op één ervan was het nummer 8012 duidelijk te zien. De koe herinnerde zich Eg en de lekkere appels die zij kreeg. Weer een voorbeeld hoe wij de dieren onderschatten.

 

   

 

 

19 oktober 2013

De kweeperen zijn voor een deel uit de boom gevallen en de rest heb ik er uit geplukt. Ze zijn later rijp dan andere jaren, nog steeds het gevolg van de verregende lente. De mooiste heb ik geschild, wat een stevig werkje is. En met een beetje kaneel een poosje laten stoven. Suiker erbij en daarna de potjes vullen. Altijd lekker op een boterham. De zonnige middag heb ik gebruikt om te wieden en een witte buddleya te verplaatsen. Dat viel nog niet mee! Hij had al diepe wortels en ik moest lange tijd om hem heen spitten om hem los te krijgen. Maar het is gelukt zonder hulp van Eg. Die wilde ik niet weer om assistentie vragen. Nu staan bij het paadje naar de kas aan iedere kant een witte buddleya. Ook beide zelf gestekt, dat maakt het extra leuk. Toen we thee dronken op onze cour vlogen er twee heel grote groepen trekvogels over. Ze hadden de vorm van duiven, maar hun vleugelslag was tamelijk snel . Ze vlogen te hoog om het precies te kunnen zien. De zwaluwen zijn vertrokken in de weken dat wij in Spanje waren. Daar waren ze nog wel aanwezig, of ze daar blijven? Ik dacht altijd dat zwaluwen naar Afrika trokken.

 

   

    Kweeperen,ze zijn hier ook in de winkels te koop.

 

 

 

18 oktober 2013

Een heerlijke herfstdag. De zon scheen al vroeg en we konden buiten zijn. Op de lichtblauwe zeer hoog opgroeiende asters was het druk. Verschillende soorten bijen en vijf verschillende vlinders waren er hun nectar aan het verzamelen. Ik wiedde er vlakbij en hoorde alleen het gezoem van de bijen. Later kwam daar het geluid van grasmaaiers bij, verderop in het dorp. We dronken thee in het zonnetje en zagen  twee herten boven op het veld. Pas maar op herten, want het jachtseizoen is begonnen, jullie moeten niet teveel zichtbaar zijn. In het gewiedde perk heb ik de twee gisteren gekochte spirae's geplant,een flink stuk uit elkaar, zodat ze de ruimte hebben. Een teveel aan kruizemunt heb ik gerooid en daarna in bosjes in huis opgehangen om te drogen. Thee voor de winter!

 

    

     atalanta op 18 oktober

 

 

17 oktober 2013

Twee maal per jaar staat er op het parkeerterrein naast de supermarkt een grote tent met planten en tuinaarde e.d. De eerste keer is dat in mei, want met moederdag op komst en het begin van het tuinseizoen( voor de meeste mensen dan...) is er ook bij de Franse bevolking wel aandacht voor. De tweede keer is in de weken voor Allerzielen en zijn er behalve allerlei planten vooral chrysanten in pot te koop. Het is de gewoonte om op Allerzielen deze bloemen op het graf van  geliefden te zetten. Vandaag stond de tent  er weer en natuurlijk ging ik even een kijkje nemen of er misschien iets leuks te koop was. Eg keek mee en zag een paar spirae's staan waarvan hij wist dat ik ze  al heel lang zocht. Het is de spirae billardi, we zagen hem vaak in bloei op droge plekken, soms als haag. Maar ik kon hem nooit ontdekken in de tuincentra. Het is een fraaie plant, met roze bloemen en  een gemakkelijke groeier. Ik kocht er twee, 7.90 euro per stuk en was in mijn nopjes. Nu nog een geschikte plek uitzoeken. Het weer wordt met de dag beter en ik kan morgen de tuin in!

 

   

    Deze foto van de spirae billardi komt van internet( uitzondering)

 

 

 

16 oktober 2013

Als ik halverwege de dag  buiten de was ophang( want het lijkt erop dat het vandaag niet regent ) hoor ik het tikken van de roodborst. Ik doe mijn best hem te ontdekken, maar er zijn nog zoveel bladeren in de bomen dat hij zich voor mij onzichtbaar kan houden. Ik maak een ronde door de tuin en zie de resultaten van teveel regen: hangende asters, druipnatte sedums en frambozen die glanzen van het vocht. Maar...er zijn ook bloemen die er nog mooi uitzien, zoals de New Dawnroos. De hommel die erin zit, krijg ik niet goed op de foto, teveel bewogen. De aconitum is ook nog steeds diep paarsblauw en houdt in dit jaargetijde samen met de lichtblauwe asters de naam van dit kleurenvak  hoog. Ik hoor ook mezen en haal van binnen de uitgebloeide zonnebloem die ik in Spanje heb geplukt, vol pitten. Er stonden er zoveel.....Smul er maar lekker van, meesjes.

 

     

       New dawn

 

15 oktober 2013

Wat is het toch een rijkdom als je geneeskruiden in je eigen tuin hebt. Van de vele soorten die er groeien is weegbree er één van. In bepaalde "nette "perken heb ik deze plant wegggewied, maar elders krijgt ze echt de kans om te groeien. Gisteren plukten we een flinke hoeveelheid in onze weide.We trekken er thee van omdat één van ons last heeft van een hoest. Dat krijg je als je van de één op de andere dag van de hitte in de kille vochtigheid belandt. Maar al na een etmaal geregeld thee drinken gaat het al beter. Daarbij wordt er eucalyptus gebruikt, gewoon op een zakdoek gesprenkeld en opgesnoven. De weegbree is een veelzijdige plant, die op veel plaatsen op de wereld schijnt te groeien. Toen we laatst in Noord-Spanje het binnenland inreden en ergens uit de auto stapten omdat we veel tijm aan de kant van de weg zagen, stapte ik bijna op weegbree. Je moet het wel zien natuurlijk en wèten dat deze ogenschijnlijk heel onaanzienlijke plant je van hoest, astmatische bronchitis en andere longkwalen af kan helpen.Het is een bloedreinigende plant die versterkend werkt op longen en nieren en ook de maag verbetert. Ook geneest ze lever en blaasaandoeningen en op wondjes gelegd draagt ze snel bij aan de genezing. Geregeld nieuwe bladeren , gekneusd, op de beschadigde huid leggen( ook na een wespesteek) en met een verband op de plaats houden.Ze is te krijgen in de serie van arkocaps, waar in Nederland tegenwoordig niet eens meer op mag worden vermeld waar het voor dient!!!, maar wie een stukje eigen grond heeft zou een hoekje voor deze "wilde"plant moeten reserveren.

 

   

    weegbreeblad( plantago lanceolata)

 

14 oktober 2013

 

In de drie weken dat we in Spanje waren zijn de perziken gerijpt en voor een deel  helaas uit de bomen gevallen. Het resultaat is dat ze beschadigd zijn en vervolgens zijn gaan rotten, vooral toen het is gaan regenen. Gelukkig zijn er een aantal blijven hangen. Ze zijn niet zo groot als we ze uit de winkel kennen, maar wel heel smakelijk. Van de gebutste exemplaren heb ik een beetje  jam gemaakt.

 

 

 

                                                 Vandaag   zagen we de eerste roodborst, een teken dat het echt herfst is. Alsof we dat nog niet wisten! Toen we zaterdagavond aankwamen was de temperatuur hier 1 graad boven nul, een groot contrast met de temperaturen aan de Costa Brava.Het kàn hier zo zacht zijn in het najaar,maar er is nooit een garantie. Dus de cv en de houtkachel, ieder in een ander gedeelte van het huis, draaien weer op volle toeren.  

  

   De jötel is een fijne houtkachel

 

 

 

 

 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl