terrabelle - tuinen en schilderijen / Jardins et Poèmes en tableaux
over rozen,en andere bloemen, geneeskruiden, maar ook over gedichten en aquarellen, zelfs een dagboek.
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
verhalen
 
 
                                                       Verhalen
 
 
 
Zowel over mijn tuin, over de natuur en alles wat je daaraan kuntopmerken en beleven, heb ik stukjes geschreven. Ook over typisch Franse mensen en gewoontes heb ik het één en ander op papier gezet.Ik zou daar graag eens wat van publiceren.
Bent u daarin geïnteresseerd, laat het me dan weten. Dan kan ik mogelijk wat copij ter beoordeling sturen.
 
 
                                              
 
                                                              Als fluweel...
 
 
Een warme dag. We deden niet veel. Een wasje draaien, wat latten schilderen voor de nieuwe buitentrap, droge plekken in de tuin wat water geven. De eerste frambozen waren rijp en ik plukte er een schaaltje mee vol. Op een plekje in de schaduw genoten we van bijna niets doen, met ijs en frambozen. Wel prettig als je eigenlijk altijd bezig bent..
Mopje-Popje de poes voegde zich bij ons en kreeg óók een toefje slagroom.In de grote lindeboom zoemde al een week de bijen, de boom zat tjokvol bloesem, die heerlijk geurt en slaperig maakt.
Mussen, merels en vinken floten hun eigen wijsje en verder was het stil.Soms overkomt het me dat ik hier zomaar in slaap val,loom van de warmte en moe van het werk. We praatten een beetje,zo over onze tuin uit kijkend, over alleswat we hier de afgelopen jaren hadden gedaan, over de mee vallers en ...de tegenvallers. Een meevaller is de vruchtbare grond,  die de planten na een aanloop-periode flink van formaat doet worden.
Honderden rozen tegen gevel en in de perken zijn er niet alleen maar omdat ik ze compost en wat koemest geef,dat deed ik vroeger ook, maar in mijn vorige tuin was het aantal rozen veel minder.
Dan de vele zonnige dagen, de schone lucht.Allemaal leuk.Anders waren de slakken,die me aanvankelijk heel wat planten hebben ont-futseld, een bezoek van koeien, die voor gaten zorgden in borders en graspaden. En dan natuurlijk de molshopen.Wie kent ze niet?
We vonden kort geleden een dode mol,hij lag zómaar in het gras, dichtbij de haag. Ik pakte hem voorzichtig op en voelde hoe zachtzijn huidje was. Als fluweel! Ik had me mollen groter voor-gesteld, gezien de bergen aarde die zij boven de grond uit werken.
Dat zo'n mooi diertje zijn leven onder de grond doorbrengt, wat saai eigenlijk. Wie deze mol had gevangen, zullen we nooit weten. Hij was nauwelijks beschadigd, een klein plekje boven op zijn koppiewees op een beet van een vos, een kat, een marter?
We hebben hem goed bekeken en gefotografeerd.Daarna heb ik hem begraven naast de roos Alexander Mackenzy.Gewikkeld in de zachte bladeren van de zuring. Vanwege zijn fluwelen jasje...
 
 
 
Dagboekfragmenten
 
 
jaarwisseling 2012
 
 
Voor mij hoeft het niet, al dat zware vuurwerk.Behalve dat de honden,katten, cavia's etc. vreselijk bang zijn, wordt de hele natuur flink opgeschrikt. Toen ik vannacht om half twee buiten liep om de voeder-huisjes van pinda's en zonnebloempitten te voorzien hoorde ik een grote hoeveelheid ganzen druk snaterend overvliegen. Het waren er zoveeldat ik niet eens kon horen in welke richting ze vlogen. De uren daarnableef het ganzengesnater aanhouden en toen ik om half vier uiteindelijk besloot om ook maar eens te gaan slapen en voor de zoveeelste keer naar buiten ging vlogen er nog steeds ganzen...Onnodig om te zeggen dat ik niet echt blij ging slapen.
Gelukkig waren de eekhoorns vandaag weer present, wel later dan anders. En ze namen elk nootje mee, hoger de boom in. Je weet maar nooit.
We zijn vanmiddag naar Landgoed Ampsen gegaan om er een stuk tewandelen en troffen er twee bloeiende Toverhazelaars, een gele en een roodbruine. Ze roken heerlijk en waren prachtig om te zien. Het is niet vanwege het zachte weer dat ze nu bloeien, ze doen dat iederjaar omstreeks deze tijd. Alleen bij langdurige vorst zijn ze wat later.
 
 
                            
 
 
28 december 2011
 
 
Het is nu twee maanden dat ik niet heb getuininierd,op een paar plant-sessies na. Ik begin het alweer te missen...En nu er vier DVD's zijn aangekomen met het BBC programma "Around the world in 80 gardens"met tuinen om geïnspireerd te worden, wordt het alleen maar erger..
.
De winter moet nog beginnen, laat ik dus eerst maar eens heerlijk genieten van al deze tuinverhalen van Monty Don.En intussen goed in de gaten houden wat er hier buiten op komt. Vandaag de eerste bloempjes aan de gele toverhazelaar gezien, de andere die oranje-bruin van kleur is, zit nog in de knop.
Vier eekhoorns waren aktief bij hun voederhuis. Als ze genoeg hebben gegeten wordt er hard heen en weer gerend om de overige pinda's in het bos en in de buurtuin te verstoppen. Het zijn prachtige dieren, in kleur varierend van oranjebruin , kastanjebruin tot diepbruin. Als het regent gebruiken ze hun staart als parapluie.
 
 
 
26 december 2011
 
 
Het eerste sneeuwklokje bloeit! Zo vroeg heb ik dat nog nooit gezien.Twee pracht -exemplaren witte Helleborissen een plekje in de tuin gegeven, het was even zoeken om een lege plaats te vinden. Ik heb ze afgelopen zaterdag in de koopjeshoek bij Intratuin gevonden en werkelijk  : deze sterk afgeprijsde planten hadden zo'n wortelstelsel, dat ik de pot er af heb moeten snijden. Veel knoppen beloven een langdurige bloei.
 
 
23 december 2011
 
 
 
Het is bijna Kerstfeest, gisteren was het midwinter. Een leuk idee dat de dagen nu weer langzaam gaan lengen. Het is zacht weer en in de tuin zie je de eerste sprieten van wat crocussen gaan worden al in eenaantal groepjes boven de aarde uitkomen. De mahonia bloeit al weken en nu is het wachten op de toverhazelaars. De vele vogels zorgen voor een dagelijks feestje en ook komen de eekhoorns trouw iedere dag hun voederhuisje leeg eten. Handig is dat wel, zo'n apart voederhuis , waarde vlaamse gaaien niet bij kunnen.Die moeten het doen met wat ik los voor ze neer leg.De duiven in het bos zijn in aantal afgenomen, vorigewinter waren ze in tientallen bij de voederplaats. Maar...er is een rover,een sperwer, die behendig tussen struiken en hagen vliegt en de tragere duiven te snel af is. Helaas! Er zijn er gelukkig nog een aantal over. In de vroege ochtend hoor ik graag het gekoer van de duiven, als eersteteken van een nieuwe dag. Net zoals we 's avonds de uil graag horen.
Oehoe-eohoe.....oehoe-oehoe....
 
 
19 november 2011
 
Er zijn grote verschillen tussen mijn twee tuinen. Allereerst is dat het licht. We zitten hier tussen en onder vele bomen, weliswaar met open plekken, waar de zon door schijnt en waardoor het mogelijk is om er planten en bloemen te laten groeien. Maar de overdadige hoeveelheid licht die we in Frankrijk ervaren is hier niet. Het ruikt ook hier heerlijk en als we uit de stad komen nemen we een diepe teug "lucht"en zeggen "o, wat een geur!"  Terwijl het alleen maar boslucht is, niet eens rozen of kamperfoelie...Gelukkig zijn er nù al winterbloeiers, de Viburnum Bodnantence -er staan er hier twee, allebei uit de koopjeshoek van Intratuin een paar jaar geleden-ze hadden geen mooi wortelstelsel, maar zijn nu uitgegroeid tot flinke struiken-deze Viburnums hebben nu al kleine rose-witte bloemtrosjes met een heel aparte geur.
 
De Mahonia heeft ook al bloemen en dan is het wachten op de twee Hamamelissen die echt  géén koopje waren..Maar wat een plezier hebben we er iederewinter weer van.En daarna kijken we uit naar de eerste bollen. Maar ik loop er niet op vooruit, het is de kunst om van iedere dag te genieten, is het niet van de planten of bomen, dan wel van  de vogels. Sinds een paar dagen komt de grote bonte specht van de pindastreng eten, hij neemt er de tijd voor.Tot hij wordt verjaagd door een vlaamse gaai of een eekhoorn.Er is  aan alle kanten voer, hetzij in vogel-huisjes, in een eekhoornhuisje of als vetbollen in kleine bomen en in struiken.
Na onze aankomst hier in het bos  hebben zij altijd even tijd nodig om te ontdekken dat er weer voer ( en water) is ,maar dan opeens buitelen ze dag in dag uit om ons boshuis heen.
Een tweede verschil is de bodem. Ik heb hier van bijna pure zandgrond in vijf jaar tijd met vele zakken tuinaarde en zelfgemaakte compost, met koemest en kalk de bodem verbeterd en nu ziet het er wel een beetje als een tuin uit.Ik heb mijn leerschool gehad in onze tuin in Zeist, waarde bodem ook zo zanderig was. In zestien jaar heb ik daar voortdurend de grond verbeterd door elke nieuwe plant verse aarde mee te geven en elk jaar zelfgemaakte compost toe te voegen. 
 
In de Franse tuin is de grond heel kleiachtig en vruchtbaar, maar je kunt er alleen maar wieden als het geregend heeft of als je zelf de bodem nat hebt gemaakt. .Met zand en compost wordt elke plant in de aarde gezet, soms ook met toegevoegde tuingrond uit een gekochte zak.
Of dat nodig is , ligt aan de plant, wilde planten vragen niet om erg rijke grond, terwijl rozen het daar juist goed op doen.Tja en de temperatuur...daar zullen we het maar even niet over hebben.Een half jaar met blote benen en zonder sokken is fantastisch, maar we weten dat ook in Midden-Frankrijk de temperatuur onherroepelijk gaat dalen. We zullen hier genieten van Sinterklaas en Kerstmis.En van alle andere gezelligheid van Nederland.
 
 
 
 
1 november 2011
Een laatste blik op het Franse huis dit jaar: appels en maretak uitgestald op tafel. Wat een oogst dit jaar: 200 kilo appels, om te bewaren en om uit te delen.
 
 
                   
 
Vandaag heb ik alle uit Frankrijk meegebrachte kruiden in een kast op ons appelzoldertje gezet, in blikken en glazen potten.De naam zegt het al: op dit zoldertje staan de kisten met appels uit onze boomgaard. Wat een cadeau van Moeder Natuur! Het zijn Museau de Chien( hondesnuitjes) en Carree d'Hiver. Met een beetje geluk kunnen we er tot maart van eten. Een ander cadeau zijn de medicinale kruiden, die de mensheid vergezellen en haar met geneeskracht hulpbieden . De kruiden in onze tuin zijn er of spontaan opgekomen of er door mij geplant of gezaaid. Een aantal ervan droog ik 's zomers en kunnen we gebruiken als we daar behoefte aan hebben.
 
Het zijn lindebloesem( van onze grote boom, waar in juni honderden bijen voor een prachtig zoemconcert zorgden), guldenroede, ereprijs,citroenmelisse, appelmunt, tijm, malva, gele toorts, rozeblad,sintjanskruid, duizendblad  en vlierbloesem. Sommige kruiden, zoals hondsdraf en brandnetel groeien ook in onze bostuin hier,daar kan ik van plukken zolang het niet vriest.
Het is nu  koud buiten,de kinderen die vanavond met hun lampionnetje langs de deuren gaan, moeten hun warme jas maar aandoen. Sint Maarten...
 
 
1 juli 2011
 
 
De merel zingt de dag uit. Vanavond een vos op het veld, nu weer zichtbaar, want het hooi ligt plat, want Pierre( de boer) heeft gisteren gehooid. Morgen wordt het in bottes gedaan en opgehaald. Pierre vertelde aan Eg ( ik zat met Louisette te praten, die net op bezoek was ) dat op alle velden in de hele streek  de opbrengst van het hooi de helft is van normaal.Dat komt door de droogte, het heeft hier sinds maart nauwelijks geregend. Zelf sproei ik de tuin regelmatig.Maar de natuur heeft voortdurend te weinig regen gekregen. In de streek ten zuidwesten van ons, de Allier,is het in zestig jaar niet zo droog geweest. Daar vloog het gras in brand door de hitte van de tractoren.
 
We kregen foto's door , online, van onze bostuin, waar dochter Merel en gezin kort geleden waren. Lekker groen,met ook hier en daar wat bloemen.Daar gaan we  in de herfst weer mee verder. 
 
 
 
 
 
 
4 juli 2011
 
35 graden in de schaduw
 
De tuin gonst van de bijen: in de vele lavendelplanten, de tijmsoorten, de oregano,de stokrozen, de bloeiende ligusterhaag, de borage, de witte, paarse en blauwe buddleya's betonie,moersspirae,salie en ezelsoor(stachys)de malva. Allerlei soorten bijen en ook vele vlinders bezoeken de tuin.
Ik zet de sproeier her en der om het toch fris te houden. Maar de droogte zie je aan de kale stukken grasmat en aan de hoogte van de borage, die vorig jaar twee maal zo hoog was.Het zal wel een keer gaan regenen.
 
We hebben met passen gemeten hoe groot onze tuin is.Zonder de cour en de voorzijde en zonder de grote en de kleine boomgaard, en uiteraard  zonder het grote veld, is de aangelegde tuin 1800 vierkante meter. Het is een heerlijke plek en het wordt steeds mooier.
 
 
 
                   
                    hooi verzamelen om in de winter planten mee af te dekken
 
 
 
De loir( zevenslaper in het nederlands) is er nog steeds, gelukkig. Eg zag hem vanmiddag onder de dakrandover de muur lopen.Normaal slapen deze dieren  overdag, maar de hitte zal op de zolders misschien te erg geweest  om lekker te kunnen slapen. Vorig jaar was er een heel gezin, maar de winter heeft daar verandering in gebracht. De loirs zijn kleine elegante diertjes met een schattig pluimstaartje, ze eten plantaardig voedsel. Ik laat altijd wat fruit vallen als ik dat aan het plukken ben, voor de liefhebber, of dat nu mieren, vogels of loirs zijn.
 
 
                                          
 
 
14 juli 2011
 
 
Gisteravond las ik dat er in de VS een verkeersongeluk was gebeurd, waarbij een vrachtauto was betrokken die maar liefst 14 millioen bijen vervoerde in een groot aantal bijenkorven.Een groot deel van deze bijen kwam om en tegelijkertijd steeg het resterende deel als een immens grote donkere wolk van bijen op en vloog rond.Honing op de weg en uit angst voor beren werd besloten om de resterende bijen maar dood te spuiten met blusschuim.
 
                 
                  bij op witte Echinacea
 
Zo gaat men tegenwoordig om met deze prachtige dieren. Ze werden vervoerd van Californië naar Noord Dakota, waren verkocht!!! voor 225.000 dollar  om daar hun werk te doen. Het is om treurig van te worden. Zijn de mensen van deze tijd dan werkelijk zo ruw en steeds maar weer op geld en eigenbelang uit dat ze alle respekt voor de natuur verliezen?
Ik liep vanmorgen onze eigen tuin in en zag en hoorde vele, vele bijen die gratis en voor niets de bloemen bestuiven en er hun nectar onophoudelijk verzamelen. Ik weet niet eens waar ze vandaan komen, ik heb in de directe omgeving geen bijenkasten of korven gezien, misschien zijn het wilde( zeg vrije bijen ) die in de bossen hier in holle bomen leven. Het zijn prachtige  diertjes, groot en kleiner, in verschillende tinten. Van aanvang af heb ik hier alle planten gezaaid en geplant waarvan ik wist dat de bijen ervanhielden, maar het blijkt dat ze op veel soorten afkomen.Het begint met crocussen en hondsdraf, primula's en ajuga's, ook ossetong trekt ze aan.
 
De buddleya's , tijmsoorten en lavendels zijn echte favorieten en in de herfst eindigen we met asters en nog eens asters.Maar in de zomermaanden zijn er allerlei bloemen waar ik ze op zie.De bloesems in de fruitbomen in april en mei en de lindebloesem in juni trekken honderden bijen.
Wij zijn dankbaar voor hun aanwezigheid.
 
 
                                          
                                           rode zonnehoed ( Echinacea)
 
15 juli
 
 
We liepen door de verlaten kwekerij en zagen door de wirwar van planten en struiken  heen het beeld van hoe  deze Roseraye een aantal jaren geleden was.
 
Een mooie kwekerij, waar vele rozen groeiden en waar tussen verkoopplek( huis) en kas lage bedden vol planten waren. We zouden er destijds in de herfst een appelboom gaan kopen, maar stelden ons eerst tevreden met een wilde wingerd, clematis en lavendel.Een paar jaar later werd het bedrijf overgenomen en runde een mediterraan type de kwekerij. Wij woonden inmiddels een stuk verder weg, hadden ons kleine huis verkocht en waren in  een oude boerderij , een nieuw klusproject, getrokken, en kwamen er niet veel. Maar àls we er langs kwamen, waren we verrukt van de poëzie van de plek: een toegangshek met aan weerszijde rozen, de schuur begroeid met clematissen. Aan de overzijde het woonhuis met donkerroze luiken en een tuin vol bloeiende planten. De muren begroeid met vigne-vierge, wilde wingerd. Een sprookje!
 
Toen we er gisteren langs reden zagen we het bordje " à vendre". Het was stil, eind van de middag en we deden het touw van het hek om even een kijkje te nemen. Het huis aan de overkant van de weg was verkocht, het was er met zijn grijsgeverfde luiken niet op vooruit gegaan.Dit was een paar jaar geleden  gebeurd, hoorden we van de Franse buurman. Nu ook  de grond en de verwaarloosde kwekerij definitief verkocht werden, gaf het ons de gelegenheid om er rond te lopen.Er groeiden nog vele planten en rozen bloeiden nog uitbundig. Uit de lege kas kwamen twee roodstaarten vliegen, die hadden hun voordeel al gedaan met deze rust. Ze houden van een dak boven hun hoofd, bij ons zitten ze jaar in jaar uit in de grote schuur,veilig voor buizerds en eksters.
Een idyllische plek, deze oude tuin. Als ik zelf al niet zo'n heerlijk tuin had zou ik hier zo aan de slag willen om er weer iets moois van te maken.
Zal er iemand met groene vingers zijn die het in eer gaat herstellen?
 
 
                                 
 
 
      
                                                        De Paarse Morgenster
 
Het was een onooglijk, klein sprieterig plantje, waar Henk Pleiter mee aan kwam. We waren op bezoek bij de arnicakwekerij in Dwingeloo, waar Henk en zijn vrouw Gerda Noordam, sprookjes- en verhalenvertelster, een groot aantal wilde planten kweken, naast natuurlijk de arnica.
 
Het was vroeg in het voorjaar, we zouden binnen een maand naar onze Franse boerderij gaan en ik wilde daar zo graag arnica in mijn tuin hebben. De werkploeg van bijverdienende middelbare scholieren hielp op deze koude zaterdagmiddag in de tuin met schoffelen. We werden ontvangen in een gezellige schuur, waar de potkachel loeide. Henk vertelde dat hij in zijn grote assortiment wilde planten veel vlinder- en bijenplanten had. Op de lijst die hij liet zien zag ik bekende namen, maar ook planten die ik nog nooit had gezien. Het waren planten die vroeger"gewoon" in de natuur voorkwamen, maar die we nu in onze overvolle,gemechaniseerde en gecultiveerde wereld meer en meer verliezen.
 
Ik las "Grijskruid, Blauwe knoop, Betonie, Wouw, Hartgespan, Cichorei en Paarse Morgenster". Ik koos er een twintigtal uit en Henk ging ze van het land halen. Wij liepen mee om te kijken. De meeste waren nogheel kleine zaailingen, we kregen ze in een kistje met aarde mee. Henk
keek een beetje bezorgd, je zag hem denken "als dat maar wat wordt,zo'n reis naar Frankrijk ...."
We zijn nu twee jaar verder. Als we 's ochtends de tuin in lopen staat daar tussen vele andere een hoge, fiere plant, anderhalve meter schat ik. De vorm is als een margriet, de kleur is matpaars en zij bloeit alleen in de ochtend, vandaar de naam.
Het is een schitterende plant! Maar het mooiste komt nog: als de plant isuitgebloeid vormt zij grote zaadbollen, waaruit de zaden zich latenmeevoeren met de wind. Ik heb er enkele van afgeknipt, ze staan te pronken op een vensterbank en later zal ik ze zelf uitzaaien, in mijn kasje.
Zo zal deze Paarse Morgenster hopelijk nog lang bij ons blijven.
 
                    
 
 
                                                   
 
 
17 juli 2011
 
Op deze regenachtige dag zijn we op pad gegaan. Na het middaguur klaarde het op en reden we de Haute-Morvan in. Halverwege zagen we ergens een oude, lang niet bewoonde boerenwoning, het gras stond hoog in de voortuin en een vlierboompje versperde de deur.Het moet destijds een heerlijke woonplek zijn geweest met uitzicht over een bebost dal. Een fraai gesmeed hek was aan de onderzijde doorgeroest, op de muurtjes en in de tuin groeide overdadig een bloeiende vetplant.Ik heb er een paar stukjes van meegenomen om op een van onze eigen muren uit te proberen...
 
 
       

 

 

 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl