terrabelle - tuinen en schilderijen / Jardins et Poèmes en tableaux
over rozen,en andere bloemen, geneeskruiden, maar ook over gedichten en aquarellen, zelfs een dagboek.
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

 Savault, 16 september 2016

Eindelijk is het gaan regenen, eindelijk hoef ik niet meer met parasolletjes en water mijn tuin door. Een mens moet soms met een zekere gelatenheid de wisselvalligheden van de natuur accepteren, al valt dat niet altijd mee. Teveel regen zoals we dat in het voorjaar hadden en waar Nederland de hele zomer last van heeft gehad is vreselijk vervelend, maar aanhoudende droogte is ook niet mis. Enfin,we kunnen nu weer opgelucht ademhalen en kijken naar de eerste kleine groepen trekvogels. Eg knipt door aan de begroeiing van de grote schuur, waar de roos Albertine vele vierkante meters heeft ingenomenen waar dus te lange uitlopers moeten worden teruggesnoeid.Het hek aan de voorkant is nog niet helemaal klaar, de laatste latten gaan er pas in het volgende voorjaar tegenaan. Maar de basis is er en geen koe die er nog langs kan!!


          

 


De mooie dagen rijgen zich aaneen. het is zaak om ervan te genieten zolang het duurt, want de herfst komt er immers aan.Met een boek onder een parasol of in de schaduw van de plataan is het goed uit te houden. De droogte voel je aan het knisperende gras als je over  de paden loopt. Ik heb al weken niet hoeven maaien.De gele blaadjes van de berken geven al een aanblik van najaar, maar de temperatuur is die van augustus. In huis wisselen tijden van diepe rust en enorme bedrijvigheid elkaar af, de poesjes hebben hun eigen ritme. Over een week of drie gaat deze familie uit elkaar en gaan twee van het stel met ons mee naar Nederland.Hoe zal onze bostuin eruit zien, nadat we we hem eind juni enigszins opgeruimd hebben achtergelaten ? Het blijft een opgave om twee tuinen te hebben, maar als je er mee kunt leven dat het niet een optimaal opgeruimd geheel is, heeft het ook zijn charmes. Je vindt onverwachte dingen, zoals planten die zich tussentijds prachtig hebben ontwikkeld of zaden die zijn ontkiemd en nu als nieuwe kleine aanwinst opeens aanwezig zijn. 


         



28 augustus 2016


Na een aantal zeer warme dagen zorgen een briesje en enkele wolken vandaag voor ander weer. We kunnen weer wat doen! Eg verbrandt oud hooi, dat al enige tijd ligt te wachten op een gunstig moment. Verbranden mag dan officieel niet, iedereen doet het zo nu en dan. Het meeste groenafval- en dat is heel veel-brengen wij naar de déchetterie, een  verzamelplaats voor allerlei afval. Je hoeft er niets voor te betalen. In Lochem en Zutphen wordt alles wat je brengt gewogen en dan mag je er een flink bedrag voor neertellen. Terwijl je toch voor dit soort dingen betaalt via de belastngen. 

Aan veel planten en bomen kun je zien dat de zomer ten einde loopt. Het blad van de berken valt gestaag en de droogte zorgt voor meer geel en bruin. Rozen zijn soms tot papier geworden, jammer, maar het is niet anders. De natuur bepaalt grotendeels hoe je tuin er uitziet, regent het veel, dan is er  volop groei, waait het dan valt er van alles om, is het lang droog en heet, dan is het een hele kunst om alles in leven te houden. In Nederland geldt het zelfde, alleen minder extreem. tenminste zo ervaar ik het.Planten die het hier goed uithouden zijn hibiscussen, sedums, salie, lavendels en de onovertroffen malva. Het is een geneeskruid, dat zeer verzachtend werkt op de slijmvliezen van darmstelsel en de bronchiën en longen. De Malva kan goed tegen de droogte, je ziet ze ook veel langs de wegen, in de bermen. Hun mooie zachtrose kleur is een versiering van het landschap.


         

         Malva , een aanwinst voor de tuin



25 augustus 2016


Het is heerlijk om in de tuin een plek in de schaduw te zoeken en er te gaan zitten lezen. Toch blijft het met 30 graden warm en gaan we af en toe een poosje naar binnen.Overdag krijgen de plantengroepen een voor een water via een druppelbesproeiingsinstallatie  en 's avonds doe ik de rest met de hand. Zo blijft alles in leven en ziet het er nog steeds redelijk fleurig uit.De hibiscussen bloeien volop en ook de phloxen met hun roze en witte bloemen geven mooie acccenten. Het wachten is op vele asters, maar dat is echt een najaarsbloeier. Onderweg zag ik al bloeiende heide, ik ben er dol op en stiekem pluk ik er ieder jaar en bosje van....In de drinkbakken voor vogels en egels en wie weet nog andere dieren staat iedere avond fris water. 


              

De waterdrinbak was erg bruin geworden en ik zocht naar een geschikte borstel om hem schoon te maken. Toen herinnerde ik mij dat de heermoes die ik nu eindelijk in mijn tuin heb (  na veel zoeken heb ik er een kleine pol van geplant die Anja uit Houten spontaan in haar kas aantrof en zelf niet wilde hebben) ook wel tinkruid werd genoemd omdat je er pannen mee kunt schuren en waarschijnlijk ook tinnen voorwerpen. Ik nam een kleine hoeveelheid, een beetje schuldig omdat je een plant toch niet op die manier gewend bent te gebruiken , en ging er mee poetsen. De bruine aanslag verdween heel gemakkelijk en ik had maar weinig heermoes  nodig om samen met water de hele bak weer blinkend te krijgen! Weer wat geleerd!



20 augustus 2016

Nog een extra portie regen vanochtend maakte de tuin goed nat. Gisteren een aantal buxusbollen geknipt, er zijn vier grote van ongeveer 1.50 bij 150, twee die 80 cm hoog en breed zijn en dan nog twee iets kleinere. Ook een haagje van buxus weer netjes recht gemaakt. Alle buxusvormen heb ik zelf laten groeien uit kleine struikjes, die ik dichtbij elkaar zette en door steeds wat rondere vormen te knippen zijn ze langzamerhand echte bollen geworden. De poesjes groeien door en stappen soms een hele tijd rond in de kamer, klimmen zelfs al op de bank. Moederpoes Lily houdt ze goed in de gaten en doet mee in het spel.En dan vallen ze plotseling weer in een diepe slaap....


         



Savault, 18 augustus 2016


Om half zes werden we wakker door een onweersbui! Nu, uren later schijnt de zon alweer. Maar er is flink wat water gevallen( 15 mm)  en we hoeven even niet bij te springen. Behalve dat we in huis jonge dieren hebben zijn die er ook in de tuin: een egel met een of meerdere kleintjes. We zien ze 's avonds heel laat bij de kattebrokjes verschijnen en ook elders in de tuin zagen we ze lopen, in de schemering. Dat heb je als je niet alles hebt aangeharkt en er verwilderde hoeken zijn waar ze zich kunnen verstoppen. De zwaluwen vliegen in het begin van de avond met tientallen door de lucht, soms heel hoog en  ook laag over ons erf. Meestal hebben ze achtereenvolgens twee nesten en nu alles groot is oefenen ze voor de trek, die ieder jaar half september plaats heeft. Zo zie je ze nog en de volgende dag zijn ze weg. Je weet dan dat de zomer voorbij is.

Eg verkoopt ook altijd "kopjes" : vormen die je op bamboestokken in de tuin kunt zetten en die voorkomen dat je je ogen bezeert bij het wieden e.d. We zagen het idee ooit in een aflevering van Gardeners World op de B.B.C. en vonden het zinvol. In die tijd had onze oude buurvrouw haar oog bezeerd aan een stoelleuning en uiteindelijk haar gezichtsvermogen daarvan voor een deel verloren, net zoiets! Voor een paar  euro zijn ze deze terracotta kopjes  te koop. Het zijn honde- en poezekopjes, elfen, faunen en vogels.


           

           Verbascum met faun




17 augustus 2016


Het was de moeite waard om met ons werk in Châtillon-en-Bazois te staan. Eg verkocht enkele plastieken en ook mijn PoëZIE-werken hadden belangstelling, vooral de kaarten, die niet duur zijn en een goed beeld tonen van het oorspronkelijke aquarel( met gedicht) Het is fijn om dingen te creëren, of het nu beelden, schilderijen, gedichten of tuinen zijn! Wat de laatste betreft: het blijft anders erg droog en de 30 graden worden ook vandaag weer gehaald.We hebben een soort watergeefsysteem, dat groep voor groep planten van leidingwater voorziet.Toch bereikt het niet alles en ik hoop dat de voorspelde regen morgen echt komt, Aan de andere kant is de zon ook heerlijk, je hebt echt het gevoel dat het zomer is. De luiken boven gaan vrij vroeg dicht om het in de slaapkamers koel te houden,de benedenverdieping is sowieso koel zolang je de ramen en deuren maar dicht houdt. Parasolletjes in de tuin beschermen de meest kwetsbare planten.Ik ben blij dat onze zelfgeplante bomen inmiddels al veel schaduw geven! 


            

            expositie in de Morvan, op Maria-Hemelvaart 2016




Savault, 15 augustus 2016


En jawel, gisteravond slaagde twee van de katjes erin om uit de doos te klimmen !Wat spannend! Alleen vond moeder Lily het maar niets. Ze liep een beetje paniekerig rond. Ik heb haar toegesproken en gerustgesteld, gezegd  dat haar kinderen graag willen rondlopen en de wereld buiten de doos willen leren kennen. Voor de nacht hebben we de doos iets hoger gemaakt door er een rand karton boven te plakken. Eg is daar heel handig in. Vandaag lukte het Félix om zelfs daar overheen te klimmen. Ik heb de vorige doos erbij gehaald en ze daar weer met zijn drieën ( op een mooi tijkje met een dekentje eronder)  in gezet. Dit alles gebeurde toen Lily even naar buiten was, zodat ze ongestoord konden genieten van hun eerste stapjes in onze living. Daarna moesten ze weer lang slapen om van dit avontuur uit te rusten. Ik ben een poosje gaan schilderen aan mijn stoelen. Ze zijn nu bijna af en worden best leuk. In de tuin is het zeer droog en warm. Gisteravond heb ik hier en daar water gegeven, maar het is bijna niet te doen.Dat is het verschil met een Nederlandse tuin: het is hier soms zo heet dat de planten bijna staan te verbranden. Of lang nat en koud in de winter. Als ik oud word, wil ik weer een nederlandse tuin, iets kleiner en wat minder bewerkelijk. Het is mooi en ongekend om een tuin van 1800 vierkante meter te hebben, maar er zijn ook nadelen aan. De meeste rozen verdragen wel wat hitte, maar Le Souvenir du Docteur Jamain, waar Vita Sackville-West zo enthousist over was en die in haar beroemde tuin Sissinghurst groeide, houdt meer van koelte en dat is nu te zien, want haar prachtige bloemen zijn volkomen verdord. Wachten op ander weer voor een herbloei! Op deze foto is alles nog in orde, jammer dat je de heerlijke geur niet over kunt brengen....


           

 


 

 

 14 augustus 2016

 

Met deze zomerse temperaturen , omstreeks de dertig graden, rijpen de vijgen. Vooral de vijgen in ons kasje. Ik ben met mijn eerste vijgenplant begonnen in 1994, in Zeist. Ik vond het een dure plant, toen in guldens 14.95. Zette hem in onze kas en heb er nooit spijt van gehad. Een stek ervan is hier buiten, op een tegen noorder-en oostenwind beschutte plek inmiddels een boom geworden en daarvan heb ik weer een nieuwe stek gemaakt , die nu ons kasje grotendeels vult en ons eerder dan de vijg buiten heerlijke vruchten geeft. Toen ik een maand geleden bij de voet van de buitenvijg aan het wieden was , vond ik een aflegger met worteljes. Weggooien doe je zoiets niet, dus elders in de tuin komt er nog een vijg bij. Er is plaats genoeg, dus waarom niet? Misschien verhuist deze nog wel eens mee naar Nederland. 

Eg staat vandaag en morgen met zijn plastieken en mijn schilderwerk op een kunstmarkt in Chatillons-en- Bazois, een flink uur rijden hier vandaan. Ik ben thuis gebleven, omdat het niet verantwoord is om de kleine katjes, die nu ieder moment uit hun doos kunnen gaan klimmen, 11 uur alleen te laten. Ik ga twee rieten stoeltjes een likje verf geven, geen gemakkelijk werk, riet schilderen, maar met een beetje geduld gaat het iets moois worden. 


        

        wie goed kijkt ziet toch echt vijgen........



10 augustus 2016


De zon schijnt , maar het is wat frisser geworden. Met 18 graden een uitstekende temperatuur om hagen te snoeien. De grootste ligusterhaag wordt geleidelijk een klimophaag waarbij de klimop door een hek naar boven groeit. De liguster wordt daarna bij de voet weggeknipt. De laurierhagen ( prunussen) die we grotendeels zelf hebben gestekt zijn het meest in aantal, een van tien meter, een van een meter of acht en een van ongeveer zes meter. Ze zijn ongeveer 1.80 meter hoog.  Daarna komen de twee beukenhagen die we als zaailingen bij een bosrand hebben weggehaald( ze zouden daar toch geen kans hebben om op te groeien) en zes en zeven jaar geleden hebben aangeplant.Vooral dit jaar zijn ze enorm gegroeid. Het is zo dat eigenlijk alles het goed doet en wij nu in het stadium zijn gekomen dat we vooral moeten snoeien en uitdunnen. De eerst zo kale tuin is een parkachtig geheel geworden, waar je ook schaduwplekken hebt. In het begin was ik in de weer met parasolletjes om te voorkomen dat planten zouden verbranden. Nu is het een afwisseling van zonrijke en schaduwplekken, waar je rond kunt lopen zonder dat je van de weg af kunt worden gezien. Rozenbogen met rozen en veel kamperfoelie geven toegang tot de afzonderlijke onderdelen en hier en daar groeien grote buxusbollen, ook klein begonnen en nu al flink in omvang.

De grote tankwagen van Antargaz kwam langs om de bestelling af te leveren. Op het platteland stoken de meeste mensen gas met behulp van een gastank. Eenmaal per jaar laten wij die gedeeltelijk vullen om  in alle frisse uurjes van het voorjaar en de herfst ons huis gezellig warm te hebben. Ook zijn er houtkachels waarin  je op een koele zomeravond een vuur kunt stoken en je  erbij zittend  met een goed glas wijn een heerlijk vakantiegevoel hebt!


8 augustus 2016


In de Morvan zijn meerdere grote stuwmeren, waar veel ruimte is om te zwemmen, in een bootje te varen en te vissen. We kwamen zaterdag , dus twee dagen geleden, op de terugweg van Avalon, langs de oude Roseraye in Vezigneux om even te zien wat ze er van hadden gemaakt. Dat viel tegen: behalve dat de oude schuur was veranderd in een aardig woonhuis was er in de grote tuin niet veel anders dan gras en wat bomen en struiken. De bijenkorven stonden er nog, dat wel.Vlakbij ligt het Lac du Crescent, een prachtig meer waar enkele mensen in zwommen en anderen in een bootje voeren. Wat een rust! Er zijn hier nog enkele van deze meren, die dienen als regulering van het water voor de Seine en ook om electriciteit op te wekken. Zo hebben we het meer van Pannecière, dat 7 kilometer lang is, het meer van Chaumeçon en het meer van Settons. Wij wonen tussen dat van Panneciëre en Settons  in. We zwemmen niet meer zo vaak, het is best koud water en bruin worden we toch wel als we in onze eigen tuin lopen. zitten  en werken. Omdat het vrij heet is overdag ben ik vaak 's avonds bezig met de nodige werkjes. De laatste vier avonden heb ik de verwilderde frambozentuin helemaal van gras en allerlei planten ontdaan, het is nu ,op een paar prachtige grote hibiscussen na en een rij fluweelbomen plus een rozenboog terzijde een opgeruimd veldje geworden waar voorlopig geen planten meer komen maar dat een grasveld wordt.Ik werkte door tot na half tien en de schemering maakte dat ik bijna niets meer kon zien.


          

          Lac du Crescent



Savault 3 augustus 2016


De koeien in de Morvan hebben veel ruimte. meestal kunnen ze van de ene weide naar de andere lopen en er is meestal zon en schaduw naar keuze. De families zijn lang bij elkaar , volwassen koeien, kalfjes en stieren grazen gezamenlijk. Helaas zijn ze uiteindelijk wel bestemd voor de consumptie, maar eerst hebben ze een redelijk prettig leven. In een uitermate interessant boek, geheten "Ich bin ein Teil des Waldes"dat een levensbeschrijiving is van de Sjamaan Wolf-Dieter Storl. lees ik over de koeien van India.Hij woonde er in een huis vlakbij de rivier de Ganges. Vertaald: "s Ochtends trokken voedsel zoekende koeien voorbij.Ze waren vrij, niemand hinderde hun komen en gaan. Als het avond werd, trok de kudde weer naar de stad. Daar gingen ze uit elkaar, iedere koe ging naar het huis van zijn bezitter, kreeg daar groenteafval en/of  hooi en werd gemolken. Trots waren deze koeien, ze keken helder en zelfbewust uit hun ogen , heel anders dan de te dikke , onthoornde koeien, die in het westen hun leven doorbrengen achter stroom- en prikkeldraad( en tegenwoordig vaak het hele jaar in de stal, opmerking van mij ) Deze dieren wisten dat men ze als heilig vereerde en alleen hun aanraking al als een zegen ervoer. Niets bracht ze uit hun rust. Het straatverkeer ging er omheen. Alleen als er een vreemde stier opdook of als er toeristen kwamen die anders roken, anders gekleed waren en zich anders gedroegen, werden ze waakzaam en schraapten waarschuwend met hun hoeven. Wanneer een koe of een stier sterft, giet men het dier gewijd water in de bek , steekt wierrookstaafjes aan en legt hem een bloemenmala( krans) om de hals  en brengt hem naar Moeder Ganges, die hem de hemel in draagt, zodat hij in het volgende leven als mens geboren kan worden. De zachtmoedige koe wacht een goede wedergeboorte, want haar leven is een onzelfzuchtig geven: melk , boter, kaas en vlaaien die als bouwmateriaal en als brandstof dienen."

Zo kun je ook tegen dieren aankijken. Ik vind het heel mooi en besef in wat voor harde wereld de dieren in ons "beschaafde "westerse leven zijn beland. 



Koeien in de Morvan



31 juli 2016

Een zeer rustige zondag zou het zijn geweest al Lily er niet vandoor was gegaan, blijkbaar al weer verliefd! Toen ze na een paar uur nog niet terug was ben ik ons weggetje afgelopen en vond haar bij haar eigen huis. Ze lag een beetje indruk te maken op de kleine kater die we als Douce kennen. Ik riep haar om bij het hek te komen ,dat dicht was. Ze had er geen zin in. Ik ben een bakje eten gaan halen en Eg ging nu met mij mee. We hebben haar samen uit die tuin gekregen, door via een muurtje over het hek te klimmen. Eg kon haar oppakken en reikte haar aan, over het hek heen. "Zo, Lily, dit gaat niet meer gebeuren, moeten je kinderen soms verhongeren?" Ik heb Zincum valerianicum door haar eten gedaan( ja, een kleine huisapotheek is wel handig) om haar wat te kalmeren en nu lijkt de rust weergekeerd. Ook viel de stroom nog uit, maar na een uur of twee ging het licht opeens weer aan! Zeker ergens een onweersstoring geweest.... dat gebeurt vaker in Frankrijk. Lily heeft huisarrest, want ik heb er geen zin in om haar steeds te gaan zoeken. Ook is het voor Flavio, Felix en Floor beter als mama in de buurt blijft.Ga ik haar de poezepil geven? Dat is nu even de vraag.

In de tuin is veel wiedwerk, wat is alles toch enorm gegroeid! Ik heb twee opgetaste kruiwagens verzameld in een paar uur tijd. Het knapt wel op! Het duizendblad heb ik met zorg geplukt, het is een effectief geneeskruid. Het reinigt de bloedvaten van verkalking en aanslibsels en verlaagt een te hoge bloeddruk.Het wordt in het frans ook  herbe à charpentier genoemd, dus kruid voor de timmerman. Bij wondjes die bloeden stopt het bloeden zodra je er duizendblad oplegt. Ook op maag en darmen heeft het een stimulerende en reinigende werking. In onze tuin groeit het spontaan tussen andere planten, zoals ook andere geneeskruiden hier en daar gewoon opeens groeien!!!

O ja, door fijngeknipt duizendblad een half uur in verwarmde boter te laten staan, vooral niet koken! maar bijvoorbeeld au bain marie te verwarmen en het daarna te zeven, vervolgens de boter te laten harden in de koelkast, krijg je een verzachtende zalf voor aambeien. Ik maakte het destijds voor mijn oude vader. Hij vertelde dat het heel goed hielp .


             

             de bloemen van het duizendblad( achillea millefolium)




27 juli 2016


Wolken en zon wisselden elkaar af vandaag, zodat het best goed tuinweer was. De boer heeft ons veld gemaaid en er tien grote bollen hooi vanaf gehaald, meer dan anders. Dat komt door de vele regen, waardoor alle planten en bomen meer dan normaal zijn gegroeid, dus ook het gras op het grote veld. ( ongeveer één hectare) De weides in deze streek worden door hagen gescheiden en zo hebben vogels veel gelegenheid om te nestelen en kunnen ze zich goed schuilhouden voor de buizerds en valken. De winterkoninkjes in het nest tegen de gevel zijn heel druk met voeren. Een van de komende dagen zullen we hun gefladder absoluut missen als ze zijn  uitgevlogen. Na het eten vanavond heb ik nog een poosje geknipt aan een van de hagen en er zelfs een stuk van  weggehaald. Erachter groeit een klimop door het gaas dat de tuin gedeeltelijk omringt en een dergelijke begroeiing is niet alleen winterhard, maar je hoeft er minder aan te knippen dan aan een ligusterhaag.De kattenbaby's groeien goed en openen hun oogjes. Wat een dotjes! Moeder Lily neemt de vrijheid om af en toe eens een half uurtje naar buiten te gaan, waarna ze op een drafje terug komt lopen. 


     

     landschap om ons heen



Savault 24 juli 2016



"Zoek in de rozentuin niet naar wie distels in de wereld plant"  Rumi


Langs de weggetjes in deze streek groeit van alles, malva, toortsen, slangekruid, sintjanskruid en nu ook heel veel moerasspirae. Met de prachtige witte pluimen sieren ze de bermen. Het is een veelzijdig geneeskruid, dat toch vooral bekend is om zijn werking tegen reumatische klachten. We reden richting Lormes om enkele inkopen te doen bij de supermarkt Maximarché toen we onderweg deze moerasspirae overvloedig aantroffen. Bij de winkel aangekomen zag ik al direct iemand die gebaat zou zijn bij deze plant: een kromlopende vrouw die met moeite haar karretje kon hanteren en zo te zien haar rug niet meer kon strekken. Als homeopaath weet je dat de oorzaak ligt in een verzuurd lichaam, waar teveel dierijke eiwitten en een overmaat aan koffie, thee en wit brood en nauwelijks groente en fruit verantwoordelijk voor zijn. Dieetwijziging en veel kruidenthee om nieren en darmen te reinigen kunnen dan veel verbeteren. 

In de tuin groeit alles weelderig en zijn er vele vlinders. We hebben inmiddels tien buddleya's, de meeste heb ik zelf gestekt, wat helemaal niet moeilijk is. Er zijn rose, paarse, witte en diepblauwe bij. Deze blauwe moest ik laatst knippen om een roos wat meer llcht te geven. Ik heb er weer drie stekken van in de grond gestoken, die ik geregeld water geef. Aan het eind van het seizoen zullen ze worteltjes hebben en volgend jaar kan ik een ervan in de blauwe tuin zetten. De andere zijn dan te geef!! Wie er eentje wil hebben, zegt het maar! Het is een rustige zondagmiddag en ik ga me bezig houden met het wegknippen van de hele lange uitlopers van de rozen Paul's Himalayans Musk en de Lykefund. Eg is bezig met het maken van een fraai hek, dat nu eindelijk eens aan de straat komt te hangen. We waren al heel lang van plan om het  te maken, maar in de zestien jaar dat we dit huis hebben waren er steeds belangrijkere dingen om te doen . Als het af is komt er een foto !


           

           moerasspirae



22 juli 2016


Daar liggen ze dan, de drieling Flavio, Felix en Floris, geboren op 20 juli, eergisteren dus. Ze zijn alle drie cypers, twee met heel veel zwart en de derde lichtgrijs. Om de oogjes zit veel wit en ook is er zoiets als een lichtgekleurde bef. Lily , ook wel Streep genoemd, is een heel zorgzame moeder en loopt na ieder hapje eten dat ze krijgt in de keuken , weer op een drafje terug naar de doos, die in de zitkamer staat. De bevalling was zo te horen best pijnlijk, maar ze wist precies wat haar te doen stond: eerst het vlies weglikken , dan de placenta opeten tot en met de navelstreng en dan het poezekind grondig drooglikken. Ik hielp met wat tissues de oogjes en het bekje schoon maken. Na een half uur kwam de tweede met dezelfde procedure en pas wéér een uur later de derde. Zou er nog één komen, maar nee, het bleef bij drie jongen. Het is een mooi stel,dat nu nog heel rustig afwisselend slaapt en drinkt.

De hitte is weg, er is enige regen op komst. Gisteren heb ik alle graspaden met de maaier lopen mulchen, dat ziet er weer netjes uit. Je loopt dan wel een uurtje, hoor! Ook een tweetal volle kruiwagens met snoeihout en uitgebloeide plantenstengels verzameld. Er is iedere dag werk te doen, de hagen moeten bijvoorbeeld ook nodig worden geknipt. Ik doe de kleine ligusterhagen met de hand. Laatst een nieuwe niet al te zware heggeschaar  gekocht, waar ik ook de buxusbollen mee ga knippen. De hogere heggen, liguster en hagebeuk, worden door Eg met de electrische heggeschaar gedaan.Door beide  iedere dag twee uur in de tuin te werken kunnen we het er verzorgd uit laten zien, maar als je het verzuimt wordt de achterstand snel te groot. In de klimop aan de voorgevel heeft een winterkoninkje haar nest. Ze stoort zich niet aan ons,als we op het terras zitten , vliegt ze rakelings langs om voedsel te gaan zoeken. Er is hier iedere dag wel iets moois te zien. 


          


20 juli 2016

 

Na enkele maanden pak ik nu dit dagboek weer op. Het is nat geweest gedurende het voorjaar en hier in Frankrijk heeft de zon het laten afweten. Er was weinig gelegenheid om in de tuin te werken en er was dus ook niet zoveel inspiratie voor dit dagboek. Maar nu is het dan eindelijk zomer en het is zelfs zéér warm! In Autun deden we gisteren boodschappen en daar was het 37 graden ! 

In huis is het koel en de tuin heeft parasolletjes bij de meest gevoelige planten. Vooral de pas geplantte Delphinium en de Malva hebben dat nodig. In de late avond heb ik water gegeven. De poes Streepje, die in haar eigen huis Lily blijkt te heten gaat waarschijnlijk vandaag bevallen. En wel bij ons! Toen ze steeds 's avonds laat voor de deur zat , ben ik eens gaaan vragen of ze haar in deze toestand niet beter 's nachts in huis zouden kunnen houden. "Zijn ze welkom? "vroeg ik.( Est-ce qu' ils sont bienvenues) Nou nee dus, ze hadden al drie poezen en ze kenden niemand die er een wilden hebben. Na de geboorte zouden ze worden gedood. Ik vond het zo akelig om Streep na al die weken haar kinderen allemaal af te pakken, dat ik met Eg heb besloten om Streep bij ons te laten bevallen en haar dit keer moeder te laten zijn. We hebben dus wel de opgave om voor de kleintjes lieve mensen te vinden. Met de Franse familie hebben we afgesproken dat Streep één van haar kinderen mag houden.Na een week of acht gaat ze met dit kind weer terug naar haar eigen mensen.  En ze wordt gesteriliseerd, zodat in de toekomst dergelijke toestanden niet meer hoeven voor te komen.


         



































































Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl