terrabelle - tuinen en schilderijen / Jardins et Poèmes en tableaux
over rozen,en andere bloemen, geneeskruiden, maar ook over gedichten en aquarellen, zelfs een dagboek.
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties

21 december  2015

Morgen is het winterzonnewende en na die kortste dag van het jaar zullen de dagen weer gaan lengen. De eekhoorns spelen om ons huis in de bomen en zijn blij met wat extra voedsel zoals de pinda's die we iedere dag in hun speciale voederhuis neerleggen. Daar zit een klep op, zodat de vlaamse gaaien niet alles wegkapen. In een ijverige bui was ik gistermiddag oude bloemstengels aan het afknippen en ook ruimde ik hier en daar  met de hand blad op dat tussen de planten vast zat. Ik ontdekte daarbij een egel die heel goed verstopt zat onder een enorm pak bladeren , tussen een aantal lychnissen. Zodra ik een klein stukje van zijn stekelvacht zag heb ik onmiddelijk weer heel veel blad over dit winternest neergelegd en ben elders stilletjes verder gegaan met mijn werkjes. Dat kun je zo hebben in een tuin waar de natuur zijn gang mag gaan  en waar ook  blad mag blijven liggen totdat het voorjaar zich aankondigt. Beetje slordig, dat wel, maar daar houden de dieren van! 

                     

 

 

25 november 2015

Natte sneeuw en maar 2 graden, het is een voorproefje van de winter. Morgen zal het al weer warmer zijn en ook droger. Er zijn al snotterende mensen en iemand vroeg mij wat je nu het beste kunt doen als preventie. Geen griepprik halen, maar je eigen immuunsysteem verbeteren is het allerbeste. Eet om te beginnen iedere dag groente en fruit, gevarieerd, zodat je allerlei vitamines en mineralen binnen krijgt. Bij beginnende verkoudheid kun je echinacea gaan gebruiken, als druppels( A Vogel) of als tabletten. Bij Kruidvat zijn echinaceatabletten te koop voor een klein prijsje, die efficiënt zijn, maar er bestaan  meerdere merken. Neem van eucalyptusolie , bijvoorbeeld van het merk Chi of Volatile, enkele druppels op een zakdoek en inhaleer het, ook goed bij beginnende hoest met benauwdheid.  Pas wel op de ogen. De onvolprezen weegbree mogen we niet vergeten, neem direct bij de eerste tekenen van hoest en verkoudheid drie maal per dag twee capsules van het merk arkocaps.( op de verpakking staat de indicatie "seizoensgebonden klachten", maar dat is flauwekul; het is een breed middel. )  Als je het in de tuin hebt, kun je er thee van maken, ook kun je het mengen met heermoes . Bij onze rondzwervingen door Frankrijk, Spanje en Italië  hebben we bijna overal weegbree gezien aan de kant van de weg.Het is een veelzijdige plant die de mens als het ware achtervolgt om hem terzijde te staan. In Nederland is het treurig gesteld met de wilde planten. De boeren roeien de natuur uit met hun grasbeleid. In het programma Vroege vogels in de afgelopen week was de verkiezing van de Nationale Vogel. Het werd de Grutto. Maar het bleek al gauw dat deze vogel steeds minder in ons land voorkomt omdat er te weinig insekten zijn als gevolg van het verdwijnen van wilde planten. En dat allemaal doordat we hier bijna meer koeien dan mensen hebben. ( 4 miljoen runderen  en 12 miljoen varkens) En die koeien leven dan ook nog eens binnen, het hele jaar rond!! Laat als het kan een aantal wilde planten in je eigen tuin groeien, zo kunnen een aantal soorten overleven. 

           

            bloeiende mahonia


18 november 2015

Na een reis door een zonovergoten en vredig landschap in Noord-Frankrijk , waar behalve een enkele jager niets op geweld wees, zijn we weer in ons boshuis. In de tuin zien we een twee bloeiende viburnums en een prachtige mahonia, waar nog steeds hommels op af komen. Het is volgens mij belangrijk om juist nu, met de enorme aandacht die de terroristen in de media krijgen, te kijken naar de schoonheid van de natuur. Naar de kleurige vogels, die bij de voederhuisjes komen, naar de bloemen van de winterbloeiers, naar de vrolijk ronddartelende eekhoorns. Ik werd vandaag wakker door het geluid van een groep overtrekkende ganzen, dat is een goed begin van de dag!


          

           viburnum in bloei




       12 november 2015


       

       straattuintje in Toscane


De rozenstruiken hebben allemaal( een stuk of dertig) een met hooi ingepakte voet. Het was even een werkje, maar we hebben het eerlijk verdeeld. Ik heb de vijg gesnoeid en ook die heeft een winterbescherming gekregen. Het is een heel werk zo'n grote tuin, maar als ik terug denk aan het straattuintje  en de binnentuin die ik beide in stadjes van  Toscane zag,  afgelopen september , ben ik toch heel gelukkig met deze ruimte. Wanneer je opkijkt na gebukt te hebben gestaan en je richt je blik wat verder, zie je aan alle kanten bos en weides. Wie klaagt daar nog? 


        

        binnentuin in San Gimignano


10 november 2015

De drie perzikbomen hebben we vandaag een stukje ingekort. Ook het dode hout eruit geknipt. Er komt nu meer licht in en dat is alleen maar goed voor de vruchten. Ook de meest grote buddleya's zijn flink ingekort. We hebben weer een aanhanger vol om weg te brengen. Gelukkig hoeven we er niets voor te betalen, het gaat via de belasting. Ik zag dat ik een aantal lavendels was vergeten te knippen, de uitgebloeide bloemen zaten er nog aan. En hoe komt dat mos toch onderaan sommige planten? Zo heet als het hier in de zomer kan zijn, zo nat was blijkbaar september, tijdens onze vakantie elders. Je krijgt tijdens die droge hete maanden wel eens de gedachte om meer mediterrane planten zoals lavendel, rozemarijn en tijm aan te schaffen, maar je vergeet dan dat het hier soms erg kan regenen en ook stevig kan vriezen. Hoewel de laatste winters buitengewoon zacht waren en rozemarijn - de meest gevoelige wat temperatuur betreft- er ongeschonden doorheen kwam. We zullen zien of deze trend zich doorzet! 

        

         deurklopper en lavendel: beide uit de Provence




         8 november 2015


    

         gisteren, op een bankje in Nevers


Gelukkig is het vandaag, mijn verjaardag....., ook weer zonnig en warm, 21 graden. Ook in Nederland is het zacht voor de tijd van het jaar. Ik herinner mij verjaardagen dat het bezoek niet allemaal kon komen vanwege een flink pak sneeuw. Of ik moest met school ergens collecteren en bevroor bijna met mijn collectebus in mijn handen, ook op 8 november.Dit keer dus op pad in de zon. We hebben het Fête de la pomme bezocht in een klein dorp  ten zuiden van Chateau Chinon. Je kon er behalve allerlei dingen kopen, zoals kaasjes en broden, essentiële oliën en natuurlijk appels, ook je eigen appels meebrengen om te kijken welk soort het is. Zo namem wij onze Museau de chien en Carré d'hiver mee. We hadden zelf eerst m.b.v.  een boekje deze namen bepaald. Het was gedeeltelijk goed. De museaus waren inderdaad snuitjes, maar niet van een hond maar van een haas. Dus vertaald "hazesnuitjes"( museau de lièvre allongée) . De ander soort leek volgens de heren meer op een reinette, Mignonne d"Hollande. Ik heb hen verzekerd dat we ze in Nederland volgens mij niet kennen. Zeker niet tegenwoordig. Maar ik zal het nog eens uitzoeken.

         

          enkele van de vele soorten die werden tentoongesteld

          exposition de pommes




7 november 2015

Een zomerse dag in november, in Nevers was het vanmiddag 24 graden. Op weg naar deze stad, die ongeveer 80 kilometer van ons vandaan ligt, reden we door het glooiende landschap van de Morvan. Zo buiten het toeristische seizoen is het er vrij stil.We wisten een oude kweepeer te staan en zochten eronder naar achtergebleven vruchten. Onze eigen kweeperen waren niet erg fraai dit jaar, maar hier vonden we nog een paar gave exemplaren.( het huis erbij was verlaten) . Ze liggen nu, een vijftal, op een schaal en morgen zal de hele kamer er naar ruiken. In Nevers was het gezellig druk, een tegenstelling met het rustige sfeertje van de campagne. We dronken koffie in een Brasserie annex Salon de thé en vonden zowaar een winkel met boeken en muziek. In de Géant, een grote supermarché , zoals de naam al zegt,  kochten we kattevoer, franse kaas en biologische wijn en aan het eind van de middag reden we nog even langs de biowinkel voor groente en fruit. Op de terugweg - het was inmiddels al donker geworden- stak vlak voor onze auto een hert over. Dan weet je weer waarom je niet hard moet rijden. 


           

           de heuvels van de Morvan


6 november 2015

We schieten op, het meeste tuinwerk is gedaan. Vandaag helaas een druilerig dagje, het leek wel of we in de wolken zaten. De poezen kwamen schuilen en hadden al gauw een lekker plekje gevonden. Eg heeft veel takken naar de déchetterie, het afvaldépot gebracht. Sommige mensen verbranden alles, andere gooien het in het bos. Wij vinden het verbranden wel erg veel werk en je rommel in het bos gooien is toch niet erg sociaal. Stel je voor dat iedereen dat ging doen. De laatste lavendels moet ik nog korter knippen, daar waren vorige week nog bijen aktief. We hebben lavendels verspreid in de tuin staan. In de buurt van rozen, in de grijswitte tuin, vanwege de kleur van het blad en in de zgn. méditerrane tuin, samen met vele salieplanten en hyssop. Ook op ons terras staan er een paar.Als je er zit te lezen hoor je  het gezoem van bijen. 


        

         lavendel op het terras ( cour) 


5 november 2015

Weer een zonnige herfstmiddag! Terwijl Eg de laatste fruitboom snoeit, zit ik aan onze picknicktafel, midden in de tuin en luister naar het roodborstje. Het meeste blad is inmiddels uit de bomen en we verzamelen het om op de composthopen te deponeren. Wanneer je het met de grasmaaier verzamelt is het direct zo klein dat het sneller verteert.Een jaar later is het veranderd in heerlijk geurende aarde, goed te gebruiken bij nieuwe aanplant of anders als voeding voor rozen e.d. Ook de as van de houtkachels komt altijd ( afgekoeld) op de composthoop en verder afgeknipt blad van smeerwortel en brandnetels, voor zover ik deze niet droog om zelf thee van te zetten. Soms ook groenteafval uit de keuken, niet altijd, want het is een heel eind lopen .......je bent aan het eind van de dag wel eens een beetje moe. 


       


4 november 2015

Je ziet ze met regelmaat in de bomen als je door Frankrijk rijdt: de grote bollen van de maretak. Het is een plant die groeit ten koste van zijn gastheer, vaak zijn dat eiken, maar je ziet ze  ook in fruitbomen  en zelfs lindebomen. Al wordt er veel over gemopperd, toch heeft deze plant bijzondere eigenschappen. Het blad is geneeskrachtig en kan worden gebruikt om hoge bloeddruk te bestrijden. Ook verwijdt het de slagaderen en is daarom een geneesmiddel tegen arteriosclerose. De bessen zijn daarentegen giftig!!! Wanneer je de plant bekijkt zie je dat hij zich snel vermenigvuldigt van een takje naar vijf, van vijf takjes naar vijfentwintig , en soms nog wat verder. Het doet denken aan de snelle groei van de kankercel. Het is daarom niet verwonderlijk dat er een middel van gemaakt is, dat ingezet wordt om bepaalde vormen van kanker te bestrijden. Het heet Iscador en wordt met name in de anthroposofische geneeskunde gebruikt. Je kunt ook wijn maken met maretak. Neem een liter witte wijn ( natuurlijk biologisch, d.i. zonder pesticiden) en doe er 40 gram in stukjes geknipte maretakblaadjes in. Dit 24 uur laten inwerken, dan zeven . Een glaasje voor de maaltijd drinken om bovengenoemde klachten te verminderen. Ik weet niet of het lekker is....

        

        Maretak: blaadjes zijn geneeskrachtig,de bessen giftig



2 november 2015

De oude fruitbomen zijn toe aan een opknapbeurt. Er is veel klimop in gegroeid en ook hangen er een aantal grote bollen met maretak in. Prachtig om te zien, maar voor de bomen is het teveel. Eg ontfermt zich erover, terwijl ik aan een nieuw vak begin. Weer een overvolle kruiwagen met boterbloemen, grassen, klaver en een aantal paardebloemen verzameld. Niet alle paardebloemen doe ik weg, de dikste wortels maak ik schoon en daar kauw ik op. Het is een sterke ontgifter en goed voor de lever. Wie geregeld wijn drinkt, en wie doet dat niet in Frankrijk ?  heeft daar alleen maar baat bij. Het was zonnig vandaag, maar vanmiddag kwam er wind opzetten. je hoorde de blaadjes van onze grote lindeboom vallen. Het gaat nu snel, nog even en de bomen zijn kaal. 


      

       nog even.....



1 november 2015


Gru, gru, gru....Eerst horen we het in de verte,maar we herkennen het geluid direct: de kraanvogels! Het is er prachtig weer voor, helder en onbewolkt, weinig wind. ze vliegen in een flauwe v-vorm, bij lange na niet zo sterk van vorm als we bij de ganzen zien. Ze vliegen hoog en je kunt er eigenlijk nauwelijks een foto van maken. Tenminste niet met ons eenvoudige toestelletje. Twee groepen zijn er over gekomen, misschien volgen er morgen nog meer. We kregen onverwacht bezoek van Philip en Nel en hebben heel wat afgepraat. Ze wilden onze zonnige tuin zien,   (Wij: Het is wel een herfsttuin, hoor! Antwoord: helemaal niet erg, we kennen hem immers ook uit een ander jaargetijde.) En ook onze kleine galerie moesten ze natuurlijk bekijken. Zij gaan zondag weer naar Nederland, wij blijven nog iets langer.


       

       de aquarellen met gedichten zijn van mij, de plastieken van Eg



30 oktober 2015

Wat kom je zoal tegen als je de plantenvakken onder handen neemt? Behalve boterbloemen en paardebloemen : groot maar meestal piepklein, verstopt onder andere planten...., zijn dat graspolletjes , ajuga's die véél te veel plaats willen hebben, mos onderaan sommige takken van de zwartebessenstruiken, klaver op onmogelijke plekken, zomaar ergens een verdwaalde frambozenstengel, asters die zoveel ruimte innemen dat de hortensia bijna geen licht meer krijgt.....Het is een ware ontdekkingstocht en eigenlijk best heel leuk. Ik heb weer een afgeladen kruiwagen verzameld deze middag en ik ben nog lang niet klaar. Het roodborstje vloog van de ene kant van de tuin naar de andere, te horen aan  zijn kenmerkende getik met af en toe een riedeltje er tussendoor. Op de asters nog altijd bijen en een vlinder  op wat valappels.


       

       asters en herfst horen bij elkaar


29 oktober 2015

Het is nog een heel werk om een grote tuin winterklaar te maken. Er zijn weer vele  piepkleine boterbloemen die ik heb gewied om te voorkomen dat er in het voorjaar een explosie komt van deze "boutons d'or "( gouden knoppen hebben ze hier als bijnaam). Maar ondertussen genieten we van de sfeer van de  herfsttuin en van de laatste rozen zoals Schneewitchen, die maar doorbloeit. Volgens het boek( David Austin)  is het een herbloeier, maar bij ons is het een doorbloeier, die steeds weer met een aantal zacht geurende rozen een van de rozenbogen siert. Ook Blush Noisette heeft nog bloemen; deze roos kocht ik omdat Geoff Hamilton, die jaren geleden mooie programma's maakte voor de BBC , er zo enthousiast over sprak. Geoff overleed helaas veel te jong. Ik heb nog een aantal banden met zijn uitzendingen over de cottagetuin en paradijstuinen. Ze zijn ook als DVD te koop bij de BBC. Morgen is het weer zonnig en gaan we verder met knippen, wieden en snoeien.


          

          Schneewitchen



       28 oktober 2015 


 

      


Vannacht is er een regenfront overgetrokken en bijna de hele dag liet de zon zich niet zien. We hebben echter op weg naar Autun schitterende herfstkleuren gezien in de bossen waar we doorheen reden. Allerlei tinten bruin, geel, oker, rood en groen maakten samen een schilderij, dat geen mens kan namaken. Het was een sprookjesachtig geheel en zo vergaten we dat de zon er niet was. In de grote tent die op de parkeerplaats naast de supermarkt stond , kochten we wat extra tuinaarde en zagen weer de vele potten met chrysanten die de Fransen op Allerzielen op de begraafplaatsen neerzetten, om hun geliefde doden te herdenken. Het is echt een traditie. Thuisgekomen zaten de buurpoezen Chattie en Streep op ons te wachten. 

       

       kleurige berken waarachter ons huis ligt verscholen



26 oktober 2015


Het lijkt wel zomer, nu de zon de hele dag heeft geschenen en het zo warm was dat we een tijd op ons terras hebben zitten lezen. In de klimop die een deel van de grote schuur bedekt was een koor van zoemende insecten te horen: bijen, kleine wespen en ook een aantal vliegen deden zich tegoed aan de nectar van de bloeiende bloemen. Met een aantal  rozen en asters zijn ze de laatste bron van voeding voor de bijen. Deze bijen wonen zoals ik al eerder heb verteld, in de muren van deze oude boerderij en zijn dus echte wilde, ik noem ze "vrije " bijen. Ze mogen alles wat ze verzamelen zelf houden. De eerst bloemen zullen in februari of maart verschijnen en als de temperatuur boven de 8 graden is kunnen de bijen ( meestal eerst de hommels) beginnen met de pulmonaria's, de helleborissen en de gele dovenetels. Na deze warme herfstdagen, waar zij net als wij gebruik van maken, komt eerst de winterrust. 


      

      bloemen van de klimop beginnen zich te openen



25 oktober 2015

Ijslands mos groeit op een aantal bomen en struiken in onze tuin en daar ben ik blij mee. Sinds ik hoorde dat dit plantje op de rode lijst van beschermde planten staat, omdat zij niet tegen luchtvervuiling is opgewassen, ben ik haar nog meer gaan waarderen. In oude vogelnesten die we aantreffen tussen de begroeiing van de muren  zien we ook vaak ijslands mos. De vogels weten wel wat ze verzamelen ! Gisteren stonden Eg en ik een hibiscus te bewonderen waar op de takken veel van deze witte mosjes zaten en juist nu kreeg ik een mail van Debby uit Bekgië , die me vroeg òf en hoe ze aan de plant kan komen, als zaad of als klein plantje. Ik ben bang dat ik het antwoord niet weet. Ik vermoed dat je het alleen spontaan op je eigen bomen kunt aantreffen. Het is een symbiose van een champignon en een alg en hoe je dat moet opkweken is mij niet bekend. Ik weet wel waar het goed voor is: hoest en keelklachten en ook is het heel verzachtend voor de darmen. Lees verder bij  Kruiden en geneeskruiden. In een goede biologische winkel lijkt me het gedroogde ijslands mos waarschijnlijk te krijgen. Neem het niet als tinctuur, het gaat er juist om dat je het in water kunt weken voor je het zeeft en verwarmt( niet koken) . 

        

        ijslands mos in een perenboom



24 oktober 2015

Op deze zonnige dag hebben we een nieuwe pergola gemaakt voor een  ingestorte en geknakte rozenboog.Tijdens onze drie weken durende afwezigheid in september heeft het flink gestormd. De rest van de tuin had er weinig sporen van, maar de fors uitgegroeide Lykefundroos bleek opeens te zwaar voor de ondersteuning , die we haar een jaar of tien geleden hadden gegeven. Het metaal van deze goedkope rozenboog was niet langer in staat om de roos, met nog een kamperfoelie ernaast, te dragen. Met een paar stevige palen heeft Eg een pergola gemaakt en samen hebben we Lykefund enigszins gesnoeid en over en tussen deze houten constructie gedrapeerd. Ondertussen kwamen een paar grote groepen trekvogels over, een paar rijen lang over een breedte van ( geschat) honderd meter. Indrukwekkend,zo te zien waren het houtduiven. Ze vliegen net als de kraanvogels voornamelijk naast elkaar. 


         

         het moet wel precies, hoor!



20 oktober 2015   

 

Wat een bewolking in Nederland. Daarbij kwam dat de bladeren nog aan de bomen zaten. Kortom, het was ons te donker en te somber en we zijn sinds zondagavond weer terug in ons Franse huis. Het boshuis is gelucht, de cv staat op een lage stand, als we  over een maand nogmaals terugkomen, zal het niet koud zijn in huis.De zon schijnt hier  en we zijn weer lekker in de tuin aan het werk: gras maaien, snoeien en wieden. De bruine koeien van Fabrice stonden gistermiddag te bedelen om appels, ze houden er van! De kleine valappeltjes mogen ze hebben. Er blijven er over voor de vogels, vooral de merels eten de appels op zo'n manier dat je alleen de buitenschil nog ziet liggen. Bijen zijn druk bezig op de asters, die nu prachtig in bloei staan, lila, paarse, lichtblauwe, donkerroze en witte. Ooit als kleine planten in de aarde gezet, nu  de tuin sierend in grote groepen.


         



15 oktober 2015

Het is goed om te zien dat er in onze bostuin een aantal planten groeien die geneeskrachig zijn. Ik moet toegeven dat ze er niet vanzelf zijn gekomen, maar ze hebben het er wel naar hun zin! Zo groeit hondsdraf er tegenwoordig overvloedig, maar ook het lievevrouwenbedstroo, salie, pulmonaria, guldenroede en ereprijs. Een paar weken terug vond ik bij onze aankomst enkele nog bloeiende teunisbloemen, die heerlijk geuren in de avond en in de Duitse taal nachtkaars wordt genoemd( Nachtkerze) Bij de Indianen werd de teunisbloem als geneeskruid gebruikt. De bloeiende bloemtrossen werden om hun ontstekingswerende en kramp-oplossende werking aangewend bij hoest, bronchitis, maag en darmkrampen. Uitwendig legden ze omslagen op de huid na kneuzingen en wonden. Tegenwoordig heeft men ontdekt dat teunisbloemolie het afvallen schijnt  te bespoedigen, het cholesterolgehalte in het bloed verlaagt en de bloeddruk eveneens. Het verlicht artritis en kan eczeem verminderen of geheel genezen. En net als bij het kruid zelf is ook de olie een darmontkramper. Ze zijn in capsules te koop. Heb je de plant in je tuin, koester haar, zorg dat zij niet verdwijnt. Laat haar zich uitzaaien , zo blijft deze tweejarige schone in je omgeving. Nachtvlinders , die haar bezoeken, eveneens.

         

         de tweejarige teunisbloem



10 oktober 2015

Bijvoet (Artemisia vulgaris ) is een plant die de meeste van ons, tuiniers wel kennen, al is het niet bij naam. En ik denk dat ook  de meeste van ons er niet goed raad mee weten en hem verwijderen. Toch is het een waardevol geneeskruid.Het is een van de beste zenuwkruiden, te gebruiken bij zenuwpijnen, aambeien, blaas en nierstenen, Sint Vitusdans( niet stil kunnen houden van benen) en zelfs epileptie. Het ontkrampt en verwarmt het hele gestel.Je neemt een theelepel van de gedroogde wortel of 6 gram van het bloeiende kruid doet hetin  een kom,mok of kopje en  giet er kokend water op.Een paar uur laten staan en dan afzeven.  Vroeger deed men blijkbaar de bladeren in de schoenen , het verlichtte lange wandelingen. Vandaar de naam. Het is een oeroud kruid. Ik las in het boek van Wolf- Dieter Storl "Mit Pflanzen Verbunden" dat men bij de vondst van  resten van Neandertaler in Kurdistan,  een zeer bijzonder graf aantrof. Onder overblijfselen( letterlijk)  van een man trof men het stuifmeel van  verschillende kruiden aan. Deze "bloemenbegrafenis "heeft naar men schat 60.000 jaar geleden plaatsgevonden. De Paleobotanicus Arlette Leroi-Gourhan vond maar liefst  28 verschillende soorten stuifmeel. Behalve de Bijvoet, analyseerde ze zes soorten Duizendblad, Centauriumsoorten, Senecio, Ephedra( homeopathie) , kruiskruidachtigen, Heemst, Stokroos e.a. Wie was deze man, die op een zomerdag, ongeveer 60.000 jaar geleden op een bloemenbed begraven werd? We zullen het nooit weten.  Misschien was hij zelf een kruidengenezer. Je krijgt zo wel een ander idee van mensen die lang voor ons op deze aarde leefden  en ook kun je met nog meer bewondering naar de plantenwereld kijken. 


                                

                                 blad en bloemen van de bijvoet



8 oktober 2015

Terug in bewolkt Nederland. Onderweg grote groepen vogels gezien, waaronder kievitten. Ook ganzen, maar dat was al in Nederland. Eenmaal gearriveerd in onze bostuin zagen we het resultaat van vijf maanden afwezigheid: een heerlijke wildernis aan planten en struiken, waaraan te zien was dat er in de zomer veel heeft staan bloeien. De kamperfoelie was grotendeels van de pergola afgewaaid, volgens onze buurman Frits was er een windhoos, die bij hem voor een omgewaaide boom zorgde. Ik heb al een begin gemaakt met wegknippen en opbinden, maar nu het geregend heeft en de tuin nat is, wachten we op wat zon en droogte voor we verder gaan. De meeste bladeren zitten nog aan de bomen. Dat maakt het best donker in ons bospark. Ik moet even denken aan dat liedje van Gerard Cox: 't is weer voorbij die mooie zomer.....Het is tijd voor mooie boeken.


        

         bloeiende kardinaalshoed 


3 oktober 2015

Er lopen iedere avond , als het nog licht is, herten  boven op het veld. Het zijn er meestal vier, twee ouders en twee kinderen, maar de laatste dagen zijn ze met hun achten. De andere vier bestaan uit een ouder, aan het formaat te zien een "kind "van vorig jaar en twee jongen. Ze zijn nog niet opgeschrikt door schoten, die wij vanmiddag al wel hoorden aan de andere kant van het dal. Deze zachtaardige en onschuldige dieren zijn iedere winter weer een prooi van hardvochtige mensen die zo nodig met een geweer de harmonie in de natuur moeten verstoren. Wij maken er weinig van mee, want de meeste weken van de herfst en winter zijn we in ons boshuis, waar we vogels voeren en dagelijks eekhoorns om ons heen hebben. We zijn klaar voor de reis , alles is ingepakt, nou ja ....bijna alles dan.....Met een hoofd vol herinneringen gaan we naar Nederland. Een van die herinneringen is een portret van de vijftiende -eeuwse Italiaanse schilder Rafael, die ik in het Uffizi in Florence zag. Dit  prachtige zelfportret heeft hij gemaakt op 24 jarige leeftijd. 


      



2 oktober 2015


De laatste bloemen van dit jaar zijn de asters. Hier en daar nog een roos, wat clematissen, witte buddhleyabloemen, hortensia's die al verbleken, veel herfstanemonen en een enkele gele bloem aan de toorts. Voor we weer op reis gaan lopen we alles nog na, verwijderen een vogeldrinkbak, die immers altijd vuil wordt en dus een gevaar kan zijn  voor de gezondheid van vogel, vos of poes. Losse potten met planten mogen nog blijven staan, want tussen nu en half november is er weinig kans op strenge vorst. Eg snoeit nog even een wilg en timmert gaas tegen een hek dat hij aan het maken is. Ik laat het met een gerust hart achter, dankbaar voor deze prachtige zomer en met heel veel zin om weer in ons bos terug te zijn over een paar dagen.

      



1 oktober 2015

Bij opstaan was het maar 4 graden, dat is niet veel. Volgende week gaat het regenen, vanaf zaterdag al. Waarom gaan we niet naar Nederland? Het is al vijf maanden dat we hier zijn, op de drie weken in Italië na. Maar de tuin is nog niet winterklaar. Wat te doen? We bedenken dat we ergens in november nog een paar weken hier terugkomen om de resterende klusjes te doen. De appels moeten we wel plukken voor we vertrekken, anders vallen ze, beschadigen ze en dat is voor de houdbaarheid niet gunstig. Met de ladder is Eg de oude boomgaard ingegaan en heeft weer enkele kistjes gevuld. Het is niet eens zo'n grote oogst dit jaar,want de droogte heeft ook zijn invloed gehad. Veel is er voortijdig uitgevallen. maar er waren ook jaren dat we niets hadden. Dan vroor het plotseling in mei en gingen de bloemen stuk of waren de bijen er nog niet. We zijn blij met alles wat onze gezonde tuin ons schenkt. 


      

       herfsttuin, nog meer appels.....



30 september 2015

Wat we ook op de markt in St Villiers zagen was een mooie verzameling zeep, de fameuze Savon de Marseille. Je kunt ze overal in Frankrijk kopen en er zullen heus wel kwaliteitsverschillen in zitten. De basis van deze zeep, (die je overigens ook in Nederland kunt kopen, bijv. bij Dille en Kamille, alleen duurder ! ) is olijfolie en daar worden dan essentiele oliën van andere planten aan toegevoegd. Hoe goedkoper het zeepje, des te meer chemische bestanddelen, dat is duidelijk. De lavendelgeurige zeep en ook die met rozengeur vind ik het beste ruiken. De olijfolie in deze zeepjes maakt dat je huid er niet door uitdroogt.


      


29 september 2015

De wind heeft een van de rozenbogen omver geblazen en daarbij is het metaal op enkele plaatsen gebroken. We plantten deze Lykefund een jaar of tien terug, niet beseffend hoe groot en zwaar hij zou worden. Veel te zwaar voor de tamelijk lichte boog. Op weg dus naar de brico om een paar stevige palen te kopen voor een nieuwe constructie.Daarbij stuitten we op een kudde koeien die door twee vrouwen werden verweid en daarvoor een flink eind over de weg moesten lopen. Wat een rust ging ervan uit, een goed middel om te onthaasten. Vroeger liepen heel veel mensen, ook in Nederland. Het was heel gewoon om hele einden te voet af te leggen. Ik herinner mij dat mijn grootouders vanuit Wittevrouwen( Utrecht ) naar het uiterste zuiden van Hoograven kwamen lopen om ons op te zoeken. Ze vonden dat prettig, liepen door de plantsoenen langs de singels en door het nieuwe gedeelte van Utrecht-zuid. Ze waren toen al boven de  zestig. 's Avonds namen ze de bus terug. Bijna niemand had toen een auto. Ik moest eraan denken toen wij stapvoets deze groep dieren volgden. 


      

      van de ene naar de andere wei



28 september 2015


De appeloogst is begonnen! In de nieuwe boomgaard, die we hebben aangeplant in 2008, kunnen  we dit jaar voor het eerst een aardige hoeveelheid appels plukken. . Het zijn Lunterse pippeling, Lemoenappels en de Notarisappel, alle drie uit Nederland meegenomen.We kochten ze van een boomkweker in Haaksbergen, die zijn fruitbomen vlakbij de Duitse grens kweekt.  In onze  oude boomgaard, waar hoogstambomen staan, groeien andere rassen, nl. de Museau de chien( hondesnuitje) en Carré d'hiver. Natuurlijk heeft de storm van laatst( wij waren in Italië) er een aantal uitgewaaid. Daar mogen de vogels van eten, en andere dieren. We zagen dat er afdrukken van kleine tandjes in stonden, misschien van de loir, die bij ons op de zolders woont? Wij bewaren de appels zorgvuldig in platte kistjes en meestal kunnen we er van eten  tot eind februari. De vogels en eekhoorns in onze bostuin in Lochem mogen er ook van meegenieten. Het verschil met de meeste appels uit de winkel, zelfs die van de bio-winkels, is dat deze appels zo heerlijk ruiken. 


           

           de eerste kistjes appels


         27 september 2015



         

Precies een week geleden liepen we op de zondagochtendmarkt in St. Villiers, in de buurt van Grasse. We kwamen er langs en konden het niet laten er even over heen te lopen. Er was van alles te koop:  groente, fruit, manden, sieraden, olijfhouten snijplanken,kaas, noem maar op. We zagen er vrolijke mensen, wat wil je met al die heerlijke warmte van de zon, die daar een groot deel van het jaar het leven aangenaam maakt. In een van de kramen zagen we granaatappels, mooie vruchten, mij tamelijk onbekend. Ik heb me naderhand geörienteerd , in boeken en op internet en kwam interessante dingen te weten: de granaatappel versoepelt de wand van hart en bloedvaten, doordat het teveel aan vet eruit kan verwijderen. Met name de stof polyphenol is hier verantwoordelijk voor. Deze stof zit ook in druiven. Door geregeld granaatappel te eten of in tabletvorm in te nemen, houd je je aderen schoon en voorkom je verharding van de bloedvaten. ( die veroorzaken stolsels in de bloedbaan en kunnen hart en herseninfarkten teweeg brengen) In India groeit de granaatappel al duizenden jaren en alles van dit boompje wordt gebruikt: de boomschors, de olie, de vruchtschil, de bloemen en de vruchten. In mijn Ayurvedaboek "De geneeskunst van de oude Indiërs", geschreven door Dr. Chandrashekhar G. Thakkur, een uitgave van Ankh Hermes, lees ik het volgende: 

.......De vrucht( granaatappel)  is dorstlessend, lost branderigheid op, en is goed voor mond , keel en hart. De zoetzure vruchten stimuleren de eetlust. Goed bruikbaar bij spruw en tegen wormen. We zagen ze inmiddels ook bij onze biologische winkel in Autun. 


        



25 september 2015


Het is veel te snel voorbijgegaan, onze drie weken in het zuiden! Meegebrachte vakantieherinneringen, zoals keramische bordjes voor op deuren, zeepjes, kruiden en specerijen in Italiaanse potjes, een paar mooie kunstreprodukties en dan niet te vergeten vele fleurige zakjes met lavendel, voor in de kasten kunnen een licht gevoel van spijt niet wegnemen.  Op de weg naar Grasse, in de Haute Provence , kwamen we een stalletje tegen, waarin een sympathieke en spraakzame dame lavendel, lavendelhoning, knoflook en nog het een en ander verkocht. Ik heb er mijn slag geslagen en nu geuren onze kledingkasten heerlijk naar lavendel. Het onderweg zijn, slapen in hotelletjes , 's ochtends samen in de eetgelegenheid café noir drinken ( en voor wie wil ook jus d'orange) , croissantjes en stokbrood eten en de kaart bekijken met de route van die dag , ik mis het! 


        



       23 september 2015

       


Je staat op, loopt naar beneden en doet de gordijnen open. Wie schetst je verbazing als je dan een veertigtal koeien ziet lopen? Op de cour, achter op ons veld, maar gelukkig niet in de tuin. Die is altijd afgesloten met hekken, als we weg zijn, maar ook als we slapen. Een keer hebben we onze tuin vertrapt aangetroffen. Toen waren het de koeien van Fabrice die door de hagen waren gelopen. Hij heeft daarna om ons hele veld een hek van prikkeldraad gemaakt. Dit keer waren de koeien van Alain Rouillier. We belden Fabrice en hij kwam ons gelukkig te hulp, zag al snel van wie deze dieren waren en ging op pad om Alain te halen. Na een kwartiertje kwam hij terug met de mededeling dat er niet werd open gedaan, Alain sliep nog. Een telefoontje daarna was effectiever. De oude moeder Gisèle nam op en toen  was het wachten tot er genoeg mensen zouden zijn opgetrommeld om de koeien te verweiden. Fabrice had andere dingen te doen en Eg was druk in de weer om de koeien bij onze appelbomen weg te houden. Ze kregen wel wat valappetjes van hem, o zo lekker! Sommige  koeien kwamen dichterbij huis en hebben ons gras wat korter gegeten. Andere begonnen aan een van de balen hooi die er nog steeds liggen. Uiteindelijk kwam Rouillier in zijn autootje aangetufd, met een copain, een helper. De koeien, volwassen , maar ook jonge dieren, liepen braaf mee,toen ze werden toegeroepen. Dag koeien ! 


          

           geen akelei eten, hoor! want die zijn giftig.

























































































Reacties (1)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl